Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 101/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes Regional Court order for probation violation execution due to jurisdiction error under Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto IV KK 101/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's order to execute a suspended sentence because the Regional Court lacked jurisdiction, which belonged to the Court of Appeal. The General Prosecutor argued that the Regional Court violated the Criminal Procedure Code by hearing the case after the law changed on January 1, 2012. The Court ruled that the original sentencing court (Court of Appeal) retains jurisdiction for executing suspended sentences, making the Regional Court's action a fatal procedural error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3 § 1 k.k.w.; Art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.: The court that issued the original judgment is exclusively competent to order the execution of a suspended sentence; a decision by a lower court lacking this jurisdiction constitutes a fatal procedural defect.

Parole chiave

Generato dall'IA
jurisdiction functional suspended sentence execution fatal procedural defect Criminal Procedure Code Court of Appeal competence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3 § 1 k.k.w.
9 § 3 k.k.w., zarządził wobec skazanego A.
Art. 178 § 1 k.k.w.
z art. 178 § 1 k.k.w., poprzez wydanie przez Sąd Rejonowy w C.
Art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.
postanowienia o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności, podczas gdy właściwy do jego wydania był Sąd Okręgowy w C., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.
Art. 1 § 2 k.k.w.
z art. 1 § 2 k.k.w.” (postanowienie z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn.
art. 70 § 2 k.k
z art. 70 § 2 k.k., warunkowo zwieszono na okres 3 lat próby, zaś na mocy art.
art. 73 § 2 k.k
70 § 2 k.k., warunkowo zwieszono na okres 3 lat próby, zaś na mocy art. 73 § 2 k.k.
art. 75 § 2 k.k
skazanego nie zostało zaskarżone przez strony zyskując prawomocność.Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r., na wniosek kuratora, Sąd Rejonowy w C., na podstawie art. 75 § 2 k.k., art.
art. 9 § 3 k.k
75 § 2 k.k., art. 9 § 3 k.k.w., zarządził wobec skazanego A.
art. 3 § 1 k.k
9 § 3 k.k.w., zarządził wobec skazanego A.
art. 178 § 1 k.k
z art. 178 § 1 k.k.w., poprzez wydanie przez Sąd Rejonowy w C.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 101/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący)‎SSN Jacek Sobczak (sprawozdawca)‎SSN Józef SzewczykProtokolant Jolanta Grabowska w sprawie A. H.‎skazanego z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk‎w dniu 24 kwietnia 2013 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od postanowienia Sądu Rejonowego w C.‎z dnia 11 czerwca 2012 r., w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności uchyla zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego i przekazuje sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w C.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt II K ../10 A. H. został skazany za czyn z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 70 § 2 k.k., warunkowo zwieszono na okres 3 lat próby, zaś na mocy art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddano ww. pod dozór kuratora sądowego, nadto orzeczono o kosztach sądowych (k. 493, t. III).Niniejsze orzeczenie w odniesieniu do ww. skazanego nie zostało zaskarżone przez strony zyskując prawomocność.Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r., na wniosek kuratora, Sąd Rejonowy w C., na podstawie art. 75 § 2 k.k., art. 9 § 3 k.k.w., zarządził wobec skazanego A.

H. wykonanie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie wstrzymano wykonalność tego postanowienia do czasu jego uprawomocnienia. Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 20 listopada 2012 r. (k. 36, akta dozoru).Kasację od postanowienia Sądu Rejonowego w C. z dnia 11 czerwca 2012 r. wywiódł Prokurator Generalny zaskarżając je w całości na korzyść A. H. Prokurator w szczególności zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, tj. art. 3 § 1 k.k.w. w zw. z art. 178 § 1 k.k.w., poprzez wydanie przez Sąd Rejonowy w C. postanowienia o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności, podczas gdy właściwy do jego wydania był Sąd Okręgowy w C., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna, co skutkowało wydaniem orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.W pierwszej kolejności zauważyć należy, że od 1 stycznia 2012 r. brzmienie art. 178 § 1 k.k.w. nie pozostawia najmniejszej wątpliwości w zakresie ustalenia poprawnej właściwości sądu wypowiadającego się w kwestii zarządzenia warunkowo zawieszonej kary. Dotychczasowe rozwiązania przewidujące, że w sprawie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary w stosunku do osoby skazanej przez sąd powszechny pozostającej pod dozorem właściwy był sąd rejonowy, w którego okręgu dozór był lub miał być wykonywany, nie zostały powtórzone w znowelizowanym art. 178 § 1 k.k.w.

Podkreślić zatem trzeba, że od dnia 1 stycznia 2012 r., kwestię właściwości funkcjonalnej sądu w zakresie orzekania w przedmiocie wykonania orzeczeń i warunkowego zawieszenia wykonania kary określa art. 3 § 1 k.k.w., zgodnie z którym: Sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, jest właściwy również w postępowaniu dotyczącym wykonania tego orzeczenia (…).Jak trafnie zauważył Sąd Najwyższy: „zgodnie z art. 3 § 1 k.k.w., regulującym właściwość funkcjonalną sądu w toku wykonania kary, w sprawach zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary wobec skazanego pozostającego pod dozorem właściwy jest od dnia 1 stycznia 2012 r. sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji, a więc zależnie od właściwości rzeczowej sąd rejonowy lub sąd okręgowy; naruszenie tej reguły, polegające na rozpoznaniu sprawy w tej kwestii przez sąd rejonowy, mimo że właściwym był sąd okręgowy, stanowi uchybienie przewidziane w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.” (postanowienie z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn.

II KK 211/12, Lex 1220800).Skoro zatem w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do A. H. w I instancji orzekał Sąd Okręgowy w C., to ten właśnie Sąd był władny w kwestii zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy w C., który wypowiedział się w dniu 11 czerwca 2012 r. w omawianym przedmiocie, nota bene po przeszło półrocznym okresie obowiązywania znowelizowanego przepisu art. 178 § 1 k.k.w., dopuścił się uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.

Jako Sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości Sądu wyższego rzędu.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.