Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 12/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees, ruling ordinary laws prevail over constitutional claims.

Numero d'incarto IV CZ 12/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal for non-payment of court fees, rejecting arguments that the right to a court was violated. The applicant, fully exempt from costs, filed an appeal without paying the required fee, which the lower court correctly rejected under the Civil Procedure Code. The Court held that ordinary statutes defining procedural requirements must be followed by judges, and the applicant's claim that higher laws override these rules was inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 149 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 126 u.k.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: Ordinary laws establishing court fee obligations for exempt parties must be strictly applied by judges, and failure to pay such fees constitutes a valid ground for dismissing an appeal without violating the right to a court.

Parole chiave

Generato dall'IA
court fees obligation exempt party appeal civil procedure code right to court judicial review scope procedural dismissal constitutional supremacy

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 149 ust. 1 of the Act on Court Costs in Civil Matters
W szczególności art. 149 ust.
Art. 14 ust. 2 of the Act on Court Costs in Civil Matters
i Podstawowych Wolności, art. 14 ust.
Art. 100 ust. 2 of the Act on Court Costs in Civil Matters
ust. 2 u.k.s.c. i art. 100 ust. 2 odczytane we wzajemnym powiązaniu postanawiają,
Art. 126 of the Act on Court Costs in Civil Matters
art. 126 u.k.s.c wprowadza do kodeksu postępowania cywilnego przepis art.
Art. 1302 § 3 of the Code of Civil Procedure
tę apelację na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
Art. 178 ust. 1 of the Constitution of the Republic of Poland
zgodnie z art. 178 ust. 1 Konstytucji sędziowie podlegają ustawom. Dlatego
Art. 45 of the Constitution of the Republic of Poland
sądu oraz rozpatrzenia sprawy przez sądy dwóch instancji wyrażonej w art. 45 i 78
Art. 78 of the Constitution of the Republic of Poland
Art. 6 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms
Art. 14 ust. 1 of the International Covenant on Civil and Political Rights
i Podstawowych Wolności, art. 14 ust.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 12/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)

ze skargi uczestnika postępowania M. S.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Rejonowego w L.

z dnia 9 grudnia 1970 r., w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Powiatu

L. przy uczestnictwie M.N. i in. ,

o przejęcie nieruchomości rolnej na własność Skarbu Państwa,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 lutego 2007 r.,

zażalenia uczestnika postępowania M. S.

na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 21 listopada 2006 r.,

oddala zażalenie i zasądza od M. S. na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Głównego Urzędu

Warszawie, 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu

kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Uczestnik postępowania M. S. zwolniony w całości od kosztów sądowych,

reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego, wniósł apelację od

postanowienia Sądu Rejonowego z 15 września 2006 r. bez uiszczenia opłaty

podstawowej. Postanowieniem z 21 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił

tę apelację na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.

W zażaleniu uczestnik postępowania zarzuca naruszenie zasady prawa do

sądu oraz rozpatrzenia sprawy przez sądy dwóch instancji wyrażonej w art. 45 i 78

Konstytucji

RP

oraz

w

art.

Konwencji

o

Ochronie

Praw

Człowieka

i Podstawowych Wolności, art. 14 ust. l Międzynarodowego Paktu Praw

Obywatelskich i Politycznych. Żalący się wnosi o uchylenie zaskarżonego

postanowienia. Wnioskodawca Skarb Państwa - reprezentowany przez Starostę

Powiatu L., a zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa

odpowiadając na zażalenie wnosił o jego oddalenie i zasądzenie na rzecz Skarbu

Państwa kosztów postępowania według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowienie Sądu Okręgowego odpowiada obowiązującym przepisom

kodeksu postępowania cywilnego i ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm. - dalej: u.k.s.c.).

W szczególności art. 149 ust. 1 u.k.s.c. przesądza obowiązywanie tej ustawy

w stosunku do środka odwoławczego (apelacji) wniesionej przez uczestnika. Art. 14

ust. 2 u.k.s.c. i art. 100 ust. 2 odczytane we wzajemnym powiązaniu postanawiają,

że obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej w wysokości 30 zł dotyczy również

strony zwolnionej w całości (jak uczestnik M. S.) od kosztów sądowych, natomiast

art. 126 u.k.s.c wprowadza do kodeksu postępowania cywilnego przepis art. 130 2 §

3 k.p.c., nakazujący odrzucić apelację wniesioną bez zachowania przez

zawodowego pełnomocnika opisanych wyżej wymagań.

Sposób i środki realizacji prawa do sądu wynikają z przepisów ustaw zwykłych,

nieusprawiedliwione jest zatem powoływanie się skarżącego na przepisy wyższego

rzędu, jakoby zwalniające od przestrzegania ustaw. Rzeczą ustawodawcy zwykłego

jest określenie również szczegółowych norm nakładających na strony obowiązek

partycypowania w kosztach działania wymiaru sprawiedliwości przez uiszczanie

opłat sądowych, natomiast rzeczą sądu jest przestrzeganie tych norm, ponieważ

zgodnie z art. 178 ust. 1 Konstytucji sędziowie podlegają ustawom. Dlatego

w rozpoznawanej sprawie sąd orzekający o dopuszczalności apelacji nie był władny

odmówić zastosowania wymienionego przepisu kodeksu postępowania cywilnego.

Nie można wykluczyć, że ze względu na konkretne, szczególne okoliczności,

założenie ustawowe, iż każdy jest w stanie pokryć opłatę podstawową okazałoby

się błędne. Wówczas ujawniłby się problem zgodności przepisów u.k.s.c.

z przepisami Konstytucji powoływanymi przez skarżącego ale i w takim wypadku

postulat wykładni w zgodzie z Konstytucją nakazywałby wykorzystanie zwykłych

środków pozwalających chronić interes strony, która bez winy nie dokonała

w terminie czynności procesowej.

W rozpoznawanej sprawie nie ma przede wszystkim danych pozwalających

powziąć takie wątpliwości, a poza tym inicjowanie jakiegokolwiek wpadkowego

postępowania

należy

do

uczestnika

postępowania,

zastąpionego

przez

zawodowego pełnomocnika.

Ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu Sąd Najwyższy

oddalił zażalenie na podstawie art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.

a w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art.

99 k.p.c.

jz