Supreme Court dismisses appeal against refusal to restore deadline for serving judgment due to lack of diligence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to restore the deadline for serving a judgment. The appellant, a housing cooperative, failed to appear at the judgment reading despite proper notification and the death of its lawyer, demonstrating a lack of professional diligence. The court held that such negligence constitutes a valid ground for rejecting the request to extend the procedural deadline.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 168 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. - A party's failure to perform procedural acts on time due to negligence, even slight, precludes restoration of the deadline, especially when the party is a professional entity.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 2/11
POSTANOWIENIE
Dnia 7 kwietnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej
przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie L.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 kwietnia 2011 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 listopada 2010 r.,
oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu
Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3600 (trzy
tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek
powódki Spółdzielni Mieszkaniowej w L. o przywrócenie terminu do złożenia
wniosku o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 29 września 2010 r. wraz z
uzasadnieniem, uznając, że nie wykazała braku winy w jego uchybieniu. Tym
samym postanowieniem odrzucił jako spóźniony wniosek o doręczenie odpisu
wyroku wraz z uzasadnieniem.
Powódka
zaskarżyła
powyższe
postanowienie
w
części
dotyczącej
odrzucenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, wnosząc o jego
uchylenie. Wniosła również o dokonanie oceny zasadności postanowienia w części
oddalającej wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności
procesowej.
W odpowiedzi na zażalenie pozwany Skarb Państwa reprezentowany przez
Wojewodę L. wniósł o odrzucenie zażalenia w zakresie, w jakim dotyczy oddalenia
wniosku powódki o przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o doręczenie
odpisu wyroku oraz o oddalenie zażalenia w pozostałym zakresie, ewentualnie o
oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego
kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o przywrócenie
terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nie jest
orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie i nie przysługuje od niego
zażalenie do Sądu Najwyższego (postanowienie SN z dnia 20 maja 2002 r., I PZ
38/02, OSNP – wkładka z 2002 r., nr 20, poz. 11). Jednakże na wniosek strony,
zgłoszony w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu wniosku o doręczenie
wyroku z uzasadnieniem, postanowienie sądu drugiej instancji, odmawiające
przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, może być skutecznie
kwestionowane w tym zażaleniu, jeżeli miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte
w zaskarżonym postanowieniu (zob.: postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2008 r.,
II UZ 28/07, OSNP z 2009 r., nr 15 –16, poz. 214). Powódka taki wniosek zgłosiła,
a oddalenie wniosku o przywrócenie terminu miało bezpośredni wpływ na
rozstrzygnięcie
w
przedmiocie
odrzucenia
wniosku
o
doręczenie
wyroku
z uzasadnieniem. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, na stronie
zobowiązanej do dokonania czynności procesowej ciąży obowiązek zachowania
należytej staranności, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność,
jakiej można wymagać od strony właściwie dbającej o swoje interesy procesowe.
Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza
obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku
o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym
niedokonaniu czynności w terminie (por. postanowienie SN z dnia 23 listopada
2005 r., II CZ 103/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZ
22/07, nie publ.). Co więcej, art. 168 §1 k.p.c. dotyczący przywrócenia terminu do
dokonanie czynności procesowej nie może być interpretowany w sposób
rozszerzający, ponieważ zasadą jest, że czynności procesowe powinny być
dokonywane w terminie (postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2010 r., III CZ 1/10,
nie publ.; postanowienie SN z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I UO 3/08, nie publ.).
W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny zasadnie dostrzegł, że śmierć pełnomocnika
profesjonalnego nie zwalnia powódki z należytej staranności. Powódka nie stawiła
się na ogłoszenie wyroku pomimo prawidłowego powiadomienia o terminie
publikacji, nie podjęła też żadnych starań, by dowiedzieć się o treści orzeczenia,
wykazując tym samym elementarny brak dbałości o własne interesy i to w sytuacji,
w której wiedziała, że dotychczas reprezentujący ją pełnomocnik zmarł. Ten brak
staranności – zważając dodatkowo na okoliczność, iż powódka jest podmiotem
profesjonalnym – decyduje o występowaniu winy w uchybieniu terminowi oraz
o prawidłowej ocenie przeprowadzonej przez Sąd drugiej instancji.
Zasadność oddalenia wniosku o przywrócenie terminu skutkuje również
uznaniem, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego w przedmiocie odrzucenia
wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest prawidłowe, skoro wniosek ten
został złożony z opóźnieniem.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98
§ 1 i 3, art. 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
db