Supreme Court dismisses retrial appeal for statute of limitations breach and denies legal aid costs.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial, ruling that the appeal was filed after the expiration of the five-year limitation period under Article 408 of the Civil Procedure Code. The appellant argued that mental illness prevented them from knowing the final judgment until 2007, but the court found they had previously been aware of the judgment in 2007. Consequently, the court denied the costs of the free legal aid provided during the appeal proceedings because the underlying limitation issue had already been definitively resolved in a prior final decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 407 § 1 k.p.c.; Art. 408 k.p.c.: An appeal for retrial based on a party's inability to act due to mental illness is inadmissible if the party became aware of the final judgment before the expiration of the five-year limitation period.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 6/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący)SSN Monika KobaSSN Władysław Pawlak (sprawozdawca) w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2006 r., w sprawie z powództwa S. K.przeciwko J. P. i M. P.o ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 marca 2016 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 lipca 2015 r., 1. oddala zażalenie;
2. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem, Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tegoż Sądu z dnia 22 listopada 2006 r., z uzasadnieniem, że została złożona z naruszeniem terminów ustawowych. Mianowicie, od uprawomocnienia się wyroku upłynął okres 5 lat (art. 408 k.p.c.), natomiast w zakresie, w jakim skarga jest oparta na twierdzeniu o pozbawieniu go prawa do obrony również jest spóźniona w świetle art. 407 § 1 k.p.c., bowiem o wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. powziął wiedzę 9 stycznia 2007 r., na co wskazuje treść jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku.W zażaleniu powód domaga się zmiany powyższego orzeczenia, poprzez wznowienie postępowania w sprawie I ACa ../05, na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c., a następnie uchylenia wyroku z dnia 22 listopada 2006 r., zniesienia postępowania i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., art. 232 k.p.c., art. 278 k.p.c., art. 407 § 1 k.p.c. i art. 408 k.p.c., przez przyjęcie, że skarga została złożona po terminie, w sytuacji gdy do lipca 2015 r. nie był świadom wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. oraz nienależytej reprezentacji, co miał potwierdzić dowód z opinii biegłych psychologa i psychiatry, którego z urzędu nie dopuścił Sąd Apelacyjny.
Podkreślił też, że wyłączną przyczyną wniesionej skargi było pozbawienie go możliwości działania oraz brak należytej reprezentacji w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem z dnia 22 listopada 2006 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kwestia dochowania przez powoda terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania opartej na pozbawieniu go możności działania w związku z jego chorobą psychiczną, w zakończonym prawomocnym wyrokiem procesie w sprawie I ACa …/05 była badana i zostało przesądzone, że skarżący nie dochował terminu określonego w art. 407 § 1 k.p.c., skoro o wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2006 r. dowiedział się 9 stycznia 2007 r. (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 sierpnia 2012 r., sygn. akt V ACa …/12, na które zażalenie powoda zostało oddalone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 czerwca 2013 r., IV CZ 49/13).
W efekcie, już z tego względu skarga powoda o wznowienie postępowania wywodzona z tej podstawy podlegała odrzuceniu bez konieczności ponownego badania zachowania przez niego terminu z art. 407 § 1 k.p.c.W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. oraz art. 39821 k.p.c.Wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym podlegał oddaleniu. Zważywszy na to, że zagadnienie naruszenia przez powoda terminu do wniesienia skargi, której podłożem był przepis art. 401 pkt 2 k.p.c. zostało już wcześniej prawomocnie rozstrzygnięte, oparcie środka odwoławczego na tej samej podstawie nie może być uznane za należyte wykonanie obowiązków przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, a w konsekwencji takie działanie nie uzasadnia przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999/6/123).
Zwracał na to uwagę Sąd Najwyższy w przywołanym wyżej postanowieniu z dnia 20 czerwca 2013 r. IV CZ 49/13, wskazując, że powód składał w 2008 i 2009 r. skargi o wznowienie postępowania w sprawie I ACa …/05, z odwołaniem się do swego stanu zdrowia (postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt I ACa …/08, Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, zaś zażalenie powoda na to orzeczenie, Sąd Najwyższy oddalił postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r., IV CZ 61/08). jw kc