Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 74/08 Generato dall'IA

Appeal dismissed because the plaintiff failed to pay the correct court fee for separate non-material claims against two defendants.

Numero d'incarto IV CZ 74/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's rejection of their claim for damages and apology. The plaintiff had paid a reduced fee assuming joint liability for non-material harm, but the court found that each defendant bears separate responsibility for their distinct actions. Consequently, the appeal was not properly paid and was rejected as inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4 ust. 1, art. 8 u.k.s.c.; Art. 38 Prawo prasowe; The obligation to pay court fees for separate non-material claims against multiple defendants is determined by material law, not procedural solidarity, requiring full payment for each distinct defendant.

Parole chiave

Generato dall'IA
court fees non-material claims separate liability appeal inadmissibility press law personal rights procedural costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4 ust. 1 u.k.s.c.
W zażaleniu strona powodowa, zarzucając naruszenie art. 4 ust.
Art. 8 u.k.s.c.
W zażaleniu strona powodowa, zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 8 ustawy
Art. 38 Prawo prasowe
materialnego, stanowiące podstawę dochodzonych roszczeń. Przepis art. 38 ustawy z
Art. 39814 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 39821
Art. 3941 § 3 k.p.c.
i art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 39814 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 39821
art. 3941 § 3 k.p.c
i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 74/08

POSTANOWIENIE

Dnia 4 września 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa Miasta I.

przeciwko A. S. i J. H.

z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej (…) Zakładu Ubezpieczeń SA

w W.

o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2008 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 maja 2008

r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie oraz wniosek pozwanych o zasądzenie kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Apelacyjny

odrzucił

apelację

strony

powodowej od wyroku oddalającego powództwo, obejmujące roszczenia majątkowe i

niemajątkowe dochodzone od pozwanych, którymi są autor zniesławiającego tekstu

prasowego oraz redaktor pisma, w którym zniesławiający tekst się ukazał.

Rozstrzygnięcie powyższe Sąd uzasadnił stwierdzeniem, że skoro pełnomocnik

zawodowy strony powodowej na rozprawie apelacyjnej oświadczył, że wniesiona przez

niego opłata od apelacji w wysokości 1 100 zł dotyczy rozstrzygnięcia odnośnie obu

pozwanych w zakresie roszczeń niemajątkowych, to należną opłatą jest kwota 1 200

zł, nie zaś uiszczona kwota 1 100 zł. Apelacja nie została zatem należycie opłacona i

dlatego podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu strona powodowa, zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 8 ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych, dalej jako „u.k.s.c.”

(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Obowiązek

naczelnego

złożenia

pisma,

w

przez

którym

autora

materiału

zniesławiający

prasowego

tekst

się

oraz

ukazał

redaktora

oświadczenia

o przeproszeniu za naruszenie dóbr osobistych, spowodowane opublikowaniem tego

materiału, nie jest obowiązkiem wspólnym a w konsekwencji od każdego z pozwanych

istnieje obowiązek uiszczenia przez powoda oddzielnej opłaty (art. 4 ust. 1 i art. 8

u.k.s.c.). O tym jaki rodzaj współuczestnictwa procesowego łączy kilka podmiotów

występujących po tej samej stronie stosunku prawnego, decydują przepisy prawa

materialnego, stanowiące podstawę dochodzonych roszczeń. Przepis art. 38 ustawy z

dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U Nr 5, poz. 24 ze zm.) precyzuje kto i

za co odpowiada. Stanowi on, że odpowiedzialność cywilną za naruszenie prawa

spowodowane

opublikowaniem

materiału

prasowego

ponoszą

autor,

redaktor

i wydawca, oraz że ich odpowiedzialność, ale tylko majątkowa jest solidarna.

Gdy naruszenie dobra osobistego powodujące szkodę niemajątkową, nastąpiło

w wyniku działania autora, redaktora i wydawcy, w istocie każda z tych osób

odpowiada za swoje własne, odrębne działanie, co wyjaśnił już Sąd Najwyższy

w wyroku z dnia 15 lipca 2004 r., V CK 675/03 (OSNC 2005, nr 7-8, poz. 135). Autor

publikacji ponosi odpowiedzialność za napisanie i skierowanie publikacji do druku.

Redaktor naczelny za dopuszczenie do opublikowania takiego, tj. naruszającego dobra

osobiste materiału, a wydawca z tego względu, że ma faktyczny i twórczy wpływ na

charakter czasopisma. Każda zatem z tych osób ponosi odpowiedzialność w granicach

określonych w ustawie odrębnie dla każdej z nich. Z tego względu należy stwierdzić ,

że więź procesowa tych osób w zakresie dochodzonego roszczenia niemajątkowego

nie jest współuczestnictwem materialnym, choć co do odpowiedzialności majątkowej

stanowi solidarność (por. odpowiednio uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia

2005 r., III CZP 13/05, OSNC 2006, nr 3, poz. 46). Oznacza to, że należną opłatą od

apelacji obejmującej swym

zaskarżeniem

rozstrzygnięcie

dotyczące

roszczeń

niemajątkowych dochodzonych od obu pozwanych, była kwota 1 200 zł. Taki zakres

zaskarżenia, wyznaczający między innymi wysokość należnej opłaty od apelacji

określił pełnomocnik strony powodowej. Zakresu tego zaskarżenia, a zatem także

wysokości należnej opłaty od apelacji nie może zmienić – jak to próbował wykazać

autor zażalenia - okoliczność, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyrażony

został pogląd, ze postępowanie w stosunku do jednego z pozwanych dotknięte było

nieważnością, a także okoliczność, że tę wadę postępowania Sąd bierze pod uwagę z

urzędu w każdym stanie sprawy. Należną opłatą sądową jest opłata od wnoszonego

pisma, niezależnie od tego, czy dotyczy ono rozstrzygnięcia wydanego w warunkach

ważnego postępowania, czy też postępowania dotkniętego nieważnością. O tej

ostatniej kwestii, sąd może z urzędu orzekać w postępowaniu, które uruchomione

zostanie wskutek wniesienia pisma, od którego wniesiona została należna opłata

sądowa. Wobec tego, że odpowiedź na zażalenie wniesiona została po terminie, brak

było podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanych o zasądzenie kosztów

postępowania zażaleniowego.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 39821

k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).