Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless regarding factual error in criminal conviction date.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal as obviously groundless without a written justification. The defense argued the appellate court incorrectly identified June 2009 as the start date of a criminal act, when evidence pointed to May 2009. The court ruled that while the specific date error did not affect the final conviction, the appeal was procedurally and substantively unfounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 400 § 1 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously groundless when the lower court's factual assessment, though containing minor chronological inaccuracies, does not alter the essential nature of the crime or the final conviction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 313/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Andrzej SiuchnińskiSSN Paweł WilińskiProtokolant Małgorzata Gierczak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza,w sprawie M. B.skazanego z art. 258 § 1 k.k., art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 14 lutego 2019 r.,kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt II AKa […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K.z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt XVI K […], oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia 14 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 313/18, oddalił kasację obrońcy skazanego M. B., uznając ją za oczywiście bezzasadną. Przepis art. 535 § 3 k.p.k. stanowi, że w takiej sytuacji sporządzenie pisemnego uzasadnienia postanowienia jest wymagane, gdy strona skarżąca jest pozbawiona wolności i nie została sprowadzona na rozprawę kasacyjną oraz nie posiadała przedstawiciela procesowego (obrońcy, pełnomocnika), i złożyła w terminie wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia ogłoszonego postanowienia.
Z akt sprawy kasacyjnej o sygn. IV KK 313/18, wynika, że skazany M. B. przebywa na wolności, a także posiada obrońcę w osobie adw. T. D.. Powyższe skutkuje tym, że w realiach niniejszej sprawy nie ma zastosowania wskazane unormowanie z art. 535 § 3 k.p.k. Jednakże Sąd Najwyższy przyjął, że jakkolwiek brak jest prawnego obowiązku sporządzenia pisemnego uzasadnienia postanowienia wydanego na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 313/18, to jednak Sąd Najwyższy sporządzi uzasadnienie tego postanowienia jedynie w zakresie, jaki jest niezbędny, odnośnie zarzutu kasacyjnego, co do dokonanej przez Sąd Apelacyjny w […] oceny podniesionego w apelacji obrońcy M.
B. zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż oskarżony M. B. działając w okresie od czerwca 2009 r do 15 stycznia 2010 r. w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako przedstawiciel […] K. doprowadził w okresie od 5 maja 2009 r. do 12 maja […] B. Sp. z o.o. w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 202.156,45 zł wynikającej z faktury VAT nr […], co pozostaje w sprzeczności z datą czynu przypisanego oskarżonemu.Sąd Apelacyjny w […] w uzasadnieniu wyroku przyjął, że M.
B., jak to trafnie uznał Sąd Okręgowy w K., działał w grupie przestępczej od maja 2009 r., tym samym wskazanie daty początkowej w czynie przypisanym w pkt 17 wyroku było błędne. Nie deprecjonuje to jednak zaskarżonego apelacją wyroku Sądu Okręgowego w K., gdyż cyt. „stanowi wszak poprawne – choć nie w pełni – że oskarżony również w czerwcu 2009 r., działał w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto, że poczynając od 5 maja 2009 r. w ramach czynu ciągłego dopuścił się przestępstwa” (cytat ze strony 6 uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt II AKa […]).Zwrócić należy uwagę, iż w wyroku z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt XVI K […], Sąd Okręgowy w K. uznał oskarżonych S. W., R.
K., A. K., m. in. Za winnych popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i określił datę początkową na maj 2009 r. W przypadku oskarżonych B. B. i M. B., jako datę początkową wskazał czerwiec 2009 r., chociaż w opisie czynu umieścił odnośnie B. B. też okres od 5 maja 2009 r. do 12 maja 2009 r., i taki sam okres ujął w opisie czynu przypisanego M. B.. Nadto przypisał M. B. popełnienie w okresie od maja 2009 r. do 15 stycznia 2010 r. przestępstwa określonego w art. 258 § 1 k.k. W tej sytuacji logicznym jest wniosek, iż datą początkową popełnienia czynu określonego w pkt.
XVIII aktu oskarżenia, a przypisanego M. B. w pkt 17 wyroku Sądu Okręgowego w K. jest data 5 maja 2009 r., a nie mylnie wskazany we wstępnym fragmencie opisu tego czynu miesiąc czerwiec 2009 r.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu.