Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 700/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of public law grounds under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 700/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the lower court's judgment. The plaintiff failed to meet the strict requirements for admitting the appeal, specifically regarding the need to demonstrate serious legal doubts or obvious violations of law. Consequently, the appeal was rejected, and the plaintiff was ordered to pay the costs of the cassation proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c. The Supreme Court admits cassation appeals only if the appellant proves public law grounds such as serious doubts about a legal provision or obvious violations of law, rejecting appeals based on ordinary doubts or non-dominating conflicting precedents.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility public law grounds serious legal doubts obvious violation of law Civil Procedure Code Supreme Court jurisdiction costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 1 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W aspekcie zaś istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. uzasadnienie wniosku nie zawiera żadnych argumentów.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
uzasadnienie wniosku nie zawiera żadnych argumentów.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 700/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa T. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Państwowemu Przedsiębiorstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwu N. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w O. ‎z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt V Ga […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz powoda od pozwanego kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. konieczne jest wykazanie, że określony przepis prawa, mimo, że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni bądź, że niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które to orzeczenia należy przytoczyć (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 341/10). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

W ocenie Sądu Najwyższego powołane przesłanka nie zostały wykazane, wskazanych wyżej wymagań skarżący bowiem nie spełnił. Zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie wywody nie uzasadniają istnienia potrzeby wykładni, bo przepis musi budzić poważne wątpliwości, a zatem nie wątpliwości zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy, a wątpliwości kwalifikowane, wynikające z rozbieżnej jego wykładni przez judykaturę i doktrynę. Po drugie istnienie nawet rozbieżnych orzeczeń Sądu Najwyższego, jeżeli jedno ze stanowisk jest wyraźnie dominującym i utrwalonym, nie uzasadnia konieczności dokonania wykładni.

Z tej przyczyny nie zachodzi potrzeba dokonania kolejnej wykładni art. 6471 k.p.c., zwłaszcza wobec licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego w tym przedmiocie (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2008 r., III CZP 6/08, OSNC z 2008 r., nr 11, poz. 121, OSP z 2009 r., nr 6, poz. 67, OSP z 2009 r., nr 9, poz. 90, wyrok z dnia 6 października 2010 r., II CSK 210/10, OSNC z 2011 r., nr 5, poz. 59, OSP z 2012 r., nr 5, poz. 48, oraz wyroki z dnia 26 czerwca 2008 r., II CSK 80/08, M. Prawn. z 2008 r. nr 22, poz. 1215, z dnia 6 października 2010, II CSK 210/10, OSNC z 2011 r., nr 5, poz. 59, z dnia 11 grudnia 2008 r., IV CSK 323/08, z dnia 4 lutego 2011 r., III CSK 152/10, z dnia 5 września 2012 r., IV CSK 91/12, z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 298/12, z dnia 6 lutego 2015 r., II CSK 327/14, z dnia 20 sierpnia 2015 r., II CSK 551/14, z dnia 19 czerwca 2015 r., IV CSK 580/14 – nie publ.).

Odnosząc się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej przypomnieć trzeba, że jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 lipca 2013 r. V CSK 364/12 (nie publ.) dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej uzasadnione ustrojowo i procesowo jest jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane funkcje publicznoprawne. Nie w każdej więc sprawie błędna subsumpcja lub wadliwa wykładnia prawa uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy nie jest bowiem trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędnych rozstrzygnięć w każdej, indywidualnej sprawie.

W aspekcie zaś istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. uzasadnienie wniosku nie zawiera żadnych argumentów.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). db