Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 44/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal upholding cassation ruling due to defendant's inability to defend rights from bomb threat.

Numero d'incarto IV CZ 44/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal, upholding the appellate court's cassation ruling that revoked the first-instance judgment. The appellant argued the lower court's decision to remand the case was improper, but the Supreme Court found the first-instance proceedings invalid because the plaintiff's counsel could not attend the hearing due to a bomb threat. Consequently, the court ruled that the plaintiff was deprived of the opportunity to defend their rights under Article 379(5) of the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 379 ust. 5 k.p.c.; Art. 386 § 2, § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 108 § 2 k.p.c. If the second-instance court finds the first-instance proceedings invalid due to deprivation of defense rights, the Supreme Court reviews the validity of that finding; if confirmed, the cassation ruling stands.

Parole chiave

Generato dall'IA
deprivation of defense rights bomb threat hearing cassation ruling validity invalid proceedings remand to first instance motivi di cassazione riattivazione del procedimento principio del ne bis in idem

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 379 ust. 5 k.p.c.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, zasadny był podniesiony w apelacji zarzut pozbawienia strony powodowej możności obrony swych praw i spowodowanej tym nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym (art. 379 pkt 5 k.p.c.).W zażaleniu wniesionym na podstawie art.
Art. 386 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy bada w zasadzie tylko to, czy przyjęta przez sąd drugiej instancji przyczyna uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania odpowiada jednej z przewidzianych w art. 386 § 2 i § 4 k.p.c.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy bada w zasadzie tylko to, czy przyjęta przez sąd drugiej instancji przyczyna uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania odpowiada jednej z przewidzianych w art. 386 § 2 i § 4 k.p.c.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
379 pkt 5 k.p.c.).W zażaleniu wniesionym na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c., pozwany zakwestionował zasadność wydania przez Sąd Apelacyjny na skutek apelacji strony powodowej wyroku kasatoryjnego, tj.
Art. 398 § 14 k.p.c.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057/00).Ze względu na bezzasadność zażalenia, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji, a rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
orzekł jak w sentencji, a rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art. 108 § 2 w związku z art.
art. 379 pkt 5 k.p.c
W ocenie Sądu Apelacyjnego, zasadny był podniesiony w apelacji zarzut pozbawienia strony powodowej możności obrony swych praw i spowodowanej tym nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym (art. 379 pkt 5 k.p.c.).W zażaleniu wniesionym na podstawie art.
art. 3941 § 11 k.p.c
379 pkt 5 k.p.c.).W zażaleniu wniesionym na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c., pozwany zakwestionował zasadność wydania przez Sąd Apelacyjny na skutek apelacji strony powodowej wyroku kasatoryjnego, tj.
art. 386 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy bada w zasadzie tylko to, czy przyjęta przez sąd drugiej instancji przyczyna uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania odpowiada jednej z przewidzianych w art. 386 § 2 i § 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2014 r., V CZ 3/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2014 r., V CZ 3/14).Stwierdzone w zaskarżonym wyroku pozbawienie strony powodowej możności obrony swych praw w postępowaniu przed Sądem Okręgowym rzeczywiście wystąpiło.Jak ustalił Sąd Apelacyjny, w dniu 26 września 2016 r.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057/00
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057/00).Ze względu na bezzasadność zażalenia, Sąd Najwyższy na podstawie art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 44/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Anna Owczarek‎SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko P. Z.‎o wydanie i zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2019 r.,‎zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt I AGa (…), oddala zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 marca 2018 r. Sąd Apelacyjny na skutek apelacji strony powodowej uchylił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 28 października 2016 r. i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Apelacyjnego, zasadny był podniesiony w apelacji zarzut pozbawienia strony powodowej możności obrony swych praw i spowodowanej tym nieważności postępowania przed Sądem Okręgowym (art. 379 pkt 5 k.p.c.).W zażaleniu wniesionym na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c., pozwany zakwestionował zasadność wydania przez Sąd Apelacyjny na skutek apelacji strony powodowej wyroku kasatoryjnego, tj. uchylającego zaskarżony apelacją wyrok i przekazującego sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W toku rozpoznawania zażalenia wniesionego na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. Sąd Najwyższy bada w zasadzie tylko to, czy przyjęta przez sąd drugiej instancji przyczyna uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania odpowiada jednej z przewidzianych w art. 386 § 2 i § 4 k.p.c. podstaw wydania orzeczenia kasatoryjnego. Jedynie w tych przypadkach, w których sąd drugiej instancji uznał – tak jak w niniejszej sprawie – postępowanie przed sądem pierwszej instancji za nieważne, ocenie Sądu Najwyższego podlega także zasadność tego uznania (art. 386 § 2 k.p.c.); bada on tu więc, czy nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji rzeczywiście wystąpiła (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2014 r., V CZ 3/14).Stwierdzone w zaskarżonym wyroku pozbawienie strony powodowej możności obrony swych praw w postępowaniu przed Sądem Okręgowym rzeczywiście wystąpiło.Jak ustalił Sąd Apelacyjny, w dniu 26 września 2016 r.

Sąd Okręgowy odroczył rozprawę do 28 października 2016 r. Rozprawę w dniu 28 października wyznaczono na 12.30. Jednakże w tym dniu o godzinie 12.05 sekretariat Dyrektora Sądu Okręgowego został powiadomiony o podłożeniu bomby w budynku, w którym miała się odbywać rozprawa. W związku z tym podjęto niezwłocznie odpowiednie działania prewencyjne, m.in. zakazano wpuszczania do budynku osób z zewnątrz. Wprawdzie rozprawa, mimo to odbyła się w zaplanowanym terminie (została zamknięta o 12.33:31) i doszło do ogłoszenia przez Sąd Okręgowy wyroku (zatrzymano rejestrację z ogłoszenia wyroku o 12.44:51), jednak pełnomocnik strony powodowej nie wziął udziału w rozprawie, wskutek – jak ustalił Sąd Apelacyjny, i co nie zostało skutecznie zakwestionowane w zażaleniu pozwanego – niemożności wejścia do gmachu sądu ze względu na ogłoszony „alarm bombowy”.Niezawiniona nieobecność pełnomocnika strony powodowej na rozprawie w dniu 28 października 2016 r. i spowodowana tym niemożność zajęcia przez niego stanowiska na tej rozprawie, bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku przez Sąd Okręgowy, dawała podstawy do stwierdzenia pozbawienia strony powodowej możności obrony swych praw w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057/00).Ze względu na bezzasadność zażalenia, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji, a rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z art. 108 § 2 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.aj