Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 98/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal against first-instance judgment as inadmissible and procedurally unfounded.

Numero d'incarto IV CSK 98/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal in part, declaring the challenge against the first-instance judgment inadmissible under Article 3986 of the Civil Procedure Code. The appellant argued for general legal criteria but failed to demonstrate a specific legal issue requiring Supreme Court review or procedural invalidity. Consequently, the court refused to accept the appeal against the second-instance judgment and ordered the appellant to bear the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal against a first-instance judgment is inadmissible and must be rejected if it does not meet the statutory criteria for acceptance, such as presenting a significant legal issue or proving procedural invalidity.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility first instance judgment procedural invalidity significant legal issue Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 398 § 1 k.p.c.
drugiej instancji (art. 3981 § 1 k.p.c.).
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. podlega odrzuceniu.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
art. 3989 § 2 k.p.c.
Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 379 pkt 5 k.p.c.
obrony swych praw i postępowanie to nie jest dotknięte nieważnością (art. 379 pkt 5
art. 108 § 1 zd. pierwsze k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 108 § 1
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
zd. pierwsze w zw. z art. 98 § 1 i 3, art. 99 oraz art. 109 § 2 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 4 pkt
art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3, art. 99 oraz art.
art. 109 § 2 k.p.c.
99 oraz art. 109 § 2 k.p.c. w zw.
art. 11 ust. 3 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 98/10

POSTANOWIENIE

Dnia 14 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w G.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 maja 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I ACa (…)

i od wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt I C (…),

1. odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego w

G. z dnia 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt I C (…);

2. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej w pozostałej części;

3. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

1. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądu

drugiej instancji (art. 3981 § 1 k.p.c.). W części, w której skarga kasacyjna wniesiona

została przez powoda od wyroku sądu pierwszej instancji jest ona niedopuszczalna i na

podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. podlega odrzuceniu.

2. Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje

potrzeba

wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, 3) zachodzi nieważność postępowania lub

4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Brak jest którejkolwiek z powyższych okoliczności uzasadniających przyjęcie do

rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez powoda.

W szczególności przyjęcia skargi do rozpoznania nie uzasadnia powołanie się

przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, na to,

że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, że zachodzi nieważność

postępowania i że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Zagadnienia prawne przedstawione przez skarżącego nie są zagadnieniami

istotnymi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wymagającymi rozstrzygnięcia przez

Sad Najwyższy. Sformułowane zostały w sposób nader ogólny i sprowadzają się do

żądania od Sądu Najwyższego „ustalenia kryteriów…” bądź „określenia zasad…”

postępowania, które powinny obowiązywać sąd w toku rozpoznawania sprawy. Zasady

te wynikają z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego a ich treść została

wyjaśniona w nauce procesu cywilnego i w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego.

Należy dodać, że zagadnienia sformułowane przez skarżącego wiążą się z podstawą,

na jakiej oparta została skarga kasacyjna (art. 398 3 § 1 pkt 2 k.p.c.), a zarzuty nią objęte

dotyczą postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Zarzuty te uchylają się spod

rozpoznania skargi kasacyjnej w zakresie w jakim nie została ona odrzucona. Także z

tego powodu w sprawie nie zachodzi potrzeba rozstrzygnięcia zagadnień prawnych

wiążących się z tymi zarzutami.

W postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym powód nie był pozbawiony możności

obrony swych praw i postępowanie to nie jest dotknięte nieważnością (art. 379 pkt 5

k.p.c.). Nie zachodzi też żadna inna podstawa nieważności tego postępowania.

Wbrew przekonaniu skarżącego skarga kasacyjna przez niego wniesiona nie jest

oczywiście uzasadniona. Okoliczność, że jej jedyna podstawa – naruszenia przepisów

postępowania nie zawiera zarzutów naruszenia przepisów postępowania przez sąd

drugiej instancji, wskazuje wprost na niezasadność skargi.

Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. postanowił

odmówić przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez powoda od

wyroku sądu drugiej instancji.

3. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 108 § 1

zd. pierwsze w zw. z art. 98 § 1 i 3, art. 99 oraz art. 109 § 2 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 4 pkt

2 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w

sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu

(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.).