Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 110/06 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal by suspending basic fee until court grants fee waiver request.

Numero d'incarto IV CZ 110/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the appellant's appeal due to non-payment of a basic court fee. The appellant had filed a request for a full waiver of court costs within the appeal document itself. The court ruled that the obligation to pay the basic fee only arises after the court examines and rejects the waiver request, not before.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 14 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 100 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: The obligation to pay the basic court fee is suspended when a party files a request for a waiver of costs within the appeal document, requiring the court to first decide on the waiver before demanding payment.

Parole chiave

Generato dall'IA
court fees fee waiver appeal procedure basic fee suspension of payment legal aid civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 14 ust. 2 u.k.s.c.
Należy jednak zwrócić uwagę, że wykładnia językowa art. 14 ust. 2 u.k.s.c.
Art. 100 ust. 2 u.k.s.c.
inaczej. Ponadto art. 100 ust. 2 zd. 2 u.k.s.c. stanowi, że strona, której sąd przyznał
Art. 1302 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty
Art. 398 § 15 k.p.c.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 398 15 § 1 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
art. 1302 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty
art. 1302 k.p.c
Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CZ 23/06
IV CSK 170/06
IV CSK 166/06
170/06, niepubl., postanowienie SN z 28 sierpnia 2006 r., IV CSK 166/06, niepubl.,
II UZP 11/06
Supreme Court ruled Art. 1302 § 3 CPC applies to appeals in social insurance cases requiring basic fees.
III CZP 75/06
Court rules no basic fee for defense motions with full cost waiver requests in commercial proceedings.
I CZ 134/56
I CZ 134/56, OSN 1957, nr 3.
I CR 992/58
z dnia 6 grudnia 1958 r., I CR 992/58, OSN
4 CZ 95/59
45, z dnia 13 sierpnia 1959 r., 4 CZ 95/59, NP 1961, nr 9, s.
II CZ 121/62
z dnia 2 listopada 1962 r., II CZ 121/62, OSNCP 1963, nr 7-8, poz.
II CZ 146/66
20 grudnia 1966 r., II CZ 146/66, OSNCP 1967, nr 6, poz.
III CRN 448/71
1972 r., III CRN 448/71. OSPiKA 1972, nr 7-8, póz. 144, z dnia 26 lutego 1976 r.,
III CZP 11/76
III CZP 11/76, OSNCP 1976, nr 7-8, poz.
IV CZ 57/06
Supreme Court dismisses appeal rejecting appeal fee waiver due to missing family status declaration and late fee payment.
I CZ 81/06
Supreme Court dismisses appeal by lawyer's representative without prior fee payment summons under new procedural law.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 110/06

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. Ż.

przeciwko Syndykowi masy upadłości "W." Spółki z o.o. w O.

o ustalenie nieważności umowy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 stycznia 2007 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [..]

z dnia 20 października 2006 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 października 2006 r. Sąd

Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda M. Ż. z powodu nieuiszczenia opłaty

podstawowej w wysokości 30 zł. Sąd uznał, że skarżący, który wnosi jednocześnie

o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej,

powinien uiścić opłatę podstawową w chwili wniesienia pisma. W zażaleniu powód

wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Opłata podstawowa pobierana jest w sprawach, w których przepisy nie

przewidują opłaty stałej, stosunkowej lub tymczasowej. Stanowi ona minimalną

opłatę, którą strona jest obowiązana uiścić od pisma podlegającego opłacie.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2005 r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.) opłatę

podstawową pobiera się także od podlegających opłacie pism wnoszonych przez

stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd, chyba że ustawa stanowi

inaczej. Ponadto art. 100 ust. 2 zd. 2 u.k.s.c. stanowi, że strona, której sąd przyznał

całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, ma obowiązek uiścić opłatę

podstawową, o której mowa w art. 14, od wszystkich pism podlegających opłacie,

chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 1302 § 3 k.p.c., sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty

pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego

środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną,

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw

od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie

referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej

obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. Mechanizm

ten służy przyspieszeniu cywilnego postępowania sądowego, ma na celu

odciążenie sądu od czynności związanych z wezwaniami do uiszczania tych opłat.

Na wstępie należy zauważyć, że użyte w art. 130 2 § 3 k.p.c. pojęcie opłaty

„w wysokości stałej" obejmuje nie tylko opłatę stałą, o której mowa w art. 11

u.k.s.c., ale również opłatę podstawową. Sąd Najwyższy dał temu wyraz

w postanowieniu z dnia 30 maja 2006 r., l CZ 23/06, niepubl. Pogląd ten podziela

również skład Sądu Najwyższego rozpoznający niniejsze zażalenie. Powyższe

prowadzi do wniosku, że strona, która uzyskała już zwolnienie od kosztów

sądowych,

zobowiązana

jest

wnieść

bez

wzywania

opłatę

podstawową

w wysokości 30 zł, pod rygorem odrzucenia pisma, przewidzianym w art. 1302

k.p.c. (por. postanowienie SN z 2 czerwca 2006 r., II UZ 14/06, niepubl.,

postanowienie SN z 11 lipca 2006 r., l CSK 146/06, postanowienie SN z 26 lipca

2006 r., IV CZ 59/06, niepubl., postanowienie SN z 8 sierpnia 2006 r., l CSK

170/06, niepubl., postanowienie SN z 28 sierpnia 2006 r., IV CSK 166/06, niepubl.,

uchwała z 26 września 2006 r., II UZP 11/06, niepubl., uchwała SN z 13

października 2006 r., III CZP 75/06, niepubl.).

Należy jednak zwrócić uwagę, że wykładnia językowa art. 14 ust. 2 u.k.s.c.

prowadzi do wniosku, że w przepisie tym chodzi o pisma wymienione w art. 3 ust.

2, składane przez stronę, która przed ich wniesieniem została przez sąd zwolniona

od kosztów sądowych. Przewidziany w tym przepisie obowiązek pobrania opłaty

podstawowej nie dotyczy tym samym pism podlegających opłacie, o których mowa

w art. 3 ust. 2, jeżeli dopiero został zgłoszony w nich wniosek o zwolnienie od

kosztów sądowych (por. uchwała SN z 13 października 2006 r., III CZP 75/06,

niepubl.). W przedmiotowej sprawie powód zawarł w skardze kasacyjnej wniosek

o zwolnienie od kosztów sądowych - opłaty od skargi kasacyjnej w całości (k -163).

Zgłoszenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powoduje,

że obowiązek

uiszczenia

należnej

opłaty

zostaje

odsunięty

w

czasie.

W orzecznictwie utrwalił się bowiem pogląd, że w sytuacji, w której pismo

podlegające opłacie zawiera wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, należy

najpierw rozpoznać ten wniosek, a dopiero w razie odmowy żądać opłaty

(zob. w szczególności orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 1956 r.,

I CZ 134/56, OSN 1957, nr 3. poz. 84. z dnia 6 grudnia 1958 r., I CR 992/58, OSN

1960, nr 2, poz. 45, z dnia 13 sierpnia 1959 r., 4 CZ 95/59, NP 1961, nr 9, s. 1192,

z dnia 2 listopada 1962 r., II CZ 121/62, OSNCP 1963, nr 7-8, poz. 182, z dnia

20 grudnia 1966 r., II CZ 146/66, OSNCP 1967, nr 6, poz. 113, z dnia 14 stycznia

1972 r., III CRN 448/71. OSPiKA 1972, nr 7-8, póz. 144, z dnia 26 lutego 1976 r.,

III CZP 11/76, OSNCP 1976, nr 7-8, poz. 162, a także z dnia 26 lipca 2006 r. IV CZ

57/06, niepubl.).

Obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej powstanie dopiero w razie

uwzględnienia wniosku i przyznania stronie całkowitego zwolnienia od kosztów

sądowych. Zgodnie bowiem z art. 100 ust. 2 zd. drugie u.k.s.c., strona, której sąd

przyznał całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, ma obowiązek uiścić opłatę

podstawową, o której mowa w art. 14 u.k.s.c.. Jeżeli natomiast wniosek

o zwolnienie od kosztów zostanie oddalony w całości lub w części, zaktualizuje się

obowiązek uiszczenia stosownej opłaty stałej lub stosunkowej.

Aktualność zachowuje zapatrywanie, że dopiero w razie oddalenia

zgłoszonego przez zawodowego pełnomocnika strony wniosku o zwolnienie od

kosztów sądowych w zakresie poniesienia należnej od środka odwoławczego lub

środka zaskarżenia opłaty w wysokości stałej lub stosunkowej, przewodniczący

wzywa pełnomocnika do opłacenia tych środków w terminie tygodniowym

(zob. postanowienie SN z 4 października 2006 r., l CZ 81/06. niepubl).

Należy stwierdzić, że również dopiero w przypadku uwzględnienia wniosku

o zwolnienie strona ma obowiązek uiścić opłatę podstawową w wysokości 30 zł.

Reasumując, nie można podzielić poglądu, że strona, która występuje

o zwolnienie przez sąd od kosztów sądowych, obowiązana jest do uiszczenia

opłaty podstawowej jeszcze przed rozpoznaniem jej wniosku.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 398 15 § 1 k.p.c. w zw.

żart. 3941 § 3 k.p.c.)

jz