Supreme Court dismisses appeal due to failure to pay required court fees under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a lower court's decision rejecting a request for retrial. The appellants failed to pay the mandatory court fee of 40 zloty, which was calculated as one-fifth of the base fee for the retrial request. The court ruled that this non-payment, combined with the specific provisions of the Civil Procedure Code, automatically invalidates the appeal without further summons.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 18 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Failure to pay the statutory court fee for an appeal filed in a retrial proceeding results in the automatic dismissal of the appeal under the Civil Procedure Code.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 63/07
POSTANOWIENIE
Dnia 3 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku B.G.
przy uczestnictwie : [...] i Gminy B.
o ustanowienie służebności drogi koniecznej i przyłączy : wodociągowego,
kanalizacji sanitarnej, gazowego, telekomunikacyjnego i energii elektrycznej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 października 2007 r.,
zażalenia uczestników postępowania J.P. i T.P. na postanowienie Sądu
Okręgowego w B.
z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 11 czerwca 2007 r. odrzucił zażalenie
J.P. i T.P. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 maja 2007 r. odrzucające skargę
o wznowienie postępowania w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej. W
uzasadnieniu wskazał, że zażalenie nie zostało należycie opłacone. Żalący uiścili
opłatę w wysokości 30 zł., a na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 39 ust. 1
pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz. U. nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.”) powinna być uiszczona opłata w
wysokości 40 zł. Ta opłata jest opłatą w wysokości stałej, a zażalenie zostało
wniesione przez pełnomocnika skarżących, będącego radcą prawnym. Nienależyte
uiszczenie opłaty w takich okolicznościach skutkuje odrzuceniem zażalenia na
podstawie art. 1302 §3 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c., bez wzywania o jej
uiszczenie.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 11 czerwca 2007 r. podniesiono zarzut
naruszenia art. 1302 § 3 k.p.c. przez jego bezpodstawne zastosowanie.
Podkreślono,
że
odrzucone
zażalenie
nie
zostało
wniesione
w
sprawie
o ustanowienie drogi koniecznej, lecz w sprawie o wznowienie postępowania
dotyczącego ustanowienia drogi koniecznej. Poza tym żalący, wnosząc skargę
o wznowienie postępowania, uiścili opłatę w wysokości 40 zł., a nie w wysokości
200 zł., co nie zostało zakwestionowane przez Sąd. Zaznaczono również, że
drobne uchybienie, dotyczące 10 zł., wynikające z dwuznaczności nowo
uchwalonych przepisów, nie może decydować o odrzuceniu zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 18 u.k.s.c., całą opłatę pobiera się od pozwu i pozwu
wzajemnego oraz wniosku o wszczęcie postępowania nieprocesowego lub
samodzielnej jego części chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej (ust. 1);
przepisy
ustawy
przewidujące
pobranie
opłaty
od
pozwu
lub
wniosku
wszczynającego postępowanie w sprawie stosuje się również do opłaty od apelacji,
skargi kasacyjnej, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, interwencji głównej, skargi o wznowienie postępowania, skargi
o uchylenie wyroku sądu polubownego, chyba że przepis szczególny stanowi
inaczej (ust. 2). Określonej w art. 39 ust. 1 u.k.s.c. pkt 1 opłacie stałej w kwocie
200 zł, należnej od wniosku o ustanowienie drogi koniecznej, podlega zatem
również skarga o wznowienie postępowania w sprawie o ustanowienie drogi
koniecznej. Z kolei w myśl art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c. od zażalenia, jeżeli co innego
nie wynika z przepisów szczególnych, pobiera się piątą część opłaty. W rezultacie
od zażalenia w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi o wznowienie
postępowania w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej należna opłata wynosi
40 zł (1/5 z 200 zł). Również ta opłata jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu
art. 1302 § 3 k.p.c. (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 r.,
III CZP 109/06, OSNC 2007, nr 7-8 (poz. 105).
W świetle powyższych uwag zażalenie uczestników na postanowienie z dnia
11 czerwca 2007 r. jest bezzasadne. Sąd Okręgowy trafnie wskazał, że zażalenie
to podlegało opłacie w wysokości 40 zł, a jej nie uiszczenie w rozpatrywanej
sytuacji uzasadniało zastosowanie sankcji przewidzianej w art. 130 2 § 3 k.p.c. w
związku
z art. 13 § 2 k.p.c. Powyższej oceny nie podważa wcześniejsze
niewłaściwe opłacenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o
ustanowienie drogi koniecznej, ani niewielka różnica między kwotą opłaty należnej,
a kwotą opłaty
rzeczywiście uiszczonej od odrzuconego zażalenia.
Obie te
okoliczności są pozbawione doniosłości z punktu widzenia wskazanych wyżej
przepisów.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 398 14
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).