Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 191/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal verdict for property damage due to missing victim's prosecution request.

Numero d'incarto IV KK 191/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's criminal verdict against the defendant for property damage, ordering a retrial in the appellate court. The defense argued the prosecution was invalid because the victim company had not submitted a formal request to prosecute, citing a lack of authorized personnel. The court found this argument flawed because the company's president had explicitly demanded prosecution in a letter and later granted a power of attorney to the prosecutor's representative, thereby curing the procedural defect.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 288 § 1 k.k.; Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; A criminal prosecution request for a private prosecution offense is valid if submitted by an authorized representative, and the court must actively verify the existence of such authorization when a request is absent.

Parole chiave

Generato dall'IA
private prosecution property damage procedural defect power of attorney authorized representative criminal appeal supreme court azione revocatoria fallimentare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 288 § 1 k.k.
H.‎do którego umorzono postępowanie o czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw.
Art. 12 § 1 k.k.
z art. 12 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art.
Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., polegającą na wydaniu wyroku skazującego wobec oskarżonego M.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
C., który takiego wniosku w swoich zeznaniach nie sformułował i nie posiadał żadnego upoważnienia od pokrzywdzonego w tym zakresie, ani też przez inną upoważnioną osobę reprezentującą w/w spółkę, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, wymienioną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.”.
Art. 46 § 1 k.k.
Na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego „H.
Art. 535 § 5 k.p.k.
12 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎na posiedzeniu w dniu 28 września 2022 r.,‎kasacji Prokuratora Rejonowego w Ełku‎od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach‎z dnia 24 lutego 2022 r., sygn.
Art. 537 § 2 k.p.k.
akt II K 377/21 i umarzającego postępowanie na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
art. 288 § 1 k.k
H.‎do którego umorzono postępowanie o czyn z art. 288 § 1 k.k.
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art.
art. 535 § 5 k.p.k
12 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎na posiedzeniu w dniu 28 września 2022 r.,‎kasacji Prokuratora Rejonowego w Ełku‎od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach‎z dnia 24 lutego 2022 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 191/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Paweł WilińskiProtokolant Danuta Bratkrajc w sprawie M. H.‎do którego umorzono postępowanie o czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎na posiedzeniu w dniu 28 września 2022 r.,‎kasacji Prokuratora Rejonowego w Ełku‎od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach‎z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt II.Ka 430/21,‎uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Ełku‎z dnia 1 października 2021 r., sygn. akt II K 377/21 i umarzającego postępowanie na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Ełku wyrokiem z dnia 1 października 2021 r., sygn. akt II K 377/21, uznał M. H. za winnego tego, że w dniach 28-29 stycznia 2021 r., w miejscowości Z., gmina K., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zniszczył 10 tablic informacyjnych, dokonał usunięcia 19 sztuk palików geodezyjnych oraz rozkręcił 35 paneli ogrodzenia pasa montażowego gazociągu Polska – Litwa, czyniąc ogrodzenie niezdatnym do użytku, czym spowodował straty w łącznej wysokości 8067,75 zł na szkodę H.

Sp. z o.o. (tak w oryginale, prawidłowa nazwa spółki N. Sp. z o.o.), tj. czynu z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego „H. Sp. z o. o.” kwotę 8.067,75 zł tytułem naprawienia szkody. Zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty i wydatków, obciążając nimi Skarb Państwa.

Wyrok ten zaskarżył w całości obrońca oskarżonego. W pkt II.

1. apelacji zarzucił „obrazę przepisów postępowania, tj. art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., polegającą na wydaniu wyroku skazującego wobec oskarżonego M. H. pomimo istnienia ujemnej przesłanki procesowej w postaci braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej do działania na rzecz i w imieniu N. Sp. z o.o., D. ul. […],D., gdzie w realiach niniejszej sprawy wniosek taki nie został złożony ani przez pracownika R. C., który takiego wniosku w swoich zeznaniach nie sformułował i nie posiadał żadnego upoważnienia od pokrzywdzonego w tym zakresie, ani też przez inną upoważnioną osobę reprezentującą w/w spółkę, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, wymienioną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.”.

Ponadto z „daleko posuniętej ostrożności procesowej” zarzucił wyrokowi obrazę prawa materialnego (art. 288 § 1 k.k.) oraz błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na jego treść. Konkludując, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego. Sąd Okręgowy w Suwałkach wyrokiem z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt II Ka 430/21, na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. zaskarżony wyrok uchylił i umorzył postępowanie w sprawie, a kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.

W uzasadnieniu wskazał, że „w przedmiotowej sprawie, mimo, że wniosek o ściganie został złożony, to złożyła go osoba nieuprawniona (nieumocowana do dokonania takich czynności przez N. Sp. z o.o. z siedzibą w D.). Jak bowiem wynika z pełnomocnictw załączonych do akt sprawy datowanych odpowiednio na 14 kwietnia 2020 r. i 02 czerwca 2020 r., R. C. (powinno być: C. – uw. SN) udzielono pełnomocnictwa do: potwierdzania dokumentów za zgodność z oryginałem związanych z realizacją projektu oraz do: występowania i reprezentowania N. Sp. z o.o., N.1 S.A. i N. Sp. z o.o. przed O.

S.A., jak i organami administracji rządowej i samorządowej oraz osobami trzecimi we wszystkich sprawach związanych z realizacją projektu. Dopiero złożone do akt sprawy pełnomocnictwo datowane na 01 lutego 2022 r. zostało udzielone w/w do występowania w imieniu w/w spółek do dokonywania czynności przed Sądami powszechnymi w zakresie składania wniosków, wyjaśnień, jak i wymiany korespondencji w zakresie realizowanego projektu. Należy zauważyć, iż możliwe jest odebranie od uprawnionej osoby wniosku o ściganie także na etapie postępowania sądowego, również w toku postępowania odwoławczego.

W przedmiotowej sprawie jednak taka sytuacja nie miała miejsca”. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego, zaskarżając go w całości na niekorzyść M. H., wniósł Prokurator Rejonowy w Ełku. Zarzucił „rażące naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z art. 12 § 1 k.p.k. poprzez niezasadne uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 01 października 2021 roku, sygn. II K 377/21 i umorzenie postępowania z powodu braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, pomimo że w sprawie nie wystąpiła bezwzględna przesłanka odwoławcza, bowiem w aktach sprawy znajduje się wniosek o ściganie i ukaranie sprawcy uszkodzenia mienia pochodzący od osoby uprawnionej do reprezentowania spółki, tj.

Prezesa Zarządu N. sp. z o.o. z siedzibą w D. – C. C. (k. 79-80)” – i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniesiona przez oskarżyciela publicznego kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwoliło na uwzględnienie jej w całości na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Sąd Okręgowy rzeczywiście naruszył wskazane w skardze przepisy, błędnie je stosując w wyniku nieprawidłowego ustalenia, że Sąd I instancji skazał oskarżonego za przestępstwo ścigane na wniosek pokrzywdzonego mimo braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej.

W ślad za autorem apelacji skupił uwagę na osobie R. C., dochodząc do przekonania, że nie mógł on złożyć skutecznego wniosku o ściganie sprawcy przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. popełnionego na szkodę N. Sp. z o.o., natomiast zupełnie pominął, że w piśmie z dnia 02 lutego 2021 r., skierowanym do funkcjonariuszki Komendy Powiatowej Policji w Ełku, Prezes Zarządu N. Sp. z o.o. C. C. po przedstawieniu zaistniałych szkód, zawarł sformułowanie cyt. „żądam ścigania i ukarania sprawcy naruszeń oraz uszkodzeń wyżej wymienionego mienia ruchomego, a nadto zadośćuczynienia poniesionych strat przez Spółkę” (k. 79-80 akt sprawy).

Ma to zasadnicze znaczenie, jako że w kasacji podkreślono, iż „wymieniony jest jedynym członkiem zarządu spółki (prezesem Zarządu), uprawnionym do składania oświadczeń i ich podpisywania w imieniu spółki (jednoosobowo)”, wobec czego „w niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne przeszkody uniemożliwiające prowadzenie postępowania”. W kasacji słusznie zwrócono też uwagę na wykazany przez Sąd odwoławczy brak konsekwencji w procedowaniu. Jak wyżej przytoczono, Sąd ten stwierdził, że jest możliwe odebranie od uprawnionej osoby wniosku o ściganie również w toku postępowania odwoławczego.

Pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. zwrócił się do N. sp. z o.o. o udzielenie informacji, czy R. C. na dzień złożenia wniosku o ściganie był uprawniony do takich czynności procesowych w imieniu pokrzywdzonego (k. 221). W tym zakresie uzyskał odpowiedź twierdzącą, nadto pytany podmiot dodatkowo załączył pełnomocnictwo dla R. C. datowane 1 lutego 2022 r., w treści którego zaznaczono, że wymienionemu udziela się pełnomocnictwa do „dokonywania czynności przed sądami powszechnymi w zakresie składania wniosków, wyjaśnień jak i wymiany korespondencji w zakresie realizowanego Projektu” (k. 221-223).

W takim razie nie jest zrozumiałe, dlaczego mimo to Sąd ad quem uznał, że ujemna przesłanka procesowa nadal istnieje, a jeżeli tak, dlaczego w oparciu o wspomniane pełnomocnictwo z 1 lutego 2022 r. nie dążył do jej usunięcia. W tym względzie w kasacji trafnie powołano postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2016 r., III KK 452/15, w którym stwierdzono, że sąd jest nie tylko uprawniony, ale wręcz zobligowany do ustalenia woli uprawnionego do złożenia wniosku w sytuacji, w której wniosek o ściganie nie został skutecznie złożony (zob. także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2019 r., IV KK 289/19).

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy zgodnie z wnioskiem kasacji uchylił zaskarżony nią wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W toku tego postępowania Sąd II instancji będzie miał w polu widzenia poczynione wyżej spostrzeżenia, w szczególności badając zarzut z pkt II.

1. apelacji, nie pominie dokumentu z k. 79-80 akt sprawy.[as]