Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds as second-instance cost rulings are not appealable.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's decision to deny reimbursement of legal costs. The appellant argued that a recent Constitutional Court ruling extended the deadline for filing such appeals, but the Court found this argument legally unfounded. The decision rests on the statutory rule that rulings on procedural costs in the second instance do not conclude the proceedings and are therefore inadmissible for appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 394 § 2 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Rulings on procedural costs in the second instance do not conclude proceedings and are not appealable via zażalenie to the Supreme Court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 44/07
POSTANOWIENIE
Dnia 12 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Lech Walentynowicz
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w G.
przeciwko Gminie Miasta G.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 października 2007 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Okręgowego w T.
z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...],
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację
pozwanej i zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1200 zł z tytułu zwrotu
kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.
Powódka wniosła zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte
w tym wyroku, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów w wyższej kwocie.
Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2007 r. odrzucił
zażalenie, jako wniesione po upływie 7 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca powołała się na wyrok Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 27 marca 2007 r., SK 3/05 i twierdziła, że termin do
wniesienia zażalenia winien być liczony od daty ogłoszenia wyroku Trybunału
Konstytucyjnego, czyli od dnia 6 kwietnia 2007 r., bowiem dopiero ten wyrok
„otworzył bieg terminu do zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Podstawą oceny dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego jest art.
394 § 2 k.p.c., w świetle którego postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające
zażalenie na orzeczenie tego sądu o kosztach procesu, jako niekończące
postępowania w sprawie, nie jest zaskarżalne zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Całkowicie chybione jest powoływanie się przez skarżącą na wskazany
wyrok Trybunału Konstytucyjnego.
Przede wszystkim, wyrok ten dotyczy innego przepisu – art. 39818 § 2 k.p.c.,
który został uchylony z dniem 6 lutego 2005 r. przez art. 1 pkt 11 ustawy z dnia
22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz
ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).
Bez zagłębiania się w tę materię konstytucyjną, należy odwołać się do stanowiska
samego Trybunału, że merytoryczne rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny
problemu zgodności z Konstytucją zaskarżonej treści normatywnej jest zawsze
orzeczeniem o zgodności z Konstytucja tego przepisu, nie odnosi się natomiast
i nie wywiera skutku w stosunku do innych przepisów, nawet zbieżnych lub
tożsamych z normą objętą sentencją wyroku (por. uzasadnienia wyroków z dnia
19 października 1998 r., SK 3/98, OTK 1998, nr 5, poz. 69 i z dnia 9 listopada
2005 r., P 11/05, OTK-A 2005, nr 10, poz. 113). Podzielając to stanowisko i jego
argumentację prawną, należy stwierdzić, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego
z dnia 27 marca 2007 r., SK 3/07, nie wywiera skutku w stosunku do
obowiązującego, i mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, art. 394 1 § 2 k.p.c.
Co więcej, ten wyrok Trybunału dotyczy innej kategorii orzeczeń –
zawierających rozstrzygnięcie o kosztach procesu, i nie obejmuje orzeczeń
formalnych sądu drugiej instancji, nie kończących postępowania w sprawie. Takim
orzeczeniem jest natomiast postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia
13 kwietnia 2007 r.
W tym stanie rzeczy zbędne jest podejmowanie w niniejszej sprawie
ogólniejszych rozważań na temat charakteru drugoinstancyjnych orzeczeń
w przedmiocie
kosztów
procesu,
które
zostały
zawarte
w
uzasadnieniu
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 28/07.
Bezprzedmiotowe jest także odnoszenie się wywodów skarżącej na temat
„otwarcia
terminu
do
zażalenia
z
dniem
ogłoszenia
wyroku
Trybunału
Konstytucyjnego”.
Z omówionych względów zażalenie skarżącej zostało odrzucone jako
niedopuszczalne, stosownie do art. 3941 § 2 w związku z art. 397 § 2 i 373 k.p.c.