Supreme Court dismisses retrial appeal as new circumstances did not exist at the time of the final judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, ruling that the alleged new circumstances were known prior to the final judgment. The appellant argued that information regarding enforcement proceedings constituted grounds for retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court determined these facts were already established and known to the appellant before the appeal was decided, thus failing to meet the statutory requirements for reopening the case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.: A retrial appeal is inadmissible if the alleged new circumstances existed at the time of the final judgment and were known to the party, as they do not constitute a ground for reopening proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 7/11
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
ze skargi powoda
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 marca 2009 r., w sprawie z powództwa D. W.
przeciwko Bankowi BPH Spółce Akcyjnej z siedzibą w K. poprzednio
GE Money Bankowi Spółce Akcyjnej z siedzibą w G.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 kwietnia 2011 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 kwietnia 2010 r.,
1. oddala zażalenie
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w G.
adwokatowi – K. M. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł
powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego
Sądu z dnia 10 marca 2009 r., w którym oddalono apelację powoda od wyroku
Sądu Okręgowego z dnia 22 października 2008 r.
Sąd Apelacyjny uznał, że skarżący nie wykazał w skardze odpowiednich
podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 403 § 2 k.p.c. W przepisie
tym chodzi bowiem o takie okoliczności faktyczne i środki dowodowe, które istniały
w dacie wydania zaskarżonego wyroku, ale z których strona nie mogła skorzystać.
W
tej
sytuacji
nie
było
nową
okolicznością
prowadzenie
postępowania
egzekucyjnego z renty powoda, ponieważ o fakcie tym powód wiedział przed
oddaleniem apelacji. Nie stanowiło też nowości w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
przedstawienie ze skargą informacji z dnia 19 grudnia 2009 r. o podjęciu przez
fundusz inwestycyjny decyzji o skierowaniu do postępowania sądowego sprawy
o zapłatę przez skarżącego długu w wysokości 6.902,22 zł.
W zażaleniu powoda sformułowano zarzuty naruszenia art. 86 k.p.c. w zw.
z art. 118 § 1 i § 2 k.p.c i art. 91 pkt 1 k.p.c. Wskazywano ponadto na błąd
w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że fakty i dowody wskazane
przez powoda były jemu znane wcześniej i mógł je przedstawić w postępowaniu
przed sądami meriti pomimo nieistnienia tych dowodów przed zakończeniem
postępowania przed tymi sądami. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego
postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W zażaleniu pełnomocnik skarżącego podtrzymuje stanowisko o istnieniu
podstaw wznowienia postępowania przewidzianych w art. 403 § 2 k.p.c. i wskazuje
na informacje uzyskane przez powoda z kancelarii C. J. – Spółki z o.o. w W. (z dnia
19 grudnia 2009 r.) oraz na korespondencję z ZUS dotyczącą
egzekucji z renty
powoda. Ten pierwszy dokument był załączony do skargi powoda z dnia 12
stycznia 2010 r., natomiast powód (w skardze) i obecnie pełnomocnik powoda (w
zażaleniu) powołują się na bliżej nieokreśloną korespondencję z ZUS, mającą
określać wysokość i czas prowadzenia egzekucji dotyczącej należności kredytowej
pozwanego Banku (sprawa KM […]). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia
wyjaśniono, dlaczego wspomniane dokumenty nie mogą być traktowane jako nowe
okoliczności lub środki docelowe w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Fakt prowadzenia
postępowania egzekucyjnego z renty skarżącego nie jest okolicznością nową,
ponieważ
istotnie
treść
uzasadnienia
kwestionowanego
wyroku
Sądu
Apelacyjnego z dnia 10 marca 2009 r. wskazuje na to, że fakt ten był znany
powodowi jeszcze przed wydaniem wyroku przez Sąd drugiej instancji. Trafnie też
przyjęto, że nie stanowi nowości w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. złożona ze skargą
ogólna informacja z dnia 19 grudnia 2009 r. o podjęciu decyzji o skierowaniu
sprawy zadłużenia kredytowego w banku do egzekucji. W zażaleniu pełnomocnika
powoda nie doszło do skutecznego podważenia ocen zawartych w zaskarżonym
postanowieniu. Nie podjęto też próby przedstawienia prawnego znaczenia tych
dokumentów dla rozstrzygnięcia sprawy zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 marca 2009 r.
Skarga o wznowienie postępowania, sporządzona osobiście przez powoda,
istotnie nie została doręczona pełnomocnikowi powoda ustanowionemu wcześniej
z urzędu i wnoszącemu obecnie zażalenie. Należy jednak zaznaczyć, że na Sądzie
nie ciążył procesowy obowiązek dręczenia takiej skargi pełnomocnikowi powoda,
a wnoszący zażalenie nie twierdzi inaczej. Wymiana korespondencji między
Sądem a powodem doprowadziła do stwierdzenia, że skarga odpowiadała
formalnym wymaganiom przewidzianym dla tego typu środka zaskarżenia i została
oceniona z punktu widzenia zawartych w niej podstaw (art. 403 § 2 k.p.c.). Skoro
brak podstaw wniesienia skargi został stwierdzony w toku dwóch instancji, to nie
sposób twierdzić, że doszło do naruszenia prawa powoda do obrony w sferze
możliwości właściwej oceny wskazanych w skardze podstaw jej wniesienia.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394 1 § 3
k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do
postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c i § 3, 6, 13 ust. 2, 20 rozporządzenia
MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...)
(Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).