Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 803/15 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of significant legal issue; precedent exists on contract validity.

Numero d'incarto IV CSK 803/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal without examining the merits, ruling that the legal issue was not significant enough for review. The appellant argued the contract's validity raised a new legal question, but the court found existing case law sufficiently addressed the matter. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or involves procedural invalidity; mere disagreement with lower court findings is insufficient.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue contract validity Civil Procedure Code precedent binding force

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39813 § 1 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2013 r., IV CSK 573/12 oraz z dnia 26 czerwca 2014 r., IV CSK 78/14 - nie publ.).Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego, na wniosek powoda Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kolnie zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw.
art. 99 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz przepisów § 12 ust.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CSK 573/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2013 r., IV CSK 573/12 oraz z dnia 26 czerwca 2014 r., IV CSK 78/14 - nie publ.).Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.
IV CSK 78/14
Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already resolved by precedent regarding tax debt and marital property.
I ACa 231/15
Appeal dismissed; civil court rejects criminal investigation impact on private reputation claim.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 803/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. ‎przeciwko A. S., S. S., R. P. i S. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. ‎o uznanie umowy za bezskuteczną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 czerwca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego S.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku‎z dnia 7 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa 231/15, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanego S. S. na rzecz powoda kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pozwany S.S. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 lipca 2015 r. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., tj. występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera przekonujących argumentów jurydycznych wykazujących, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, tj. zagadnienie nowe dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie sądowym i nauce prawa oraz budzące poważne wątpliwości co do sposobu jego rozwiązania.

Kwestie istotne dla jego rozwiązania zostały bowiem w dostatecznym stopniu wyjaśnione w orzecznictwie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2013 r., IV CSK 573/12 oraz z dnia 26 czerwca 2014 r., IV CSK 78/14 - nie publ.).Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego, na wniosek powoda Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kolnie zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz przepisów § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). jw