Supreme Court dismisses appeal filed after deadline due to lawyer's failure to check postal service notices.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal because it was filed after the statutory deadline. Although the lawyer claimed the judgment was only received on February 15, the court found that two postal notices had been sent on January 31 and February 23, informing him of the right to appeal within two weeks. The court ruled that the lawyer's duty to verify these notices meant the appeal period began on February 7, making the late filing a result of the lawyer's negligence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 369 § 1 k.p.c.; Art. 139 § 1 k.p.c.; If a party is notified by mail of a judgment and the right to appeal, the appeal period runs from the date of the second notification unless the party proves otherwise; failure to check for such notifications constitutes the party's own fault for missing the deadline.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 89/07
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Maria Grzelka
w sprawie z powództwa Ł.W.
przeciwko K.K. i A.F.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 listopada 2007 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 6 czerwca 2007 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda
Ł.W. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29 grudnia 2006 r., jako wniesioną
po terminie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wspomniany wyroku Sądu
Okręgowego w O. wraz z uzasadnieniem należało uznać za doręczony powodowi
w dniu 7 lutego 2007 r., zaś apelacja wpłynęła do Sądu Okręgowego w O. dopiero
w dniu 27 lutego 2007 r., czyli po terminie zakreślonym w art. 369 § 1 k.p.c. W
zażaleniu powód wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia wywodząc, że
doręczenie wyroku z uzasadnieniem miało miejsce dopiero w dniu 15 lutego 2007
r., kiedy pełnomocnikowi powoda wydano wspomniany wyrok w siedzibie Sądu
Okręgowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Bezspornym jest, że powód działa w rozpoznawanej sprawie przez
pełnomocnika, swojego ojca. Poza sporem pozostaje także to, że wyrok Sądu
Okręgowego w O. z dnia 29 grudnia 2006 r. wraz z uzasadnieniem był doręczany
dwukrotnie na adres pełnomocnika przez pocztę. Pełnomocnik powoda został wiec
w dniu 23 lutego 2007 r. oraz powtórnie w dniu 31 stycznia 2007 r. poinformowany
o możliwości odebrania przesyłki zawierającej wspomniany wyrok, od którego miał
prawo w ciągu dwu tygodni złożyć apelację. W tej sytuacji, skoro w zażaleniu nie
ma żadnej wzmianki na temat tego, że pełnomocnik nie otrzymał wspomnianych
zawiadomień, termin do złożenia apelacji należy liczyć od upływu siedmiu dni od
daty powtórnego awizowania. Taki sposób ustalania terminu doręczenia pism
sądowych wynika z art. 139 § 1 k.p.c., § 9 Rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu
doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62,
poz. 697), co potwierdza ustalone od dawna stanowisko Sądu Najwyższego
(uchwała siedmiu sędziów Sadu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP
10/71, OSNCP 1971/11/187, mająca moc zasady prawnej).
W tak ustalonym i bezspornym stanie faktycznym bez znaczenia dla
określenia terminu do złożenia apelacji pozostaje fakt zgłoszenia się pełnomocnika
powoda do siedziby Sądu i odebranie dopiero w dniu 15 lutego 2007 r. odpisu
wyroku z uzasadnieniem. Skarżący zarzuca, że działał w zaufaniu do pouczenia
zawartego wyroku, z którego wynika, iż mógł złożyć apelację w ciągu dwu tygodni
po wydaniu mu odpisu wyroku. Zarzuca także, brak pouczenia go przez Sąd o tym,
iż dwukrotnie podejmowana była próba doręczenia mu odpisu wyroku wraz
z uzasadnieniem. Istotne dla oceny od kiedy należy liczyć termin doręczenie jest
jednak przede wszystkim, to że to na pełnomocniku spoczywał obowiązek
wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. Był on w posiadaniu dwóch zawiadomień
pocztowych o tym, że powinien odebrać awizowaną na jego adres przesyłkę.
Wiedział, że po jego powrocie z USA może spodziewać się doręczenia mu wyroku
z uzasadnieniem, bo zwrócił się o to z wnioskiem do Sądu. W tej sytuacji udając się
do siedziby Sądu po odebranie wyroku, powinien ustalić, czy nie były podjęte próby
doręczenia mu wyroku przez pocztę i w ten sposób określić właściwy termin do
złożenia apelacji. Pełnomocnik natomiast, pomimo dwukrotnej próby doręczenia mu
wyroku przez pocztę, pominął zupełnie tę niezmiernie istotną okoliczność i uznał
bezpodstawnie, że może liczyć termin do złożenia apelacji od dnia kiedy osobiście
odebrał wyrok. W tej sytuacji uznać należy, wbrew sugestiom wyrażonym
w uzasadnieniu zażalenia, że to jedynie zaniedbania pełnomocnika powoda, a nie
Sądu, spowodowały złożenie apelacji po terminie. Sąd Apelacyjny miał więc pełne
prawo, po prawidłowym ustaleniu, że termin do złożenia apelacji rozpoczął swój
bieg w dniu 7 lutego 2007 r., odrzucić apelację, która wpłynęła do Sądu dopiero w
dniu 27 lutego 2007 r.
Biorąc pod uwagę powyższe względy Sąd Najwyższy na podstawie art.
39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.