Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 44/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for missing cassation deadline without valid excuse.

Numero d'incarto IV CZ 44/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially dismissed the appeal, rejecting the portion challenging the dismissal of the cassation complaint while allowing the remainder. The appellant argued that a new lawyer was appointed late, justifying a request to restore the deadline for filing the cassation appeal. However, the Court ruled that such circumstances must be raised in a separate request to restore the deadline, not within the appeal itself. Consequently, the appeal regarding the dismissal of the cassation complaint was rejected because the appellant failed to explicitly request the review of the intermediate court's decision on the deadline restoration.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1, 2, 3 k.p.c.; Art. 373, 380, 3981, 3982, 3986 k.p.c.: A decision on a request to restore a procedural deadline is not appealable unless the appeal explicitly requests its review under Art. 380 k.p.c.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal procedural deadline restoration of time appeal admissibility Supreme Court procedural order legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 k.p.c.
wymienionym w art. 3941 § 1 k.p.c., ani nie jest postanowieniem kończącym
Art. 3941 § 2 k.p.c.
postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.).
Art. 373 k.p.c.
podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. i art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
i art. 3941 § 3 k.p.c. – postanowienie
Art. 380 k.p.c.
podstawie art. 380 k.p.c. w zw.
Art. 39814 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
to na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. spóźnioną skargę kasacyjną należało odrzucić.
Art. 3985 § 1 k.p.c.
upływie terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c., przeto Sąd Apelacyjny trafnie ją
art. 3986 § 2 k.p.c
to na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 27 lutego 2001 r., V CZ 8/01
postanowienie SN z dnia 4 września 2002 r., I CZ 105/02
postanowienie SN z dnia 8 marca 2000 r., sygn. akt I CZ 259/99
postanowienie SN z dnia 8 marca 2000 r., sygn. akt I CZ 259/99, publ.
postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r., sygn. akt II CZ 197/04
postanowienie SN z dnia 21 listopada 2001 r., sygn. akt I CZ 165/01
postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04
postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04, niepubl.).
postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II CZ 197/04
postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II CZ 197/04, niepubl.).
postanowienie z dnia 4 października 2006 r., sygn. akt I CZ 81/06
postanowienie z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I CZ 55/09

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 44/10

POSTANOWIENIE

Dnia 24 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku Prokuratora Okręgowego w B.

przy uczestnictwie A. P., E. P. i J. P.

o ubezwłasnowolnienie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2010 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania A. P.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca zażalenie w części zaskarżającej orzeczenie zawarte w punkcie 1

(pierwszym) postanowienia, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o

przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a w konsekwencji uchybienia

terminowi odrzucił skargę kasacyjną.

W ocenie tego Sądu w sprawie nie zachodziły okoliczności uzasadniające

uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej,

ponieważ nie zostało uprawdopodobnione, że niedokonanie tej czynności procesowej w

odpowiednim czasie nastąpiło bez winy pełnomocnika strony skarżącej.

W tej sytuacji Sąd uznał, że skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej

rozpoczął bieg 3 sierpnia 2009 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 3 października 2009 r.,

to na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. spóźnioną skargę kasacyjną należało odrzucić.

Postanowienie to zaskarżyła w całości uczestniczka postępowania A. P. i

wnioskowała o jego uchylenie w całości i przyjęcie do rozpoznania złożonej skargi

kasacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia, sporządzonego przez kolejnego pełnomocnika

procesowego z urzędu, pełnomocnik podniósł, że dopiero w dniu 26 października

2009 r. otrzymał z ORA zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem. Nadto

stwierdził, że ponawia argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do

złożenia skargi kasacyjnej z dnia 8 marca 2010 r., błędnie ocenione przez Sąd

Apelacyjny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie do Sądu Najwyższego okazało się niedopuszczalne w części

zaskarżającej postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia

skargi kasacyjnej (pkt 1 sentencji), ponieważ nie jest ono ani postanowieniem

wymienionym w art. 3941 § 1 k.p.c., ani nie jest postanowieniem kończącym

postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji, jako niedopuszczalne,

podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941

§ 3 k.p.c.

Okoliczności usprawiedliwiające niedokonanie w terminie czynności procesowej

(wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej) mogą być rozważane w

ramach rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu, a nie przy rozpoznawaniu

zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy rozpoznając

zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wniesioną po upływie

wymaganego terminu, rozpoznaje również – ale tylko na wniosek strony złożony na

podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. – postanowienie

oddalające wniosek o przywrócenie tego terminu (postanowienia SN z dnia 27 lutego

2001 r., V CZ 8/01, niepubl.; z dnia 4 września 2002 r., I CZ 105/02, niepubl.).

W judykaturze ugruntowane jest stanowisko, że postanowienie sądu drugiej

instancji, na które nie przysługuje zażalenie może być przedmiotem kontroli Sądu

Najwyższego wyłącznie na podstawie art. 380 w zw. z art. 39821 k.p.c. (por. m.in.

postanowienie SN z dnia 8 marca 2000 r., sygn. akt I CZ 259/99, publ. Biul. SN 2000, nr

7, poz. 8; postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r.. sygn. akt II CZ 197/04, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 21 listopada 2001 r., syn. akt I CZ 165/01, OSNC 2002, nr 7-8;

postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04, niepubl.).

Warunkiem przeprowadzenia stosownej kontroli – zgodnie z dyspozycją art. 380 k.p.c. –

jest jednak zawarcie w zażaleniu wniosku o rozpoznanie tego postanowienia (por.

postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04, niepubl.;

postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II CZ 197/04, niepubl.). Wniosek

taki,

w

przypadku

środków

zaskarżenia

wnoszonych

przez

profesjonalnych

pełnomocników, powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do

przypisywania im treści wprost w nich nie wyrażonych (por. postanowienie z dnia 4

października 2006 r., sygn. akt I CZ 81/06, niepubl.; postanowienie z dnia 5 listopada

2009 r., sygn. akt I CZ 55/09, niepubl.). Tymczasem w niniejszej sprawie strona żaląca

wniosku takiego w zażaleniu nie złożyła.

W konsekwencji powyższego, skoro skarga kasacyjna została wniesiona po

upływie terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c., przeto Sąd Apelacyjny trafnie ją

odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Wobec powyższego zażalenie w części zaskarżającej odrzucenie skargi

kasacyjnej (pkt 2 sentencji) podlegało oddaleniu na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z

art. 3941 § 3 k.p.c.