Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 142/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses stay of execution requests as they lack probable cause for cassation success.

Numero d'incarto IV KK 142/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense attorneys' requests to stay the execution of the appellate court's judgment. The defendants argued for procedural violations and material law errors, but the court noted that such issues require full cassation trial analysis rather than a preliminary stay. Consequently, the court determined that the requests did not meet the high threshold for suspending enforcement before the final cassation decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1, 2 k.k.w.: The institution of staying execution is exceptional and requires a high probability of cassation success combined with a risk of irreparable harm to the convicted person.

Parole chiave

Generato dall'IA
stay of execution cassation procedure probable cause standard irreparable harm appellate review criminal enforcement procedural violation motivi di cassazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 532 § 1 k.p.k.
akt II K 211/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków.
art. 9 § 1 i 2 k.k.w.
532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady zawartej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia (zob.
art. 439 § 1 k.p.k.
sygnalizujących uchybienie określone w art. 439 § 1 k.p.k.), które w połączeniu z realiami procesowymi sprawy już przy wstępnym, pobieżnym oglądzie sprawy pozwalają prognozować, że uwzględnienie kasacji jest w wysokim stopniu prawdopodobne.
art. 433 § 2 k.p.k.
W skargach nie postawiono zarzutów zaistnienia uchybień rangi bezwzględnej przyczyny odwoławczej, natomiast twierdzono, że z rażącym naruszeniem art. 433 § 2 k.p.k. Sąd odwoławczy nierzetelnie rozpoznał zarzuty apelacyjne, nadto po części powielono te zarzuty (w kasacji obrońcy A.
art. 258 § 1 k.k
K., skazanych za czyn z art. 258 § 1 k.k.
art. 65 § 1 k.k
art. 12 k.k
art. 535 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 532 § 1 k.p.k
akt II K 211/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
sygnalizujących uchybienie określone w art. 439 § 1 k.p.k.), które w połączeniu z realiami procesowymi sprawy już przy wstępnym, pobieżnym oglądzie sprawy pozwalają prognozować, że uwzględnienie kasacji jest w wysokim stopniu prawdopodobne.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18
postanowienie z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18
postanowienie z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03
II KK 178/18
Supreme Court quashes appeal judgment for failure to conduct reliable appellate review of personal appeal arguments.
II KK 23/18
Supreme Court dismisses cassation regarding defendant's right to defense in appeal proceedings as non-substantial.
IV KK 347/03
postanowienia: z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18; z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 142/23 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie A. C., M. K., skazanych za czyn z art. 258 § 1 k.k. i in. A. K. skazanego za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 30 maja 2023 r., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt II AKa 88/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 2 lipca 2021 r., sygn. akt II K 211/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje obrońców skazanych A. C., M. K. i A. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt II AKa 88/22, zmieniającego m.in. odnośnie do A. C. wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 2 lipca 2021 r., sygn. akt II K 211/18. Obrońcy skazanych, podnosząc w kasacjach zarzuty sygnalizujące naruszenie prawa materialnego i procesowego (obrońcy A. C. i A. K.), obrazę prawa procesowego (obrońca M. K.), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wystąpili także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (jakkolwiek obrońca A.

C. niezgodnie z treścią tego przepisu wskazał, że chodzi o wstrzymanie wykonania kary). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przedmiotowe wnioski nie zasługują na uwzględnienie. W orzecznictwie najwyższej instancji sądowej konsekwentnie wskazuje się, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady zawartej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia (zob. np. postanowienia: z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18; z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03).

Wypada powtórzyć, że jako okoliczność przemawiającą za postąpieniem po myśli art. 532 § 1 k.p.k. przyjmuje się rangę zarzutów kasacyjnych (np. sygnalizujących uchybienie określone w art. 439 § 1 k.p.k.), które w połączeniu z realiami procesowymi sprawy już przy wstępnym, pobieżnym oglądzie sprawy pozwalają prognozować, że uwzględnienie kasacji jest w wysokim stopniu prawdopodobne. Dodatkowo należy rozważyć, czy szczególne i jednoznaczne w swej wymowie okoliczności prowadzą do wniosku, że wykonanie orzeczenia, zwłaszcza wymierzonych skazanym kar przed rozpoznaniem kasacji, spowoduje dla skazanych wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, a tym samym ich niezasadne pokrzywdzenie.

Mając to na uwadze należy stwierdzić, oczywiście nie przesądzając przyszłego rozstrzygnięcia, że uwzględnienie którejkolwiek z kasacji nie jawi się jako prawdopodobne w stopniu wyższym, niż przeciętny. W skargach nie postawiono zarzutów zaistnienia uchybień rangi bezwzględnej przyczyny odwoławczej, natomiast twierdzono, że z rażącym naruszeniem art. 433 § 2 k.p.k. Sąd odwoławczy nierzetelnie rozpoznał zarzuty apelacyjne, nadto po części powielono te zarzuty (w kasacji obrońcy A. C.), podniesiono też zarzut obrazy prawa materialnego, którego Sąd odwoławczy w odniesieniu do A.

K. nie stosował (w kasacji obrońcy tego skazanego). Kwestia rzetelności kontroli instancyjnej wymaga uważnego zbadania w toku rozprawy kasacyjnej, obecnie przedwczesne byłoby twierdzenie, że w postępowaniu apelacyjnym do rażącego naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. faktycznie doszło i że mogło to mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Nie jest przy tym pozbawiona znaczenia okoliczność, że pogląd obrońców w tym względzie oraz co do innych sygnalizowanych przez nich naruszeń prawa kwestionuje w pisemnych odpowiedziach na kasacje prokurator, postulując oddalenie skarg jako oczywiście bezzasadnych.

Gdy zaś chodzi o możliwe pokrzywdzenie skazanych wykonywaniem wyroku przed rozpoznaniem kasacji to można zauważyć, że w tym względzie nie zachodzi poważna obawa, skoro w apelacjach obrońcy nie negowali faktu przestępczej aktywności skazanych, zabiegali jedynie o poczynienie korzystniejszych dla nich ustaleń w tym zakresie i zmniejszenie represji karnej. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.