Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for examination, ruling it was not obviously justified. The applicant relied solely on the apparent merit of the claim, while the lower courts correctly applied the law as of November 4, 1971, to distinguish the legal status. Since no specific legal issue or error in law application was demonstrated, the appeal was rejected as inadmissible under the relevant procedural statute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is only admitted if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously justified.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 688/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku P. A. M. przy uczestnictwie J. Z. o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt I Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.
Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Trafnie sądy przyjęły konieczność dokonania rozgraniczenia wg stanu prawnego, a zatem stanu z 4 listopada 1971 r., a następnie za pomocą dostępnych środków dowodowych starały się ten stan ustalić. Oczywiście można polemizować z rozstrzygnięciem Sądu II instancji co do trafności ustalenia tego stanu, ale analiza zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj