Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue requiring interpretation under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by B.A. against the lower court's decision on the division of community property. The appellant argued that the law required interpreting specific articles to allow asset allocation against their will or to order payments despite their objection. The court rejected this claim because the appellant failed to provide the necessary legal argumentation demonstrating that the cited provisions require interpretation or create significant judicial inconsistencies.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue requiring interpretation, creates serious doubts, or causes inconsistencies in case law; mere disagreement with the lower court's interpretation without proving these statutory prerequisites results in dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 610/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku B. A.przy uczestnictwie M. A.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II Ca […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca B.A. wniósł o przyjęcie do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 8 maja 2014 r., wydanego w sprawie o podział majątku wspólnego, „z uwagi na istnienie potrzeby wykładni przepisu art. 212 § 2 kc w zw. z art. 46 k.r.o. oraz art. 1035 kc polegające na ustaleniu czy w świetle treści art. 212 § 2 w zw. z art. 46 kro oraz 1035 k.c. w sprawie o podział majątku wspólnego Sąd może przyznać składnik majątku wspólnego wbrew woli wnioskodawcy na jego rzecz i zasądzić od niego na rzecz uczestniczki postępowania spłatę lub dopłatę z uwagi na szczególne okoliczności pomimo, że z przepisu art. 212 § 2 k.c. nie wynika by ustawodawca wprowadził jakiekolwiek wyjątki od zasady opisanej we wskazanym przepisie pozwalającej na zignorowanie woli strony zainteresowanej w sprawie o podział majątku wspólnego, a nadto czy Sąd wobec braku zgody wnioskodawcy na przyznanie mu składnika majątku wspólnego mógł odstąpić od zasady orzeczenia o sprzedaży w drodze licytacji składnika majątku na którego przyznanie nie wyraża zgody żadna z zainteresowanych stron również z uwagi na „szczególne" nieznane ustawie lecz ustalone przez sąd orzekający w sprawie okoliczności”.
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może zostać osiągnięty jedynie przez powołanie i właściwe uzasadnienie istnienia wymienionych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają przyczynom kasacyjnym wymienionym w art. 3989 § 1 k.p.c.Chociaż wnioskodawca jako podstawę przyjęcia skargi do rozpoznania wskazał art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. i powołał się wprost na istnienie potrzeby wykładni określonych przepisów prawa materialnego, to jednak w dalszej części skargi potrzebę tę połączył z wystąpieniem bliżej nieokreślonego zagadnienia prawnego, utożsamiając te przyczyny przyjęcia skargi do rozpoznania.
Skoro skarżący powołał się już na potrzebę wykładni prawa jako przyczynę przyjęcia skargi do rozpoznania zbędne i wadliwe było powołanie się jednocześnie na istnienie zagadnienia prawnego, które miałoby dotyczyć tej samej kwestii, którą wskazał, powołując się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Przesłanki przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. nie są tożsame, a ich powołanie wymaga przedstawienia oddzielnej i właściwej dla każdej z nich argumentacji prawnej wskazującej na ich wystąpienie.
Wnioskodawca podnosząc, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni powołanych w skardze przepisów prawa, a zatem przyczyna przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziana art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., twierdzenia tego nie uzasadnił w drodze stosownej jurydycznej argumentacji, która o potrzebie takiej miałaby świadczyć. Skarżący poza postawieniem dwóch pytań, które w istocie dotyczą trafności rozstrzygnięcia, oraz poczynieniem lakonicznych uwag obrazujących własną interpretację powołanych przepisów, nie zawarł w skardze wywodu prawnego, wykazującego, że ich wykładnia budzi rzeczywiste i poważne wątpliwości lub wywołuje w orzecznictwie sądów rozbieżności.
Poza tym, skarżący sformułował oba pytania opierając się na własnej wersji stanu faktycznego, pomimo że Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 2 zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. l.n