Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 52/07 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal rejection due to missing appeal subject value when case involves fixed monetary amounts.

Numero d'incarto IV CZ 52/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision rejecting the appellant's appeal and the request to restore the deadline for submitting the appeal. The appellant argued that the lower court erred in requiring the submission of the appeal's subject value, claiming the case involved a fixed monetary sum. The court ruled that since the dispute concerned a specific monetary amount, the statutory requirement to declare the subject value did not apply, rendering the subsequent procedural steps without legal basis.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 1261 § 1 k.p.c.: The requirement to declare the value of the subject of appeal does not apply when the subject of the proceedings is a specified monetary sum, and failure to do so does not constitute a formal defect justifying the rejection of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal formal defects subject value requirement monetary dispute procedural deadline restoration appellate court jurisdiction civil procedure code formal defect waiver

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 § 3 k.p.c.
Przepis art. 394 § 3 k.p.c. określający wymagania formalne zażalenia
Art. 1261 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 1261 § 1 k.p.c. w każdym piśmie procesowym, a więc
Art. 398 § 16 k.p.c.
pozbawiony podstawy prawnej (art. 39816 w zw.
art. 168 § 1 k.p.c
iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.
art. 130 k.p.c
i art. 130 k.p.c. przez odrzucenie zażalenia z powodu nie uzupełnienia w terminie
art. 394 § 3 k.p.c
Przepis art. 394 § 3 k.p.c.
art. 126 § 2 k.p.c
nie zaś do art. 126 § 2 k.p.c., który dotyczy tylko pierwszego w sprawie pisma
art. 1261 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 1261 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 52/07

POSTANOWIENIE

Dnia 26 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa M. T.

przeciwko Przedsiębiorstwu […] Spółce z o.o.

w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 września 2007 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 30 stycznia 2007 r.,

1)

uchyla punkt 1 zaskarżonego postanowienia i umarza

postępowanie wywołane wnioskiem o przywrócenie

terminu do uzupełnienia braków zażalenia;

2)

uchyla punkt 2 zaskarżonego postanowienia orzekający

o odrzuceniu zażalenia powoda na postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 11 października 2006 r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 stycznia 2007 r. Sąd Apelacyjny

oddalił wniosek powoda o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia

na postanowienie tego Sądu z dnia 11 października 2006 r. i zażalenie to odrzucił.

Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 11 października 2006 r. odrzucony

został

wniosek

powoda

o

przywrócenie

terminu

do

złożenia

wniosku

o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 20 czerwca

2006 r. i odrzucony wniosek powoda o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem,

a także odrzucony wniosek pełnomocnika powoda w tym przedmiocie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powód nie wskazał wartości

przedmiotu zaskarżenia, wobec czego został wezwany do uzupełnienia tego braku

w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wskazał wartość

przedmiotu zaskarżenia po terminie i złożył wniosek o przywrócenie terminu do

uzupełnienia tego braku.

Oddalając ten wniosek Sąd Apelacyjny stwierdził, że podane przez powoda

przyczyny uzupełnienia braków zażalenia po terminie nie pozwalają na przyjęcie,

iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c.

W konsekwencji oddalenia wniosku o przywrócenie terminu Sąd Apelacyjny

odrzucił zażalenie na podstawie art. 370 w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, obejmującym także oddalenie

wniosku o przywrócenie terminu, powód zarzucił błędną ocenę, iż uchybienie

terminu nastąpiło z jego winy, a także naruszenie art. 394 § 3 w zw. z art. 1261 § 1

i art. 130 k.p.c. przez odrzucenie zażalenia z powodu nie uzupełnienia w terminie

braku w postaci nie wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, choć powód nie

miał obowiązku wskazania tej wartości, skoro przedmiotem sprawy jest oznaczona

kwota pieniężna. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 394 § 3 w zw. z art. 126 1 § 1 k.p.c.,

bowiem pozbawione podstaw było wezwanie powoda do usunięcia braków

formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 11 października 2006 r., będące

konsekwencją błędnego stanowiska Sądu Apelacyjnego, że zażalenie dotknięte

było brakiem formalnym w postaci nie wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia.

Przepis art. 394 § 3 k.p.c. określający wymagania formalne zażalenia

nie zawiera

wymogu

wskazania

wartości

przedmiotu

zaskarżenia,

jednak

stwierdzając, że zażalenie między innymi powinno czynić zadość wymaganiom

przepisanym dla pism procesowych, odsyła w tym zakresie do art. 126 1 k.p.c.,

nie zaś do art. 126 § 2 k.p.c., który dotyczy tylko pierwszego w sprawie pisma

procesowego. Zgodnie z art. 1261 § 1 k.p.c. w każdym piśmie procesowym, a więc

i w zażaleniu, należy podać wartość przedmiotu sporu lub wartość przedmiotu

zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy właściwość rzeczowa sądu, wysokość

opłaty lub dopuszczalność środka odwoławczego, a przedmiotem sprawy nie jest

oznaczona kwota pieniężna. Obowiązek podania wartości przedmiotu sporu lub

zaskarżenia nie powstaje zatem, gdy przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota

pieniężna, a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, w której powód

dochodził od strony pozwanej kwoty 1 013 197,10 zł, zaś strona pozwana

dochodziła od niego kwoty 127 723,60 zł. Powód zaskarżył wyrok Sądu pierwszej

instancji,

oddalający

jego

powództwo

i uwzględniający

powództwo

strony

przeciwnej, tylko w części oddalającej jego powództwo wskazując wartość

przedmiotu zaskarżenia na kwotę 1 013 197,10 zł. Jego apelacja została oddalona.

Zatem w postępowaniu apelacyjnym i dalszym postępowaniu wszczętym

wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem

przedmiotem sprawy była już tylko kwota 1 013 197,10 zł. Zawsze jednak,

na każdym etapie postępowania, przedmiotem sprawy była oznaczona kwota

pieniężna. Zgodnie z art. 394 § 3 w zw. z art. 126 1 § 1 k.p.c. powód nie miał więc

obowiązku

wskazania

wartości

przedmiotu

zaskarżenia

w zażaleniu

na postanowienie z dnia 11 października 2006 r. Nie było zatem podstaw do

wezwania go do usunięcia braku zażalenia przez wskazanie wartości przedmiotu

zaskarżenia, a całe dalsze postępowanie wywołane tym wezwaniem i jego

konsekwencjami, w tym postępowanie o przywrócenie terminu do usunięcia tego

braku, było bezprzedmiotowe. Z tych względów Sąd Najwyższy uchylił punkt

pierwszy zaskarżonego postanowienia oddalający wniosek o przywrócenie terminu

i umorzył postępowanie w tym przedmiocie oraz uchylił punkt drugi orzekający

o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 11 października 2006 r., jako

pozbawiony podstawy prawnej (art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jz