Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of public law grounds and failure to cite legal arguments.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that the appellant failed to meet the statutory requirements for such extraordinary relief. The appellant merely alleged procedural errors without providing the necessary public law grounds or legal reasoning required by the Civil Procedure Code. Consequently, the court determined that the appeal was inadmissible because it did not address the specific criteria for cassation acceptance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or obvious error; mere disagreement with factual findings or lack of specific legal arguments precludes acceptance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 662/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa M. C.przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 maja 2019 r., sygn. akt V ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania kasacyjnego; 3.oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący M. C. powołał się na oczywistą zasadności skargi kasacyjnej, wskazując że „(...) wniosek dowodowy został złożony, sąd I instancji nie rozpoznał wniosku w zakresie wskazanym przez powoda, zostało wpisane zastrzeżenie do protokołu, sąd II instancji zaaprobował rozstrzygnięcie sądu I instancji, a powód dopełnił innych aktów staranności mających na celu wyjaśnienie sprawy (...)”.Przywołany wywód nie pozwalał na stwierdzenie, że zaskarżony wyrok jest wadliwy, a tym bardziej, że jest on nieprawidłowy w stopniu oczywistym i widocznym już na pierwszy rzut oka, co stanowi założenie przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156 i z dnia 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18, niepubl.).
Skarżący, reprezentowany przez kwalifikowanego pełnomocnika ustanowionego przez sąd, nie podjął nawet próby sformułowania koniecznego jurydycznego wywodu, który wykazywałby, że sytuacja taka ma miejsce w sprawie, w której wniesiono skargę kasacyjną.Należało zatem odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przypominając zarazem, że ciężar wykazania przyczyn kasacyjnych spoczywa każdorazowo na skarżącym, a Sąd Najwyższy - orzekając w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania - bada jedynie wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego motywy (art. 3984 § 2 k.p.c.), bez wnikania w ocenę zasadności podstaw kasacyjnych.
Nie jest w szczególności rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwać przyczyn kasacyjnych w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych, jeżeli skarżący zaniechał ich przedstawienia we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., II UK 451/13, niepubl., i z dnia 5 kwietnia 2017 r., II CSK 688/16, niepubl.).W związku z tym, ubocznie tylko należało dostrzec, że wywody skargi kasacyjnej zmierzały w istocie do podważenia oceny dowodów i ustaleń faktycznych dokonanych przez Sądy meriti, co potwierdzał m.in. sformułowany w skardze na pierwszym miejscu niedopuszczalny zarzut naruszenia art. 233 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Postępowanie kasacyjne nie stanowi natomiast kolejnej odsłony sporu o ocenę dowodów i treść ustaleń faktycznych, a Sąd Najwyższy - orzekając w postępowaniu kasacyjnym - jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 102, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.Wniosek pełnomocnika procesowego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oddalono, mając na względzie, że sporządzenie skargi kasacyjnej, w której nie podjęto próby przywołania konkretnych jurydycznych argumentów na rzecz istnienia przytoczonej przyczyny kasacyjnej, nie może być traktowane jako udzielenie pomocy prawnej (por. mutatis mutandis postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2011 r., V CZ 66/11, niepubl., z dnia 16 listopada 2016 r., I CZ 74/16, niepubl., i z dnia 7 września 2018 r., III CZ 27/18, niepubl.).
Złożony przez pełnomocnika wniosek nie zawierał ponadto koniecznego oświadczenia, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części (por. § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, jedn. tekst: Dz. U. z 2019 r., poz. 68). aj