Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 3/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on court fees, ruling procedural defects and lack of merit prevent relief.

Numero d'incarto IV CZ 3/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's decision to reject their cassation complaint due to non-payment of fees. The appellants argued that their request for fee exemption was not substantively examined, yet the court found the appeal lacked specific details regarding which rulings were challenged and failed to prove that paying the fee would harm their essential living standards. Consequently, the court held that the appeal was procedurally flawed and the underlying request for fee relief did not meet the statutory requirements for exemption.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 380 k.p.c.; Art. 39815 k.p.c.; The Supreme Court exercises control over non-final rulings under Art. 380 k.p.c. without substantive adjudication, and appeals lacking specific identification of challenged rulings or proof of financial hardship are dismissed.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal court fees fee exemption procedural defect financial hardship appellate review living standards

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 380 k.p.c.
Wnieśli na podstawie art. 380 w zw.
Art. 39815 k.p.c.
pozostaje w kognicji Sądu drugiej instancji, wobec czego wniosek skarżących o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych i zwolnienie zgodnie z wnioskiem nie podlega uwzględnieniu.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 107 ust. 2 u.o.k.s.c.
był oparty wyłącznie na tych samych okolicznościach (art. 107 ust. 2 u.o.k.s.c.), które podlegały rozpoznaniu w postępowaniu zakończonym orzeczeniem merytorycznym.
art. 3986 § 1 k.p.c
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 3986 § 1 k.p.c.
art. 380 k.p.c
Wskazane niedostatki zażalenia nie uchylają jednak możliwości kontroli prawidłowości tych rozstrzygnięć wobec treści art. 380 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Antoni Górski‎SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa H. H., H. W., S. W., D. U. i H. U.‎przeciwko Gminie Miejskiej B.‎o zapłatę i ochronę dóbr osobistych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r.,‎zażalenia powodów H. W. i S. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 22 października 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 3986 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną powodów od wyroku tego Sądu z dnia 31 marca 2014 r. wobec nieopłacenia jej w terminie. Wskazał, że wniosek powodów o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi wpłynął po upływie terminu zakreślonego do jej opłacenia, zaś wniosek ich pełnomocnika o przedłużenie terminu do wniesienia opłaty, jako nie stanowiący terminu sądowego, nie zasługiwał na uwzględnienie.W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że nie został rozpoznany merytorycznie wniosek powodów o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty zawarty w skardze kasacyjnej, co skutkowało brakiem zwolnienia od tej opłaty mimo wystąpienia ustawowej przesłanki w postaci niemożności jej poniesienia bez uszczerbku w zakresie koniecznego utrzymania skarżących.

Wnieśli na podstawie art. 380 w zw. z 39821 i 3941 § 3 k.p.c. o rozpoznanie „wyszczególnionego w poprzedzającym akapicie rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego obejmującego odmowę zwolnienia skarżących od kosztów sądowych wywołanych złożeniem skargi kasacyjnej” oraz rozpoznanie postanowienia w przedmiocie odrzucenia ponownego wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych wywołanym złożeniem skargi kasacyjnej i zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych i zwolnienie zgodnie z wnioskiem oraz o uchylenie postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżący w przytoczonym wyżej wniosku wskazują jedynie przedmiot postanowień objętych wnioskiem złożonym w trybie art. 380 w zw. z 39821 i 3941 § 3 k.p.c., natomiast nie wskazują, których konkretnie postanowień on dotyczy.

Jedynie z uzasadnienia zażalenia można wywieść, że wnoszą o poddanie kontroli Sądu Najwyższego postanowienia z dnia 22 października 2014 r. w przedmiocie odrzucenia ponownego wniosku o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, zaś analiza akt prowadzi do jedynego merytorycznego postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych z dnia 28 maja 2014 r. Wskazane niedostatki zażalenia nie uchylają jednak możliwości kontroli prawidłowości tych rozstrzygnięć wobec treści art. 380 k.p.c. Brak podstaw do zakwestionowania prawidłowości postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 maja 2014 r., którym odmówił skarżącym zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej.

Wskazane dochody oraz wydatki nie uzasadniają przyjęcia, że uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania dla nich koniecznego, zwłaszcza że trudno przyjąć, by wydatki w kwocie 500 zł dotyczące napraw wodnokanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i malowania pomieszczeń stanowiły stałą pozycję miesięczną utrzymania domu, a nadto zważywszy na długotrwałość procesu skarżący mogli się przygotować na uiszczenie opłaty niewiele przewyższającej łączne miesięczne dochody. Nie można natomiast przyjąć, że ponowny wniosek z dnia 31 marca 2014 r. zawarty w skardze kasacyjnej i rozpoznany postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. był oparty wyłącznie na tych samych okolicznościach (art. 107 ust. 2 u.o.k.s.c.), które podlegały rozpoznaniu w postępowaniu zakończonym orzeczeniem merytorycznym.

Poza podaniem tożsamych dochodów skarżący wskazali bowiem na przyjęcie do wspólnego gospodarstwa domowego trojga wnuków i okoliczności uzasadniające tę decyzję. Wniosek podlega więc merytorycznemu rozpoznaniu, a wiarygodność wskazanych okoliczności ocenie Sądu. Błędnie więc skarżący zostali wezwani do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej a jej nieopłacenie i złożenie kolejnego wniosku z uchybieniem terminu nie może rodzić skutków procesowych w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy w ramach art. 380 k.p.c. dokonuje kontroli postanowień nie kończących postępowania w sprawie, natomiast nie orzeka w tym zakresie merytorycznie.

Rozstrzygnięcie ponownego wniosku z dnia 22 października 2014 r. pozostaje w kognicji Sądu drugiej instancji, wobec czego wniosek skarżących o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych i zwolnienie zgodnie z wnioskiem nie podlega uwzględnieniu.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.