Supreme Court dismisses cassation appeal claiming obvious legal violation without merytorious analysis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the applicants against the District Court's decision. The applicants argued that the lower court's ruling involved an obvious violation of substantive law, but the Supreme Court clarified that such a claim requires independent legal argumentation rather than a mere restatement of the alleged error. Consequently, the Court determined that the appeal did not meet the threshold for admissibility under the relevant procedural code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; The requirement for an obvious violation of law in cassation proceedings is satisfied only when the error is so evident that it necessitates the issuance of an obviously flawed judgment by the appellate court, not merely when the violation is alleged.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 714/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku J. K. i S. K. przy uczestnictwie T. S., S. P. i P. S. o ustanowienie drogi koniecznej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w E. z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w E. z dnia 11 czerwca 2014 r. wnioskodawcy uzasadnili tym, że jest ona oczywiście uzasadniona, przedstawiając na poparcie tego twierdzenia wywody mające przekonać o „oczywistym” naruszeniu wszystkich przepisów prawa materialnego, które wskazali w ramach podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi.
Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób, który wymagałby takiej oceny, lecz powinno koncentrować się na argumentacji prawnej niezależnej od merytorycznego uzasadnienia skargi. Uszło to uwagi skarżących, gdyż w ich ujęciu uzasadnienie wniosku stanowi wyłącznie zmodyfikowaną wersję uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego, z tym jedynie, że w uzasadnieniu wniosku naruszenia te zostały określone jako „oczywiste”.Przesłanką przyjęcia skargi, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie jest oczywiste naruszenie przepisów prawa, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie przez Sąd odwoławczy oczywiście wadliwego orzeczenia.
Wbrew przekonaniu skarżących, skonfrontowanie uzasadnienia wniosku - w zakresie dopuszczalnym na obecnym etapie postępowania - z wynikającymi z motywów zaskarżonego orzeczenia podstawami jego wydania nie przekonuje do tezy, że zasadność skargi jest tak „oczywista”, by uzasadniała przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. jw