Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 624/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 624/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the defendant's cassation appeal against the appellate court's ruling declaring a gift contract ineffective. The appellant argued that a significant legal issue existed regarding the Paulian action when a debtor transferred property to their mother, but the court found the legal question posed was not sufficiently serious or unresolved in judicial practice. Consequently, the appeal was rejected because it failed to demonstrate either a substantial legal uncertainty requiring clarification or an obvious violation of the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, legal provisions require interpretation causing serious doubts, the proceedings are invalid, or the appeal is obviously justified; otherwise, the appeal is rejected.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue obvious justification Paulian action Civil Procedure Code gift contract ineffective legal act

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 102 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i – mając na uwadze trudną sytuację życiową skarżącej – nie obciążył jej kosztami postępowania kasacyjnego poniesionymi przez stronę powodową (art. 102 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
102 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 624/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa I. Spółki Akcyjnej Spółki Komandytowo-Akcyjnej w G. ‎przeciwko D. B. ‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – J. B.‎o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. nie obciąża pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez stronę powodową.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Pozwana złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 stycznia 2016 r., którym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 listopada 2014 r. w ten sposób, że uznał za bezskuteczną w stosunku do powódki umowę darowizny przez pozwaną lokalu mieszkalnego bliżej opisanego w sentencji, zawartą dnia 17 czerwca 2010 r. z dłużnikiem J.

B. – w celu zaspokojenia wierzytelności powódki wynikającej z prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w G. w dniu 13 marca 2000 r. przeciwko dłużnikowi J. B.. Powołując się na obie podstawy określone w art. 3983 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, „…ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa w całości (…)”.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Twierdziła, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii, „czy wierzycielowi przysługuje roszczenie ze skargi pauliańskiej w trybie art. 527 i nast. k.c. w sytuacji, gdy dłużnik dokonał przekazania lokalu mieszkalnego matce, nabytego w całości ze środków finansowych matki dłużnika”.

Poza tym skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, „…z uwagi na wskazane w punktach a) b) c) petitum skargi naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania (podstawy kasacyjne)”.Analiza wywodów zawartych w skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie wskazanych przez nią przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania.Odnosząc się do przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., trzeba przypomnieć, że w przepisie tym chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie jest potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym.Skarżąca nie sprostała tym wymaganiom, sformułowane przez nią zagadnienie prawne sprowadza się bowiem do postawienia pytania, które w swej treści zawiera założenie nieadekwatne do stanu faktycznego sprawy.

Tak ujęte pytanie świadczy wyraźnie o tym, że skarżącej chodzi jedynie o poddanie zaskarżonego wyroku kontroli kasacyjnej, a nie o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości i mającego istotne znaczenie dla praktyki sądowej.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.

Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Nie może powtarzać uzasadnienia podstaw kasacyjnych; powinien wykazać, że zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, a więc dostrzegalna prima vista oraz że każdy prawnik bez przeprowadzania wnikliwej analizy powinien dojść do wniosku, że zaskarżone orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe.

Skarżąca nie przytoczyła argumentów świadczących o tak rozumianej oczywistości; odwołała się jedynie do uzasadnienia podstaw kasacyjnych.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą wskazane przez skarżącą przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i – mając na uwadze trudną sytuację życiową skarżącej – nie obciążył jej kosztami postępowania kasacyjnego poniesionymi przez stronę powodową (art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). aj