Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 323/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal judgment for misdescribing criminal act under Art. 224 § 2 CC violating procedural law.

Numero d'incarto IV KK 323/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appeal judgment regarding the conviction for the crime of obstructing police duties with a vehicle. The General Prosecutor argued that the lower court failed to accurately describe the specific injuries inflicted on the officer, which are essential elements of the crime under Article 157 § 2 of the Criminal Code. The court found that the lower court's description omitted these critical injury details, violating the requirement for precise legal characterization of the criminal act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k.; Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k.: A court of appeal must precisely describe all constitutive elements of the criminal act in the verdict; failure to include essential elements like specific injuries constitutes a violation of procedural law requiring the quashing of the judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
obstructing police duties criminal code provisions procedural law violation precise legal characterization injury description requirement quashing appeal judgment constitutive elements condotta illecita della polizia

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
458 k.p.k., polegające na niedokładnym określeniu przypisanego oskarżonemu czynu z art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., poprzez pominięcie w opisie okoliczności stanowiących znamię czynu z art.
Art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k.
i za to na podstawie art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; (…)”.Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając je ‎„w zakresie rozstrzygnięcia w pkt 1b, tj.
Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k.
Zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., polegające na niedokładnym określeniu przypisanego oskarżonemu czynu z art.
art. 224 § 2 k.k
B.‎skazanego z art. 224 § 2 k.k.
art. 157 § 2 k.k
na okres nie dłuższy niż 7 dni,tj. o czyn z art. 223 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (…)”.Sąd Rejonowy w Myszkowie wyrokiem z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt ‎II K 549/20, m.in.
art. 11 § 2 k.k
na okres nie dłuższy niż 7 dni,tj. o czyn z art. 223 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (…)”.Sąd Rejonowy w Myszkowie wyrokiem z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt ‎II K 549/20, m.in.
art. 535 § 5 k.p.k
i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,‎w dniu 14 listopada 2022 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie‎z dnia 30 lipca 2021 r., sygn.
art. 223 § 1 k.k
o czyn z art. 223 § 1 k.k.
art. 11 § 3 k.k
przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k.
art. 223 k.k
‎Z treści środka odwoławczego wynika, że kwestionował swoją winę w zakresie czynu z art. 223 k.k., wskazując, że jego zamiarem nie było wyrządzenie krzywdy funkcjonariuszowi, a jedynie ucieczka z miejsca zdarzenia.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 323/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)Protokolant Olga Tyburc-Żelazek w sprawie K. B.‎skazanego z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,‎w dniu 14 listopada 2022 r.,‎kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie‎z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt VII Ka 539/21,‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Myszkowie‎z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt II K 549/20, 1. uchyla zaskarżony wyrok w części rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 1b i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;

2. obciąża Skarb Państwa wydatkami związanymi z rozpoznaniem kasacji Prokuratora Generalnego. UZASADNIENIEK. B. został oskarżony m in. o to, że:„I.w dniu 7 sierpnia 2020 roku w M., dokonał czynnej napaści na funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w M. sierż. G. B. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych używając niebezpiecznego przedmiotu w postaci samochodu osobowego w ten sposób, że‎w trakcie podjętej przez w.w. funkcjonariusza czynności służbowej polegającej na próbie zatrzymania, nie reagując na wydawane mu polecenia opuszczenia pojazdu, z dużym impetem ruszył kierowanym przez siebie samochodem osobowym marki […] nr rej. […] bezpośrednio na w/w funkcjonariusza doprowadzając do jego potrącenia i powodując u niego obrażenia ciała w postaci: skręcenia prawego stawu skokowego, stłuczenia stawu skokowego prawego i podudzia prawego z otarciami skóry oraz stłuczenia kręgosłupa okolicy piersiowo - lędźwiowej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała G.

B. na okres nie dłuższy niż 7 dni,tj. o czyn z art. 223 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (…)”.Sąd Rejonowy w Myszkowie wyrokiem z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt ‎II K 549/20, m.in.

1. uznał K. B. za winnego popełnienia przestępstwa zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia wypełniającego dyspozycje z art. 223 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. za co na podstawie art. 223 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego oraz oskarżony.Obrońca K. B. zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia ‎w punkcie 1, zarzucając „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o winie w zakresie czynu opisanego w punkcie 1 wyroku polegający na przyjęciu, iż oskarżony z dużym impetem ruszył bezpośrednio na funkcjonariusza Policji podczas wykonywania przez niego czynności służbowych doprowadzając do jego potrącenia, czym doprowadził do naruszenia u niego czynności narządów ciała na okres nie dłuższy niż 7 dni, podczas gdy zgromadzone w sprawie dowody wskazują, iż celem i zamiarem oskarżonego była ucieczka z miejsca zdarzenia, a potrącenie funkcjonariusza było objęte przez oskarżonego co najwyżej zamiarem ewentualnym.”Formułując cytowany zarzut, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od czynu opisanego w punkcie 1.,ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.K.

B. w osobistej apelacji wprost nie sformułował zarzutów. ‎Z treści środka odwoławczego wynika, że kwestionował swoją winę w zakresie czynu z art. 223 k.k., wskazując, że jego zamiarem nie było wyrządzenie krzywdy funkcjonariuszowi, a jedynie ucieczka z miejsca zdarzenia. Ponadto zakwestionował wymiar orzeczonych mu kar jednostkowych i kary łącznej, jak również wysokość orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a także wysokość kwoty zadośćuczynienia zasądzonej na rzecz pokrzywdzonego. Oskarżony podniósł także, że Sąd rozpoznał jego sprawę w sposób tendencyjny, bez zachowania bezstronności.

K.B. wniósł o uniewinnienie od czynu z punktu ‎1. zakwalifikowanego z art. 223 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., zmniejszenie kar jednostkowych za pozostałe czyny i kary łącznej do 1 roku ‎i 6 miesięcy pozbawienia wolności, tak by umożliwić odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, zmniejszenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do 3 lat, zmniejszenie kwoty zadośćuczynienia do kwoty 4000 zł.Sąd Okręgowy w Częstochowie wyrokiem z dnia 30 lipca 2021 r., sygn. akt ‎VII Ka 539/21, orzekł:„1.Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: (…)b.zmienia opis czynu, kwalifikację i wymiar kary odnośnie czynu przypisanego w pkt 1 w ten sposób, że uznaje oskarżonego K.

B. za winnego, że w dniu 7 sierpnia 2020 r. w M. stosował przemoc używając samochodu osobowego marki […] nr rej. […] w celu zmuszenia funkcjonariusza Policji sierż. G. B. do zaniechania prawnej czynności służbowej w postaci zatrzymania, to jest winnego popełnienia przestępstwa z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; (…)”.Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając je ‎„w zakresie rozstrzygnięcia w pkt 1b, tj. w części zmieniającej wyrok Sądu I instancji na niekorzyść K.

B.”. Zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., polegające na niedokładnym określeniu przypisanego oskarżonemu czynu z art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., poprzez pominięcie w opisie okoliczności stanowiących znamię czynu z art. 157 § 2 k.k., tj. spowodowania u pokrzywdzonego funkcjonariusza Policji obrażeń ciała w postaci skręcenia prawego stawu skokowego, stłuczenia stawu skokowego prawego i podudzia prawego z otarciami skóry oraz stłuczenia okolicy piersiowo-lędźwiowej kręgosłupa, co skutkowało rażącym naruszeniem powyższej normy, poprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynu niewyczerpującego znamion określonych w tym przepisie” i wniósł „o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie w zaskarżonej części i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi w postępowaniu odwoławczym.”Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Lektura zaskarżonego kasacją wyroku potwierdziła słuszność zarzutu sformułowanego przez Prokuratora Generalnego w nadzwyczajnym środku zaskarżenia.

Sąd Okręgowy w Częstochowie, zmieniając wyrok Sądu Rejonowego ‎w Myszkowie błędnie opisał przypisany oskarżonemu czyn zakwalifikowany z art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., pominął w nim bowiem okoliczności stanowiące znamię czynu z art. 157 § 2 k.k., tj. spowodowanie ‎u pokrzywdzonego funkcjonariusza Policji obrażeń ciała, in concreto w postaci skręcenia prawego stawu skokowego, stłuczenia stawu skokowego prawego ‎i podudzia prawego z otarciami skóry oraz stłuczenia okolicy piersiowo-lędźwiowej kręgosłupa.

Tym samym uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu wypełniającego m.in. dyspozycje z art. 157 § 2 k.k., który nie znalazł odzwierciedlenia w jego opisie. Jako że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika zamiar takiej modyfikacji przypisanego skazanemu przestępstwa, oczywiście zasadne jest twierdzenie skarżącego, że Sąd drugiej instancji dopuścił się rażącej obrazy przepisu art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., z którego wynika obowiązek dokładnego określenia w treści wyroku skazującego przypisanego oskarżonemu czynu.W zaistniałej sytuacji należało uchylić zaskarżony wyrok w zaskarżonej części ‎i przekazać sprawę Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Częstochowie baczył będzie w szczególności, by zachowana była zgodność opisu przypisanemu oskarżonemu czynu z jego kwalifikacją prawną, co nie stało się udziałem Sądu ad quem w zaskarżonym wyroku.[as.ał]