Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 671/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses acquisitive prescription claim for military airfield land due to lack of closed territory status.

Numero d'incarto IV CSK 671/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding a claim for ownership via acquisitive prescription over military airfield land. The appellant argued that legal analogies allowed prescription for such land, but the court found no evidence it constituted a 'closed territory' under military defense regulations. Consequently, the lower court's rejection of the prescription claim was upheld as legally sound.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4e ust. 1 w zw. z art. 4g ust. 1 ustawy o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa; Art. 2 pkt 2 ustawy o prawach geodezyjnych i kartograficznych: Acquisitive prescription cannot apply to military airfield land unless it is legally designated as a closed territory for national defense.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisitive prescription military airfield closed territory national defense property ownership cassation appeal Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4e ust. 1 w zw. z art. 4g ust. 1 ustawy o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa
Wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadania prawne dotyczące kwestii:- czy w świetle dyspozycji przepisów art. 4e w zw.
Art. 2 pkt 2 ustawy o prawach geodezyjnych i kartograficznych
1087 oraz art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.
§ 3 pkt 1 lit. e. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lipca 2003 r.
Zgodnie z § 3 pkt 1 lit. e. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lipca 2003 r., (Dz.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
akt V CSK 18/05, nie publ.).W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to uzasadnienia, że przedstawione zagadnienie prawne jest istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości.W skardze kasacyjnej wniesionej przez tego uczestnika skarżący uzasadniał wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 46 § 1 k.c
art. 3989 § 2 k.p.c
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 520 § 3 k.p.c
a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 671/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku D. M.‎przy uczestnictwie Gminy Miasta R., P. (…) Spółki Akcyjnej z siedzibą w R., Skarbu Państwa - Wojewody (…) i Z. H. M. ‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania P. (…) Spółki Akcyjnej z siedzibą w R. od postanowienia Sądu Okręgowego w R. ‎z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od uczestnika postępowania P. (…) S.A. z siedzibą w R. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 300 (trzysta) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację uczestnika postępowania P. (…) w R. S.A. od postanowienia Sądu Rejonowego w R. uwzgledniającego wniosek D. M. o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości.W skardze kasacyjnej wniesionej przez tego uczestnika skarżący uzasadniał wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadania prawne dotyczące kwestii:- czy w świetle dyspozycji przepisów art. 4e w zw. z art. 4g ust. 1 ustawy o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz Agencji Mienia Wojskowego z dnia 30 maja 1996 r. (tekst jedn.

Dz. U. z 2013 r., poz. 712 ze zm. i § 1 pkt 1 lit e i n rozporządzenia Rady Ministrów w spawie określenia rodzajów nieruchomości uznawanych za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa z dnia 24 sierpnia 2004 r. ( tekst jedn. Dz. U, z 2014 r., poz. 1087 oraz art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. ( tekst jedn. Dz.U. z 2005 r., nr 240, poz. 2027 ze zm.) możliwe jest stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie nieruchomości stanowiącej teren lotniska wojskowego przeznaczony na utworzenie lotniska cywilnego użytku publicznego,- czy z uwagi na brak regulacji odnoszących się do możliwości stwierdzenia nabycia własności przez zasiedzenie nieruchomości wchodzących w skład lotniska cywilnego użytku publicznego możliwe jest zastosowanie w drodze analogii przepisów odnoszących się do nabycia przez zasiedzenie nieruchomości przeznaczonych pod drogi,- czy teren wchodzący w skład lotniska, lecz pozostający fizycznie poza terenem lotniska z uwagi na oddzielenie od pozostałej części betonowym murem lub ogrodzeniem z siatki pozostawiony w celu zapewnienia lotnisku bezpieczeństwa w postaci w postaci pasa ochronnego, należy zakwalifikować jako obiekt służący obronności,- czy prawidłowym rozwiązaniem jest stosowanie analogii w zakresie możliwości stwierdzenia możliwości nabycia własności przez zasiedzenie nieruchomości stanowiących niegdyś lotnisko cywilne, gdy nieruchomości pozostają poza terenem funkcjonującego lotniska cywilnego,- czy z uwagi na przeznaczenie pasa gruntu stanowiącego teren lotniska cywilnego użytku publicznego, poprzednio wojskowego, należy zakwalifikować go jako dobro publiczne wyłączone z obrotu prawnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.).

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05, nie publ.).W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to uzasadnienia, że przedstawione zagadnienie prawne jest istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.

Zagadnienie prawne musi być jednocześnie oparte na stanie faktycznym i prawnym sprawy, w której wniesiono skargę kasacyjną i być istotne także dla rozstrzygnięcia tej sprawy. W stanie faktycznym sprawy nie zachodzi potrzeba rozstrzygnięcia sformułowanego przez skarżącego zagadnienia prawnego.Przedmiotem wniosku o zasiedzenie był pas gruntu o powierzchni 61 m2 stanowiący fragment nieruchomości należącej do Gminy Miasta R., a poprzednio do Skarbu Państwa, położony poza trwałym, betonowym ogrodzeniem wewnątrz którego funkcjonowało lotnisko wojskowe, a następnie lotnisko cywilne użytku publicznego.

Poza ogrodzeniem wyznaczającym od lat 60 – tych XX wieku granice lotniska wraz z infrastrukturą brak jest jakichkolwiek urządzeń służących jego funkcjonowaniu. Wyłączenie rzeczy z obrotu cywilnoprawnego ma z reguły charakter bezwzględny i wynika z konkretnych zapisów ustawowych (np. art. 14 a ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne, tekst. jedn. Dz. U. z 2015, poz. 469, ze zm., art. 1 i 2 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobów naturalnych kraju, Dz. U. Nr 97, poz. 1051, ze zm.).

Wyłączenie z obrotu może wynikać także ze szczególnego charakteru nieruchomości, jak w przypadku nieruchomości niezbędnych na cele obronności i bezpieczeństwa państwa (zob. uzasadnienie uchwały pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2007 r., III CZP 30/07, OSNC 2008, nr 5, poz. 43), do których zalicza się m.in. nieruchomości wykorzystywane pod lotniska i urządzenia naziemne lotniska ( § 1 pkt 1 lit. e. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie określenia rodzajów nieruchomości uznawanych za niezbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, tekst jedn.

Dz. U. z 2014, poz. 1087). W przypadkach określonych w ustawie (np. art. 4f. ust. 1 nieobowiązującej ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego, tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 712 ze zm., obecnie art. 95 ustawy z 10 lipca 2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego, tekst jedn. Dz. U. 2016, poz. 614 ze zm.) nieruchomości mogą nabyć jedynie podmioty prawa publicznego. Treść powołanych przepisów, w szczególności użyty w nich zwrot „nieruchomości Skarbu Państwa, stanowiące lotniska wojskowe lub ich części” wskazuje, że obszar lotniska wojskowego mógł obejmować część nieruchomości.Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r.

Prawo lotnicze (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 958) definiuje w art. art. 2 pkt 4 w zw. z art. 1 pkt 4 lotnisko jako wydzielony obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub w części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego lub nawodnego ruchu statków powietrznych, wraz ze znajdującymi się w jego granicach obiektami i urządzeniami budowlanymi o charakterze trwałym, wpisany do rejestru lotnisk. Podobną definicję zawierał art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1962 r. – Prawo lotnicze, Dz. U. nr 32, poz. 153, ze zm.).

Posłużenie się tą definicją jest uzasadnione z uwagi na fakt, że Gmina Miasta R., po przekazaniu jej przedmiotowej nieruchomości, w ramach istniejącego lotniska wojskowego założyła lotnisko cywilne użytku publicznego.Granice nieruchomości w znaczeniu prawnym (art. 46 § 1 k.c.), czy wieczystoksięgowym nie muszą się pokrywać z obszarem wykorzystywanym pod lotnisko, względnie z obszarem przeznaczonym pod lotnisko. Ustawodawca posługuje się również pojęciem terenu w znaczeniu wydzielonej przestrzeni, przeznaczonej na określone cele (ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tekst jedn.

Dz. U. z 2017, poz. 1073), czy terenu zamkniętego (ustawa z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, tekst jedn. Dz. U.2016, poz. 1629 ze zm.) jako terenu o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, określony przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych (art. 2 pkt 9) w drodze decyzji, w której określa się granice terenu zamkniętego (art. 4 ust. 2a). Zgodnie z § 3 pkt 1 lit. e. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lipca 2003 r., (Dz. U. Nr 141, poz. 1368) za tereny zamknięte niezbędne dla obronności państwa, na których Minister Obrony Narodowej nadzoruje prace geodezyjne i kartograficzne, uznaje się tereny zajęte m.in. pod lotniska wojskowe.

W okolicznościach sprawy przedmiot zasiedzenia nie obejmował obszaru, na którym faktycznie zostało urządzone lotnisko. W materiale dowodowym sprawy brak jest decyzji administracyjnych, z których wynikałoby, że mieścił się on w granicach terenu zamkniętego, na którym miałaby być zlokalizowana infrastruktura techniczna związana z funkcjonowaniem lotniska.Mając na uwadze powyższe nie można przypisać kwalifikacji istotnych zagadnień prawnych zagadnieniom sformułowanym przez skarżącego, opartym na stanie faktycznym i prawnym odmiennym niż istniejący w sprawie.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. aj