Supreme Court dismissed cassation as obviously groundless due to lack of procedural error affecting conviction.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court improperly accepted facts against the defendant's version of events, violating procedural rights. The court rejected this, noting that the lower court correctly weighed conflicting testimonies and medical evidence without requiring the defendant's version to be accepted.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k.; Cassation is obviously groundless when the appellate court correctly evaluated conflicting evidence without violating procedural rules or logical reasoning.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 258/25 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie S.B. skazanego z art. 280 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 23 lipca 2025 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. akt VII Ka 990/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt III K 39/24, postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. akt VII Ka 990/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt III K 39/24, wniósł obrońca S.B. Zarzucił mu rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez nieprawidłowe rozważenie zarzutu apelacji dotyczącego naruszenia przepisów postępowania w postaci art. 7 k.p.k. i wskutek powyższego bezzasadne przyjęcie wbrew logice i doświadczeniu życiowemu, iż skazany dopuścił się przypisanego mu czynu kwalifikowanego z art. 280 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach jako Sądowi odwoławczemu, a także o zasądzenie na rzecz skazanego kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru w postępowaniu przed Sądem Najwyższym według norm przepisanych.W odpowiedzi na tę kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Kasacja jest rzeczywiście oczywiście bezzasadna.Skarżący kwestionuje sposób odniesienia się do zarzutu apelacji dotyczącego obrazy art. 7 k.p.k., co miało jakoby prowadzić do bezzasadnego przyjęcia „wbrew logice i doświadczeniu życiowemu”, że skazany dopuścił się przypisanego mu czynu kwalifikowanego z art. 280 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k. Rzecz jednak w tym, że zapoznanie się z uzasadnieniem wyroku Sądu odwoławczego przeczy stanowisku obrońcy, gdyż kontrola instancyjna została przeprowadzona w prawidłowy sposób.
Sąd odwoławczy trafnie stwierdził, że danie wiary depozycjom pokrzywdzonego i częściowa dyskwalifikacja wyjaśnień oskarżonego S.B., kwestionującego użycie przemocy wobec pokrzywdzonego, nie oznacza, że w ten sposób Sąd Rejonowy dopuścił się dowolnej oceny dowodów. Sąd meriti – co oczywiste – nie ma wszak obowiązku czynienia ustaleń faktycznych zgodnych z wersją wydarzeń lansowaną przez oskarżonego, gdy inne dowody zebrane w sprawie przemawiają przeciwko temu. Zgodzić się też trzeba z Sądem odwoławczym, że dokumentacja lekarska oraz opinia sądowo-lekarska dotyczące pokrzywdzonego – wbrew twierdzeniom obrońcy – nie tylko wykazywały, że pokrzywdzony doznał poważnych obrażeń ciała, ale też potwierdzały, że powstały one w mechanizmie i okolicznościach przez niego wskazanych, co czyniło zatem konkretną i niepodważoną podstawę dowodową do czynionych ustaleń.
Nie jest więc tak, że podstawę ustaleń w omawianym zakresie stanowiły li tylko depozycje pokrzywdzonego. Zresztą już Sąd meriti wywiódł w uzasadnieniu wyroku, że dowody te wskazują na fakt, iż pokrzywdzony mógł doznać obrażeń ciała w przedstawionych przez siebie okolicznościach.Kasacja ma w omawianym zakresie jedynie polemiczny charakter. Nie wykazano w niej, że doszło w toku kontroli odwoławczej do naruszenia prawa w związku z aprobatą ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd meriti, a skutkujących przypisaniem oskarżonemu przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k. Skarżący ogólnikowo jedynie stwierdził, że „wbrew logice i doświadczeniu życiowemu” przyjęto, iż skazany dopuścił się powyższego przestępstwa.
Nie wykazał jednak, aby dokonując tych ustaleń dopuszczono się błędu w rozumowaniu czy postąpiono wbrew doświadczeniu życiowemu. Jak już wskazano, nie jest bowiem w tym względzie wystarczające oparcie zarzutu na stwierdzeniu, że przebieg wydarzeń odmiennie opisuje w swoich wyjaśnieniach oskarżony, który nota bene przyznał, że był na miejscu zdarzenia i dopuścił się kradzieży środków stanowiących własność pokrzywdzonego, a jedynie zaprzeczył, aby uczynił to przy użyciu przemocy, choć co innego zeznaje pokrzywdzony.
Z tych powodów kasacja obrońcy została uznana za oczywiście bezzasadną i oddalono ją z tego powodu na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k., obciążając skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.Mając to wszystko na uwadze, orzeczono, jak w postanowieniu. [WB][r.g.]