Supreme Court dismisses appeal for failing to cite and justify cassation grounds under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's rejection of a cassation complaint filed after the deadline. The plaintiff argued that the appellate court erred in not considering the principle of reconstructed law and the duty of the court to apply EU Treaty provisions ex officio. The court ruled that the appeal lacked the mandatory requirement to cite specific statutory provisions and explain how their violation affected the case outcome.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3983 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.: A cassation complaint must cite the specific legal provisions violated and explain the nature of the violation; failure to meet these formal requirements renders the complaint inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 49/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Joanna Misztal-Konecka (przewodniczący)SSN Tomasz SzanciłoSSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa S. W.przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Zakładów Opieki Zdrowotnej w L.o zadośćuczynienie i ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 maja 2021 r.,zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 2 kwietnia 2020 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 2 kwietnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w (…) na skutek skargi kasacyjnej Powódki S. W. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z 18 września 2019 r. w sprawie prowadzonej przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Zakładów Opieki Zdrowotnej w L. o zadośćuczynienie i o ustalenie. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, iż na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po terminie, skargę niespełniająca wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., skargę nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.Skarga kasacyjna Powódki została oparta wyłącznie na podstawie art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. bez wskazania jakiegokolwiek przepisu postępowania, któremu Sąd odwoławczy miałby uchybić.
Skarga taka podlegała odrzuceniu a limine, bez wzywania do uzupełnienia braków, gdyż powołanie przepisów, które zostały naruszone stanowią element konstrukcyjny skargi. Bezprzedmiotowe było wszczęcie postępowania naprawczego w zakresie braku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, który to element jest niezbędny z uwagi na treść art. 3986 § 1 k.p.c.Ze względu na to, iż z treści skargi wynikało, iż podlega ona odrzuceniu, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 1262 § 2 k.p.c. nie rozpoznawał zawartego w niej wniosku o zwolnienie Powódki od opłaty od skargi kasacyjnej.Na powyższe postanowienie Powódka w zażaleniu wskazała, iż zarzuca powyższemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. poprzez błędną jego wykładnię polegającą na nieuwzględnieniu faktu, że naruszono zasadę prawa rekonstruowaną z wielu przepisów prawa procesowego znajdujących się zarówno w k.p.c., jak i w innych aktach prawnych, jak i nieuwzględnieniu przepisu art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r., poz. 869/30) stosowanego przez sądy krajowe z urzędu.
Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i dalsze procedowanie w sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie pozwanej nie zasługiwało na uwzględnienie. Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze (nadzwyczajny), nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych.
Nadto jest środkiem odwoławczym o wysokim stopniu sformalizowania i powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie. Kodeksowe podstawy kasacyjne są określone abstrakcyjnie i ogólnie. Konieczne jest sprecyzowanie, do jakiego naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego doszło i na czym ono polegało. Spełnienie wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia polega na tym, że skarżący powinien wskazać, na jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę kasacyjną, przytoczyć - oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy - naruszone przepisy prawa i wyjaśnić, na czym ich naruszenie polega, oraz wykazać, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Złożona przez Powódkę skarga nie spełnia tych warunków w najmniejszym stopniu. Konkretyzacja zarzutów skargi kasacyjnej, będąca elementem przytoczenia jej podstaw, jest uprawnieniem i obowiązkiem skarżącego. Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do zastępowania strony w ich wykonywaniu, a zarazem spełnienia za nią ustawowej powinności, nie może zatem, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymogów art. 3984 k.p.c., decydować, jaką rzeczywistą treść (w zgodzie z jej intencjami) należałoby przypisać sformułowanym w niej zarzutom (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 8 września 1999 r., sygn. akt I CKN 379/99, niepublikowane).
Art. 3983 § 1 k.p.c. wskazuje, jakie mogą być podstawy kasacyjne, a art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. określa warunki formalne skargi kasacyjnej zobowiązując stronę do ich wskazania - przytoczenia i uzasadnienia. Złożona skarga nie spełniała tego wymogu. Powoływanie się na Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej, Traktat o Unii Europejskiej oraz wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej również wymagałoby sprecyzowania zarzutów i merytorycznego odniesienia się w kontekście zaskarżonego orzeczenia. Brak jakiegokolwiek jurydycznego wywodu uniemożliwia ocenę twierdzeń Powódki.W konsekwencji, zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. art. 3941 § 3 k.p.c. jako bezzasadne podlegało oddaleniu. ke