Supreme Court dismisses cassation appeal on inheritance partition, ruling no need to eliminate judicial inconsistencies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the lower court's decision to partition the estate. The applicant argued that inconsistencies between first and second instance courts regarding Article 212 § 2 of the Civil Code required the cassation court to review the merits. However, the court determined that the lower courts had already thoroughly examined the partition method without needing to resolve alleged discrepancies, thus rejecting the statutory grounds for cassation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 2, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The cassation court may not admit an appeal if the lower courts have already substantively resolved the legal issues without the necessity of eliminating inconsistencies between their rulings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 609/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku A. M. W.przy uczestnictwie J. W., T. K., K. W., K. K,, I. S., M. G. i X. W.o dział spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i stwierdza, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane z jego udziałem w sprawie.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni A. M. W. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 8 marca 2013 r., w którym oddalono jej apelację, złożoną od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 21 września 2012 r. W postanowieniu tym dokonano działu spadku (częściowego) po zmarłych – T. W. (w 1998 r.); Y. W. (w 2002 r.) i W. W. (w 2010 r.).W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni podniosła naruszenie art. 212 § 2 k.c., art. 5 k.c., art. 316 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawczyni stwierdziła, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. istnieje „potrzeba eliminacji rozbieżności w orzeczeniu Sądów I i II instancji przy stosowaniu art. 212 § 2 k.c.,” a ponadto skarga jest oczywiście uzasadniona (s. 2 skargi).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego, treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a także odpowiedź na skargę wnioskodawczyni uczestników postępowania (k. 352 in. akt sprawy, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o częściowy dział spadku - wbrew stanowisku wnioskodawczyni - nie zachodzą przesłanki przyjęcia złożonej skargi, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Sądy meriti rozważały szczegółowo przesłanki przyjęcia ostatecznie sposobu podziału spadku w sytuacji, w której nie uzyskano porozumienia uczestników postępowania w tym zakresie.
Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego. [aw]