Supreme Court dismisses appeal on security measure when second instance remands case for retrial.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against the appellate court's decision to remand a security measure case for retrial. The appellant argued that the lower court failed to examine the merits of the request and misapplied procedural rules regarding justification standards. The court held that appeals to the Supreme Court are only permissible against final rulings on security measures, not against remand decisions.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 3941 § 2 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is admissible only against final rulings on security measures, not against appellate decisions remanding a case for retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 44/13
POSTANOWIENIE
Dnia 23 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa M. C.
przeciwko Przedsiębiorstwu A. Spółce Akcyjnej w K.
o udzielenie zabezpieczenia roszczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 maja 2013 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 22 stycznia 2013 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny uchylił
postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 31 lipca 2012 r i przekazał wniosek o
zabezpieczenie powództwa sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd
Apelacyjny
wskazał,
że
niewystarczające
uzasadnienie
skarżonego
postanowienia uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej, a to uzasadnia
wniosek o nierozpoznaniu przez Sąd Okręgowy istoty wniosku.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego, wnioskodawca M. C.
podniósł, że zgodnie z treścią art. 3941 § 11 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., w
postępowaniu zabezpieczającym dopuszczalne jest zażalenie na orzeczenie sądu
drugiej instancji uchylające orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazujące
sprawę do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. w zw.
z art. 397 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że sąd pierwszej instancji
nie rozpoznał istoty sprawy. Podniósł zarzut naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w zw.
z art. 391 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię w następstwie uznania, że do
uzasadnienia postanowienia w postępowaniu zabezpieczającym stosować należy
w pełni rygory odnoszone do uzasadnień postanowień zapadłych w postępowaniu
rozpoznawczym. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie
sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów
postępowania,
w
tym
kosztów
zastępstwa
procesowego
według
norm
że
ono
przepisanych.
W
odpowiedzi
na
zażalenie
obowiązany
zarzucił,
jest
niedopuszczalne, wniósł o odrzucenie zażalenia i orzeczenie o kosztach
postępowania zażaleniowego, a w przypadku przyjęcia zażalenie do rozpoznania,
wniósł o jego oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje
także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji, na podstawie art. 386 § 2 lub
§ 4 k.p.c., wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania. Dopuszczalność zażalenia dotyczy tylko wyraźnie wskazanego w art.
3941 § 11 k.p.c. rozstrzygnięcia, które zapada po rozpoznaniu apelacji. Zażalenie
przysługuje
niezależnie
od
przedmiotu
sprawy
oraz
wartości
przedmiotu
zaskarżenia.
Na podstawie art. 13 § 2 przepis art. 3941 § 11 k.p.c. ma zastosowanie
w postępowaniu nieprocesowym w odniesieniu do stosownych postanowień co do
istoty sprawy, będących odpowiednikiem wyroków w postępowaniu procesowym.
Postanowieniami co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym są
postanowienia rozstrzygające kwestie merytoryczne. Od postanowień tych, także
niekończących postępowania w sprawie, przysługuje apelacja chyba, że na takie
postanowienie ustawa dopuszcza zażalenie.
Na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia
przysługuje na podstawie art. 741 k.p.c. zażalenie. Stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c.
postanowienie sądu drugiej instancji wydane na skutek zażalenia na postanowienie
sądu pierwszej instancji nie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego.
Z tych względów wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu (art. 397 § 1
w zw. z art. 3941 § 3 i art. 373 k.p.c.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
zabezpieczającego,
obejmujących
koszty
niniejszego
postępowania
zażaleniowego, należy do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art.
108 § 1 k.p.c.).
es