Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 85/10 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal order regarding late cassation application due to incorrect appointment timeline assessment.

Numero d'incarto IV CZ 85/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's order dismissing the appellant's cassation appeal and related requests for time restoration. The appellate court had incorrectly determined that the appointed lawyer knew of the appointment on February 18, 2010, when the lawyer actually received notification on March 10, 2010. The court ruled that the procedural obstacle for filing the cassation application should be linked to the date the lawyer obtained information about the appointment, thereby validating the late submission.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 169 § 1 k.p.c.; Art. 171 k.p.c.: The period for removing the obstacle to fulfilling the obligation to file a cassation application ends on the day the lawyer obtains information about the appointment, not the day they requested access to case files.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal time restoration lawyer appointment procedural deadline appellate review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 169 § 1 k.p.c.
postanowieniem obowiązku należało łączyć, stosownie do art. 169 § 1 k.p.c., z dniem
Art. 171 k.p.c.
odrzucenia go, jako spóźnionego, w oparciu o art. 171 k.p.c.
Art. 39816 k.p.c.
oparciu o art. 39816 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 108 § 2 k.p.c.
Na podstawie art. 108 § 2 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
398 21, art. 391 § 1 i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
art. 380 k.p.c
oparciu o art. 380 k.p.c., również tego postanowienia.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 85/10

POSTANOWIENIE

Dnia 4 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko Gminie Miasta G., Skarbowi Państwa – Ministrowi Spraw Wewnętrznych i

Administracji, Wojewodzie X. i Marszałkowi Województwa X.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2010 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zażaleniowego końcowemu orzeczeniu.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda

od wyroku tego Sądu z dnia 9 września 2009 r. wniesioną w dniu 17 marca 2010 r. Z

uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że wniosek z dnia 17 marca 2010 r.

ustanowionego z urzędu dla powoda pełnomocnika o przywrócenie terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej został odrzucony, z uwagi na złożenie go po upływie

tygodniowego terminu od uzyskania informacji o wyznaczeniu go do zastępowania

powoda. Już w dniu 18 lutego 2010 r. pełnomocnik ten zwrócił się do Sądu o

udostępnienie mu akt sprawy, a zatem wiedział o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, nie

zaś w dniu 10 marca 2010 r., jak podał we wniosku. Skargę kasacyjną w imieniu

powoda złożył w terminie inny jego pełnomocnik. Wobec tego ta druga skarga jako

niedopuszczalna i spóźniona podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu pełnomocnik powoda zarzucił kwestionowanemu postanowieniu

naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że o wyznaczeniu go

pełnomocnikiem wiedział już w dniu 18 lutego 2010 r. i wniosek o przywrócenie terminu

do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został po upływie terminu. Ponadto błędna

wykładnia art. 169 § 1, art. 171 i 3986 § 2 k.p.c. była przyczyną uznania wniosku o

przywrócenie

terminu

za

spóźniony,

bezzasadnego

odrzucenia

go

oraz

bezpodstawnego odrzucenia skargi kasacyjnej z dnia 17 marca 2010 r. Domagał się

rozpoznania również postanowienia z dnia 31 marca 2010 r. o odrzuceniu wniosku o

przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Skarżący wniósł o uchylenie obu

tych postanowień i przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z

urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na podzielenie zasługiwały podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia

prawa procesowego, dotyczące także oceny zasadności postanowienia o odrzuceniu

wniosku o przywrócenie terminu, wobec zgłoszenia w zażaleniu żądania rozpoznania, w

oparciu o art. 380 k.p.c., również tego postanowienia.

Dokonane przez Sąd Apelacyjny ustalenie, że pełnomocnik powoda wiedział o

wyznaczeniu go do reprezentowania powoda jeszcze przed dniem 18 lutego 2010 r., w

którym zwrócił się o udostępnienie mu akt sprawy, nie znajduje potwierdzenia w

złożonych do akt dokumentach. Z treści pisma z dnia 18 lutego 2010 r. wynika, że

potrzeba zapoznania się z aktami sprawy podyktowana była ustanowieniem adwokata

T. J. przez Sąd Rejonowy w G. pełnomocnikiem dla sporządzenia w imieniu powoda

skargi konstytucyjnej.

W związku z postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 stycznia 2010 r. o

ustanowieniu dla powoda pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej

wyznaczony został przez Izbę Adwokacką adwokat S. B., ale na wniosek powoda doszło

do zmiany osoby pełnomocnika i pismem z dnia 3 marca 2010 r. o wyznaczeniu

adwokata T. J. został powiadomiony Sąd i ten adwokat, do którego pismo dotarło w dniu

10 marca 2010 r. Wobec tego złożenie w dniu 17 marca 2010 r. wniosku o przywrócenie

terminu do złożenia pisma nazwanego skargą kasacyjną błędnie ocenione zostało przez

Sąd Apelacyjny, jako spóźnione. Ustanie przeszkody do wypełnienia nałożonego

postanowieniem obowiązku należało łączyć, stosownie do art. 169 § 1 k.p.c., z dniem

uzyskania informacji o wyznaczeniu pełnomocnika. Nie było zatem podstaw do

odrzucenia go, jako spóźnionego, w oparciu o art. 171 k.p.c.

Nietrafnie również Sąd Apelacyjny ocenił to pismo jako niedopuszczalne.

Podkreślenia wymaga, że ustanowienie adwokata dokonane zostało już po złożeniu

przez ustanowionego przez powoda pełnomocnika w osobie radcy prawnego A. B.

skargi kasacyjnej w terminie przewidzianym art. 3985 § 1 k.p.c. Mimo tego w

postanowieniu Sądu Apelacyjnego oznaczony został zakres działania ustanawianego

pełnomocnika „celem wniesienia skargi kasacyjnej”. Stronie postępowania sądowego

przysługuje prawo do wniesienia jednej skargi kasacyjnej, co wynika wprost z art. 398 1

k.p.c. Nie została natomiast wyłączona możliwość złożenia pisma uzupełniającego

podstawy lub zarzuty skargi kasacyjnej. Wobec tego pismo z dnia 17 marca 2010 r.,

nazwane zgodnie z zakresem dokonanego przez Sąd umocowania, pełni w istocie

funkcję pisma uzupełniającego wniesioną skargę kasacyjną. Rację ma skarżący, że

podniesione w nim zarzuty mogą być brane pod uwagę jedynie wówczas, gdy pismo

wniesione zostało w terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej.

Bezpodstawne było odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu również w oparciu o

drugą z podstaw objętych art. 171 k.p.c.

Z powyższych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu w

oparciu o art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Na podstawie art. 108 § 2 w związku z art. 398 21, art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.

rozstrzygnięcie

o

kosztach

końcowemu orzeczeniu.

postępowania

zażaleniowego

pozostawione

zostało