Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for missing cassation deadline without valid excuse.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially dismissed the appeal, rejecting the portion challenging the dismissal of the cassation complaint while allowing the remainder. The appellant argued that a new lawyer was appointed late, justifying a request to restore the deadline for filing the cassation appeal. However, the Court ruled that such circumstances must be raised in a separate request to restore the deadline, not within the appeal itself. Consequently, the appeal regarding the dismissal of the cassation complaint was rejected because the appellant failed to explicitly request the review of the intermediate court's decision on the deadline restoration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1, 2, 3 k.p.c.; Art. 373, 380, 3981, 3982, 3986 k.p.c.: A decision on a request to restore a procedural deadline is not appealable unless the appeal explicitly requests its review under Art. 380 k.p.c.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 44/10
POSTANOWIENIE
Dnia 24 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jan Górowski (przewodniczący)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku Prokuratora Okręgowego w B.
przy uczestnictwie A. P., E. P. i J. P.
o ubezwłasnowolnienie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2010 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania A. P.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca zażalenie w części zaskarżającej orzeczenie zawarte w punkcie 1
(pierwszym) postanowienia, a w pozostałym zakresie oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o
przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a w konsekwencji uchybienia
terminowi odrzucił skargę kasacyjną.
W ocenie tego Sądu w sprawie nie zachodziły okoliczności uzasadniające
uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej,
ponieważ nie zostało uprawdopodobnione, że niedokonanie tej czynności procesowej w
odpowiednim czasie nastąpiło bez winy pełnomocnika strony skarżącej.
W tej sytuacji Sąd uznał, że skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej
rozpoczął bieg 3 sierpnia 2009 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 3 października 2009 r.,
to na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. spóźnioną skargę kasacyjną należało odrzucić.
Postanowienie to zaskarżyła w całości uczestniczka postępowania A. P. i
wnioskowała o jego uchylenie w całości i przyjęcie do rozpoznania złożonej skargi
kasacyjnej.
W uzasadnieniu zażalenia, sporządzonego przez kolejnego pełnomocnika
procesowego z urzędu, pełnomocnik podniósł, że dopiero w dniu 26 października
2009 r. otrzymał z ORA zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem. Nadto
stwierdził, że ponawia argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do
złożenia skargi kasacyjnej z dnia 8 marca 2010 r., błędnie ocenione przez Sąd
Apelacyjny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie do Sądu Najwyższego okazało się niedopuszczalne w części
zaskarżającej postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia
skargi kasacyjnej (pkt 1 sentencji), ponieważ nie jest ono ani postanowieniem
wymienionym w art. 3941 § 1 k.p.c., ani nie jest postanowieniem kończącym
postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji, jako niedopuszczalne,
podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941
§ 3 k.p.c.
Okoliczności usprawiedliwiające niedokonanie w terminie czynności procesowej
(wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej) mogą być rozważane w
ramach rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu, a nie przy rozpoznawaniu
zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy rozpoznając
zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wniesioną po upływie
wymaganego terminu, rozpoznaje również – ale tylko na wniosek strony złożony na
podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. – postanowienie
oddalające wniosek o przywrócenie tego terminu (postanowienia SN z dnia 27 lutego
2001 r., V CZ 8/01, niepubl.; z dnia 4 września 2002 r., I CZ 105/02, niepubl.).
W judykaturze ugruntowane jest stanowisko, że postanowienie sądu drugiej
instancji, na które nie przysługuje zażalenie może być przedmiotem kontroli Sądu
Najwyższego wyłącznie na podstawie art. 380 w zw. z art. 39821 k.p.c. (por. m.in.
postanowienie SN z dnia 8 marca 2000 r., sygn. akt I CZ 259/99, publ. Biul. SN 2000, nr
7, poz. 8; postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r.. sygn. akt II CZ 197/04, niepubl.;
postanowienie SN z dnia 21 listopada 2001 r., syn. akt I CZ 165/01, OSNC 2002, nr 7-8;
postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04, niepubl.).
Warunkiem przeprowadzenia stosownej kontroli – zgodnie z dyspozycją art. 380 k.p.c. –
jest jednak zawarcie w zażaleniu wniosku o rozpoznanie tego postanowienia (por.
postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., sygn. akt III CZ 71/04, niepubl.;
postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II CZ 197/04, niepubl.). Wniosek
taki,
w
przypadku
środków
zaskarżenia
wnoszonych
przez
profesjonalnych
pełnomocników, powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do
przypisywania im treści wprost w nich nie wyrażonych (por. postanowienie z dnia 4
października 2006 r., sygn. akt I CZ 81/06, niepubl.; postanowienie z dnia 5 listopada
2009 r., sygn. akt I CZ 55/09, niepubl.). Tymczasem w niniejszej sprawie strona żaląca
wniosku takiego w zażaleniu nie złożyła.
W konsekwencji powyższego, skoro skarga kasacyjna została wniesiona po
upływie terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c., przeto Sąd Apelacyjny trafnie ją
odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
Wobec powyższego zażalenie w części zaskarżającej odrzucenie skargi
kasacyjnej (pkt 2 sentencji) podlegało oddaleniu na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z
art. 3941 § 3 k.p.c.