Supreme Court allows appeal against real estate registry entry due to failure to detect name discrepancies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland overturned the lower court's dismissal of an appeal regarding a real estate registry entry. The applicant argued that the registry incorrectly listed her as the owner instead of her father, citing a gift deed, while the lower courts failed to notice the name mismatch. The court found that the appellate court ignored obvious discrepancies between the deed and the registry entry, thereby depriving the applicant of her legal interest to challenge the decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 6268 § 2 k.p.c.: An appeal against a registry entry is admissible only if the applicant demonstrates a legal interest, defined as a discrepancy between their request and the entry; failure to identify obvious errors in the entry constitutes a violation of the duty to examine the request's content.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 85/18 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz (przewodniczący)SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. M.przy uczestnictwie D. M.o wpis,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2019 r.,zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w G.z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt III Ca […], uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni A. M., córka L. i E. wniosła o dokonanie w dziale II ksiąg wieczystych KW nr […] i KW nr […] wpisu jej jako właściciela w miejsce D. M., syna W. i Z. powołując jako podstawę umowę darowizny z dnia 17 sierpnia 2017 r. Wnioski te zostały oznaczone w dzienniku ksiąg wieczystych odpowiednio numerami […] i […].Referendarz Sądu Rejonowego w G. dokonał w dniu 8 grudnia 2017 r. wpisów w obu księgach wieczystych z tym, że dziale II księgi wieczystej KW nr […] niezgodnie z wnioskiem jako nabywcę wskazał A. M., córkę W. i Z..
Na dowodzie doręczenia wnioskodawczyni odpisu zawiadomienia o wpisie oznaczono jedynie numer księgi wieczystej KW nr […] (k. 226 akt). Wnioskodawczyni wniosła skargę na orzeczenie referendarza zarzucając niedokonanie wpisu w księdze wieczystej KW nr […] (Dz KW […]).Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r. utrzymał wpis referendarza w mocy wskazując, że skarga jest bezzasadna, gdyż wpis w księdze wieczystej KW nr […] został dokonany zgodnie z wnioskiem.Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 5 lipca 2018 r. odrzucił apelację wnioskodawczyni.
Wskazując, że z zawiadomienia o wpisie znajdującego się w aktach księgi wieczystej KW nr […] (k. 226) oraz odpisu zupełnego księgi wieczystej KW nr […] wynika, że wnioskodawczyni została ujawniona w dziale II księgi wieczystej KW nr […] stwierdził, iż w braku przesłanki pokrzywdzenia orzeczeniem apelacja jest niedopuszczalna.Wnioskodawczyni w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia, polegający na oczywiście błędnym przyjęciu, że wpis w księdze wieczystej KW nr […] został dokonany zgodnie z żądaniem wniosku, podczas gdy ujawniono w niej A.
M., córkę W. i Z. zamiast A. M., córki L. i E.. Wskazała ponadto na naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez wyprowadzenie z materiału dowodowego oczywiście nieprawidłowego wniosku dotyczącego treści dokonanego wpisu oraz art. 6268 § 2 i 3 k.p.c. poprzez uznanie, że brak niezgodności pomiędzy treścią wniosku a treścią księgi wieczystej KW nr […].Sąd Najwyższy zważył:Co do zasady dopuszczalne jest zaskarżenie orzeczenia korzystnego dla skarżącego pod warunkiem wykazania przez niego tzw. gravamen. Pojęcie powyższe, w skrócie i nieprawidłowo definiowane jako „interes prawny w zaskarżeniu" w istocie oznacza niezgodność orzeczenia z żądaniem, wnioskiem lub zarzutem strony zgłoszonym w toku procesu bądź uprawnienie strony do uzyskania orzeczenia wydanego w postępowaniu ważnym, które nie może być wzruszone w drodze skargi o wznowienie postępowania.
Inaczej rzecz ujmując stanowi on przesłankę interesu zaskarżenia orzeczenia o charakterze formalnym. Judykatura zgodnie przyjmuje węższe rozumienie interesu, jako pokrzywdzenia polegającego na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a sentencją zaskarżonego orzeczenia, wynikającego z porównania zakresu żądania i treści rozstrzygnięcia. Brak tak rozumianego interesu prawnego prowadzi do odrzucenia środka odwoławczego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSN 2014, nr 11, poz. 108).Trafnie zarzuca skarżąca naruszenie art. 6268 § 2 k.p.c., polegające na tym, że Sąd Okręgowy dokonując w trakcie kontroli instancyjnej badania treści wniosku i załączonych dokumentów oraz treści księgi wieczystej pominął oczywiste rozbieżności w zakresie danych identyfikujących osobę ujawnioną w miejsce D.
M., syna W. i Z. w dziale II księgi wieczystej KW nr […]. Konsekwentnie Sąd bezpodstawnie przyjął, że wniosek A. M., córki L. i E. został uwzględniony w całości, a po jej stronie brak interesu prawnego w kwestionowaniu rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego utrzymującego wpis referendarza w mocy.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie, orzekając o kosztach postępowania zażaleniowego zgodnie z art. 108 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.jw