Supreme Court allows late appeal when recipient is not actual client and service was ineffective.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a late appeal regarding inheritance proceedings. The applicant argued that a cousin, who received the court order, was never her legal representative, rendering the service of process ineffective. The court held that the appeal was timely because the recipient lacked authority to accept documents on the applicant's behalf, establishing that the limitation period begins only upon actual receipt by the proper party.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 138 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: A limitation period for filing an appeal commences only upon effective service of the decision to the party entitled to receive it, and service on a non-authorized third party does not interrupt the time limit.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 124/06
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku H. M.
przy uczestnictwie A. K. i in. , o stwierdzenie nabycia spadku po B. W.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 2 lutego 2007 r.,
zażalenia wnioskodawczyni
na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 6 września 2006 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B. odrzucił jako spóźnione
zażalenie wnioskodawczyni złożone w dniu 20 lipca 2006 r., na postanowienie z
dnia 21 czerwca 2006 r. Stwierdził, że doręczenie odpisu postanowienia z dnia 21
czerwca 2006 r. nastąpiło w dniu 28 czerwca 2006 r. do rąk E. F. – kuzynki
wnioskodawczyni, która poprzednio wielokrotnie odbierała korespondencję z sądu
przeznaczoną dla wnioskodawczyni a listonosz odnotowywał na dowodzie
doręczenia, że E. F. jest dorosłym domownikiem wnioskodawczyni. Okoliczność, że
E. F. przekazała wnioskodawczyni odebrane pismo dopiero w dniu 15 lipca 2006 r.
nie ma znaczenia.
Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie wnioskodawczyni na powyższe
zażalenie jest zasadne.
Na podstawie dowodów na k – 596, 597, 602, 609, 610 i 622 (w tym –
adnotacji Poczty) wnioskodawczyni wykazała, że E. F. nigdy nie była jej
domownikiem. Pokwitowanie odbioru przez w/w osobę postanowienia z dnia 21
czerwca 2006 r. nie mogło być uznane za skuteczne wobec wnioskodawczyni
doręczenie, o którym mowa w art. 138 § 1 k.p.c. Wobec tego termin do wniesienia
zażalenia zaczął biec dopiero od dnia faktycznego dotarcia do wnioskodawczyni
odpisu postanowienia z dnia 21 czerwca 2006 r. tj. od dnia 15 lipca 2006 r.
i zażalenie nie mogło być uznane za spóźnione (por. postanowienie SN z dnia
13 września 2001 r. IV CZ 105/01 - nie publ. Prok. i Pr. 2002 nr 4, poz. 44, oraz
orzeczenia SN z dnia 4 września 1970 r. I Pz 53/70 - OSN 1971 nr 6, poz. 100
i z dnia 12 stycznia 1973 r. I CZ 157/70 - OSN 1973, nr 12, poz. 215).
Z tych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu (art. 398 14
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
jz