Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 252/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court conviction for driving under influence while violating a prior ban, ruling the act constitutes a single crime under Art. 178a § 4 in fine. The court found the lower court's legal qualification erroneous, leading to incorrect sentencing and penalties. The case was remanded for retrial in accordance with the correct legal interpretation.

Numero d'incarto IV KK 252/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's conviction for driving under the influence while violating a prior ban, ruling that the act constitutes a single crime under Art. 178a § 4 in fine rather than cumulatively. The defendant argued for cumulative sentencing based on the lower court's classification, but the court found this interpretation erroneous as the specific provision fully encompasses the general one. Consequently, the court determined the lower court's legal qualification was flawed, resulting in incorrect penalties and a remand for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 178a § 4 in fine k.k.; Art. 244 k.k.; Art. 11 § 2 k.k. Driving under the influence while violating a prior ban constitutes a single crime under Art. 178a § 4 in fine k.k. in conjunction with Art. 244 k.k., precluding cumulative application of Art. 11 § 2 k.k. due to the specific provision fully encompassing the general one.

Parole chiave

Generato dall'IA
driving under influence prior ban violation cumulative provisions specific vs general provision criminal penalty adjustment remand for retrial legal qualification error reato grave di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 178a § 4 in fine k.k.
84 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2008 r., IV KK 239/08).Aktualnie bezspornym jest, że porównanie treści art. 178a § 4 in fine k.k. oraz art.
Art. 244 k.k.
z art. 244 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k., skazał go, zaś na mocy art.
Art. 42 § 3 k.k.
178a § 1 k.k., co nadto skutkowało rażącą obrazą:1.art. 42 § 3 k.k..
Art. 43a § 2 k.k.
oraz art. 43a § 2 k.k. i orzeczenia wobec C.
Art. 537 § 2 k.p.k.
art. 244 k.k
akt III K 2321/20, został prawomocnie skazany za przestępstwo z art. 244 k.k., w związku z czym orzeczony został wobec niego m.in.
art. 535 § 5 k.p.k
i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., skazał go, zaś na mocy art.
art. 11 § 3 k.k
z art. 11 § 3 k.k., wymierzył mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za czyn z p-ktu II, na mocy art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z 26 sierpnia 2004 r., sygn. akt I KZP 11/04
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 29 lipca 2008 r., IV KK 239/08
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I KZP 22/11
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 16 stycznia 2014 r., V KK 213/13
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt III KK 229/13
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 14 marca 2018 r., IV KK 51/18
IV KK 239/08
84 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2008 r., IV KK 239/08).Aktualnie bezspornym jest, że porównanie treści art.
V KK 213/13
Supreme Court quashes acquittal due to failure to consider alternative criminal charge under Art. 244 CC.
III KK 229/13
Supreme Court quashes drunk driving conviction for lack of trial and improper charge classification.
IV KK 51/18
Supreme Court quashes drunk driving sentence for prior conviction expunged by law, remanding case.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 252/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 sierpnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)Protokolant Olga Tyburc - Żelazek w sprawie C. M. skazanego z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 9 sierpnia 2023 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20 czerwca 2022 r., sygn. akt III K 11/22, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej skazania C.

M. za czyn z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 244 k.k. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku. UZASADNIENIEC. M. został oskarżony o to, że:1.w dniu 30 sierpnia 2021 r. około godz. 23:35 w B. w ruchu lądowym, na drodze publicznej, na ul. […], prowadził pojazd mechaniczny marki […] o nr rej. […], będąc pod wpływem substancji psychotropowej, posiadając w poddanej badaniu próbce krwi amfetaminę o stężeniu 151,5 ng/ml, tym samym nie stosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Białymstoku w sprawie o sygn. akt III K 2321/20 zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w okresie od 23 marca 2021 r. do 23 czerwca 2022 r., tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 244 k.k.;2.w dniu 31 sierpnia 2021 r. w B. przy ul. […], w pojeździe marki […] o nr rej. […], wbrew przepisom ustawy posiadał środek psychotropowy w postaci amfetaminy o wadze 3,58 g, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 20 czerwca 2022 r., sygn. akt III K 11/22:1.oskarżonego C.

M. uznał za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów i: za czyn z p-ktu I, na mocy art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., skazał go, zaś na mocy art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., wymierzył mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za czyn z p-ktu II, na mocy art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, skazał go i wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności;3.na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat;4.na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;5.na mocy art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek dowodu rzeczowego szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr 1/1209/21/N pod poz. 1 na k. 42 akt sprawy i zarządził jego zniszczenie;6.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 zł opłaty i 870,43 zł tytułem pozostałych kosztów sądowych.Orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 28 czerwca 2022 r.Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 178a § 1 k.k. poprzez błędne przyjęcie, że zachowanie C.

M., polegające na prowadzeniu pojazdu pod wpływem substancji psychotropowej mające miejsce w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wobec ww. oskarżonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, stanowiło występek z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., podczas gdy czyn ten wyczerpał znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 178a § 1 k.k., co nadto skutkowało rażącą obrazą:1.art. 42 § 3 k.k.. poprzez orzeczenie wobec C. M. 4-letniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, podczas gdy przy prawidłowej subsumcji zakaz ten powinien zostać orzeczony dożywotnio oraz2.art. 43a § 2 k.k., poprzez orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 zł, podczas gdy w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 4 k.k. świadczenie to orzeka się w kwocie co najmniej 10.000 zł do wysokości 60.000 zł.W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym (art. 535 § 5 k.p.k.). Zgodnie z brzmieniem art. 178a § 4 k.k. za czyn stypizowany w tym przepisie odpowiada sprawca czynu określonego w art. 178a § 1 k.k., który był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173 k.k., art. 174 k.k., art. 177 k.k. lub art. 355 § 2 k.k. popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu z art. 178a § 1 k.k. w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.Wejście w życie przepisu art. 178a § 4 k.k. z dniem 1 lipca 2010 r. (Dz.

U. 2010.40.227) zdezaktualizowało poglądy, w myśl których przyjmowano, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, wbrew wcześniej orzeczonemu zakazowi prowadzenia takiego pojazdu, stanowi jeden czyn, wypełniający znamiona przestępstwa określonego wart. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 sierpnia 2004 r., sygn. akt I KZP 11/04, OSNKW 2004/7-8. poz. 84 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2008 r., IV KK 239/08).Aktualnie bezspornym jest, że porównanie treści art. 178a § 4 in fine k.k. oraz art. 244 k.k., nie pozostawia wątpliwości, iż opis czynu zabronionego zawarty w tym drugim przepisie w pełni zawiera się w znamionach czynu zabronionego określonych w art. 178a § 4 k.k. w związku z czym między art. 178a § 4 in fine k.k. a art. 244 k.k. nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 2 k.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I KZP 22/11.

OSNKW 2012/1/16; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2014 r., V KK 213/13, LEX nr 1418900, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt III KK 229/13 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2018 r., IV KK 51/18).Sąd Rejonowy w Białymstoku prawidłowo ustalił, że C. M. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 15 marca 2021 r., sygn. akt III K 2321/20, został prawomocnie skazany za przestępstwo z art. 244 k.k., w związku z czym orzeczony został wobec niego m.in. roczny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, który obowiązywał w okresie od dnia 23 marca 2021 r. do dnia 23 marca 2022 r. (k. 70).Wobec powyższego nie może ulegać wątpliwości, że czynu objętego przedmiotem osądu w niniejszej sprawie a polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w dniu 30 sierpnia 2021 r. pod wpływem środka odurzającego C.

M. dopuścił się w okresie obowiązywania wskazanego zakazu.W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy w Białymstoku dokonując subsumcji prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, błędnie przyjął, że oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ponieważ czyn ten należało zakwalifikować na podstawie art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 178a § 1 k.k.Nieprawidłowość, której dopuścił się Sąd jest rażąca i miała istotny wpływ na treść wydanego wyroku.

Oprócz wadliwego odzwierciedlenia kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu, uchybienie skutkowało też błędami w zakresie rozstrzygnięcia o środkach karnych, doprowadzając do naruszenia przepisów art. 42 § 3 k.k. oraz art. 43a § 2 k.k. i orzeczenia wobec C. M. 4-letniego zakazu prowadzenia pojazdów oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł, podczas gdy przy prawidłowej subsumcji zakaz prowadzenia pojazdów winien zostać orzeczony dożywotnio, zaś świadczenie pieniężne w wysokości co najmniej 10.000 zł.W tym stanie rzeczy, stwierdzając że miała miejsce rażąca obraza przepisów prawa wskazanych w kasacji, która wywarła istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej (art. 537 § 2 k.p.k.).Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien mieć na uwadze poczynione uwagi i rozstrzygnąć sprawę w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa.[as]AG