Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 637/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for division of community property due to lack of obvious legal error.

Numero d'incarto IV CSK 637/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the lower court's decision on the division of community property. The applicant argued for the admissibility of the appeal based on an alleged obvious violation of substantive or procedural law. The court rejected this claim because the alleged errors were not evident from the basic legal knowledge required to assess the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates an obvious violation of substantive or procedural law that is evident at first sight using basic legal knowledge.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error community property division Supreme Court review procedural law violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
z dnia 20 marca 2013 r., wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art.
Art. 520 § 3 w zw. z Art. 391 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 w z.
Art. 39821 w zw. z Art. 13 § 2 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
z dnia 20 marca 2013 r., wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 637/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku E. R.‎przy uczestnictwie A. R.o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 marca 2013 r., wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłance oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołanie się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Uzasadnienie wniosku o przyjęciu wniesionej skargi do rozpoznania, na tle motywów zaskarżonego postanowienia i podstaw wniesionej skargi, nie daje podstaw do takiej oceny.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.

Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 w z. z art. 391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. [aw]db