Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 742/14 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for failure to formulate legal issue and provide sufficient legal argumentation.

Numero d'incarto IV CSK 742/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's ruling regarding the public register of real estate rights. The appellant failed to properly formulate a legal issue for resolution and provided only a descriptive problem statement rather than a binary legal question. Consequently, the court held that the statutory prerequisites for admitting the appeal were not met due to the lack of a distinct legal argumentation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 390 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. The cassation appeal must contain a clearly formulated legal issue offering two possible answers, supported by deep legal argumentation; failure to meet these requirements warrants dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility formulation of legal issue binary legal question requirement public register of real estate rights legal argumentation standard

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 390 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Nie jest bowiem wystarczające przedstawienie własnego poglądu prawnego w opozycji do stanowiska prawnego Sądu drugiej instancji.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1, art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 12 ust.
art. 3984 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., II CSK 244/13
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 r., IV CSK 600/14
II CSK 344/10
151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).
II CSK 244/13
Supreme Court dismisses cassation appeal for challenging factual findings on property valuation without legal issue.
IV CSK 600/14
Cassation appeal dismissed for failure to formulate legal issues and provide substantive legal argumentation.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 742/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa J. K.‎przeciwko B. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce Komandytowej w C.‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 21 marca 2014 r., 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz pozwanej od powoda kwotę 3600,- (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Powołanie się na omawianą przesłankę wymaga sformułowania zagadnienia prawnego a temu wymogowi skarżąca nie podołała przedstawiając problem prawny w sposób nadzwyczaj opisowy, nie odpowiadający wymogowi sformułowania zagadnienia „do rozstrzygnięcia” (art. 390 § 1 k.p.c.), czyli wyznaczającego dwie możliwe odpowiedzi.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego nie jest też dopuszczalne przedstawienie zagadnienia prawnego „do uzupełnienia” zawierającego tylko schemat odpowiedzi, zwany osnową pytania (postanowienia z dnia 5 grudnia 2013 r., II CSK 244/13, z dnia 14 kwietnia 2015 r., IV CSK 600/14 – nie publ.), a przedstawione zagadnienie nie spełnia nawet tego standardu. Zważywszy na jego sposób sformułowania (wniosek o wyjaśnienie natury prawnej wskazanych przepisów) oraz uzasadnienie wniosku, można je uznać jedynie za sygnalizację wątpliwości związanych z wykładnią wskazanych przepisów kodeksu spółek handlowych w powiązaniu z art. 3531 k.c., której to przesłanki skarżący nie powołuje i nie uzasadnia poprzez uzasadnienie wywodem jurydycznym istnienia rozbieżności w orzecznictwie i judykaturze budzących poważne, czyli kwalifikowane wątpliwości.

Nie jest bowiem wystarczające przedstawienie własnego poglądu prawnego w opozycji do stanowiska prawnego Sądu drugiej instancji.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490).