Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 55/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding property rights claim value threshold.

Numero d'incarto IV CZ 55/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of the cassation complaint as inadmissible. The appellant argued that the decision was flawed because a judge who participated in the original verdict also issued the dismissal, and that the claim lacked the required monetary value threshold. The court rejected these arguments, ruling that the dismissal order is a formal admissibility check rather than a substantive review and that the property protection claim inherently possesses a pecuniary character.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 ust. 2 § 1 k.p.c.; Art. 379 pkt 4 k.p.c.; Art. 144 k.c. A dismissal order rejecting a cassation complaint constitutes a formal admissibility assessment and does not violate the principle of impartiality even if issued by a judge involved in the first instance, while claims for cessation of property infringement are considered pecuniary in nature.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility pecuniary character of claims property rights protection judge impartiality requirement value threshold for appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 398 ust. 2 § 1 k.p.c.
przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50.000 zł (art. 398 2 § 1 k.p.c.).
art. 379 pkt 4 k.p.c.
zakresie (art. 379 pkt 4 k.p.c.).
art. 144 k.c.
Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 144 k.c. przez przyjęcie,
art. 398 § 14 w zw. z art. 394 § 1 ust. 3 k.p.c.
przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50.000 zł (art. 398 2 § 1 k.p.c.).
art. 379 pkt 4 k.p.c
zakresie (art. 379 pkt 4 k.p.c.).
art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c
z mocy ustawy na podstawie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 144 k.c
Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 144 k.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2005 r., II PZ 45/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2005 r., III CZ 11/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2003 r., II UZ 117/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2002 r., V CZ 162/02

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 55/07

POSTANOWIENIE

Dnia 26 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B. P. – T. i T. T.

przeciwko A. P.

o zapłatę i nakazanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 września 2007 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 20 kwietnia 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy

w B. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego jako niedopuszczalną, gdyż wartość

przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50.000 zł (art. 398 2 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu pozwany zarzucił, że postanowienie o odrzucenia skargi

kasacyjnej zostało wydane przez sędziego, który uczestniczył w wydaniu wyroku,

którego dotyczyła ta skarga, co skutkuje nieważnością postępowania w tym

zakresie (art. 379 pkt 4 k.p.c.). Ponadto, że sąd nietrafnie przyjął, iż żądanie,

którego dotyczyła skarga kasacyjna, miało charakter majątkowy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

nie

zasługuje

na

uwzględnienie.

Nietrafny

jest

zarzut,

że postanowienie zostało wydane przez sędziego podlegającego wyłączeniu

z mocy ustawy na podstawie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. Ten przepis ma na celu

zapewnienie prawidłowej kontroli instancyjnej, a więc ponownego, merytorycznego

rozpoznania sprawy, przeprowadzanego przed hierarchicznie wyższy sąd.

Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie mieści się w tym pojęciu, skoro

oznacza jedynie formalną ocenę jej dopuszczalności i następuje w trakcie

postępowania międzyinstancyjnego, por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

16 grudnia 2005 r., II PZ 45/05, opubl. OSNP 2006, nr 21-22, poz. 332, z dnia

20 maja 2005 r., III CZ 11/05, nieopubl, z dnia 24 lutego 2003 r., II UZ 117/02,

opubl. OSNP 2003 r., nr 16, poz. 8.

Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 144 k.c. przez przyjęcie,

że żądanie nakazania zaprzestania naruszenia prawa własności nieruchomości ma

charakter majątkowy. Żądanie powodów, ze względu na przedmiot ochrony prawnej

jak też wskazaną w pozwie podstawę prawną tej ochrony (art. 144 k.c.), jest ściśle

związane z prawem własności, które jest prawem majątkowym. W prawie własności

mieści się również możność spokojnego i bezpiecznego korzystania z rzeczy przez

uprawnionego. Żądanie zaniechania działań zakłócających wykonywanie tych

uprawnień właściciela może być uznane za ochronę przed naruszeniem prawa

własności. Majątkowy charakter prawa determinuje majątkowy charakter żądań

podnoszonych w celu jego ochrony (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia

19 grudnia 2002 r., V CZ 162/02, opubl. OSNC 2004/2/31).

Sprawa, w której wniesione zostało zażalenie, jest więc sprawą o prawo

majątkowe. Skarga kasacyjna w tych sprawach jest dopuszczalna, o ile wartość

przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 50.000 zł. Tej zaś kwoty nie przekracza

roszczenie będące przedmiotem skargi.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).

jz