Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 690/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding ingratitude in gift cases.

Numero d'incarto IV CSK 690/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's refusal to revoke a property gift due to ingratitude. The appellant argued a violation of civil law norms but failed to demonstrate an obvious error in the factual assessment of the recipient's behavior. The court ruled that the lower court correctly applied established standards for evaluating ingratitude within the specific social context without needing a preliminary admissibility check.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

§ 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal if the appellant fails to demonstrate an obvious and prima facie error in the interpretation or application of substantive or procedural law by the lower court.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error ingratitude in gifts Supreme Court review prima facie violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
§ 3989 § 1 k.p.c.
art. 898 § 1 k.c.
art. 98 § 1 k.p.c.
art. 99 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
98 § 1 i 99 w związku z art. 39821 i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. jw
art. 898 § 1 k.c
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższy z dnia 7 stycznia 1967 r., III CZP 32/66
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 6 października 2004 r., II CK 39/04
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 4 lutego 2005 r., I CK 571/04
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 15 lutego 2012 r., I CSK 278/11
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 15 lutego 2012 r., I CSK 284/11

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 690/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa A. L. ‎przeciwko M. W. ‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powoda A. L. od wyroku Sądu Apelacyjnego należy podnieść, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem.

Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Oparcie wniosku na tej przesłance oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami ich interpretacji, odnoszonej do przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).Formułując zarzut naruszenia art. 898 § 1 k.c., skarżący nie wykazał tak rozumianej oczywistej wadliwości zaskarżonego orzeczenia.

W orzecznictwie i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że sąd dokonuje oceny istnienia podstaw do odwołania darowizny nieruchomości z powodu rażącej niewdzięczności obdarowanego uwzględniając ustalone fakty, analizowane w kontekście stosunków społecznych i obyczajów określonego środowiska (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 7 stycznia 1967 r., III CZP 32/66, OSNC 1968, Nr 12, poz. 199, oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2004 r., II CK 39/04, nie publ., z dnia 4 lutego 2005 r., I CK 571/04, nie publ. i z dnia 15 lutego 2012 r., I CSK 278/11, nie publ., a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2012 r., I CSK 284/11, OSP 2013, Nr 1, poz. 3).

Najistotniejsze są przy tym ustalenia faktyczne stanowiące podstawę subsumcji, a uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie wskazuje, aby Sąd Apelacyjny naruszył w sposób oczywisty i rażący przytoczoną normę prawa materialnego, odmawiając przypisania zachowaniu pozwanego znamion "rażącej niewdzięczności".Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 99 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. jw