Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issues and proper argumentation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for adjudication, citing a lack of significant legal issues and insufficient argumentation. The applicants argued that specific articles regarding mortgage removal and auction buyer protection required Supreme Court interpretation, but the Court found these questions merely reflected their doubts about the lower court's decision. Consequently, the Court determined that the applicants failed to demonstrate the existence of abstract legal problems or serious interpretative difficulties necessary for cassation acceptance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal if the applicant fails to prove the existence of a significant legal issue requiring interpretation or if the appeal lacks proper legal argumentation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 597/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku K. G., M. J. K. i J. K.przy uczestnictwie Miasta I.o wpis,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II Ca […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 kwietnia 2015 r., opartej na podstawie naruszenia art. 930 § 3, art. 6269, art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c. oraz „art. 31 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece”, wnioskodawcy uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych „polegających na konieczności ustalenia:
1) czy do wykreślenia hipoteki wpisanej po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności w postępowaniu egzekucyjnym, jednakże przed dokonaniem wpisu tego prawa własności w księdze wieczystej zastosowanie ma art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, czy art. 1003 k.p.c.2) jaka jest ochrona prawna nabywcy licytacyjnego, przy niezaprzeczalnym założeniu, że nabycie nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym ma charakter konstytutywny i gwarantuje brak obciążeń nieruchomości, skoro w postanowieniu I CSK 32/11 z dnia 21.09.2011 wskazano na brak możliwości wykreślenia hipoteki3) czy sąd wieczystoksięgowy winien z urzędu zastosować art. 930 § 3 k.p.c. przy rozpoznawaniu wniosku o wpis hipoteki po zajęciu uprzednio nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym?”W odpowiedzi na skargę uczestnik wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania albo skarga jest oczywiście uzasadniona. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania następuje na podstawie oceny, czy powołane przez skarżącego okoliczności stanowią przyczyny kasacyjne wymienione w przepisie.W wypadku powołania się na przyczynę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. konieczne jest przedstawienie powstałego problemu prawnego na tle konkretnych przepisów, przekonanie w drodze argumentacji prawnej, że jest to zagadnienie istotne, a zarazem wywołujące poważne trudności w jego rozstrzygnięciu, a ponadto wykazanie, na czym polega jego uniwersalne znaczenie.
Powołane w skardze kwestie nie stanowią istotnych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane przez skarżących pytania stanowią jedynie przejaw ich wątpliwości co do trafności zaskarżonego orzeczenia. Wnioskodawcy nie przedstawili wymaganych argumentów prawnych, które miałyby przekonać o tym, że wskazane przez nich kwestie stanowią istotne, abstrakcyjne problemy prawne, budzące poważne wątpliwości i wymagające zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy. Uzasadniając pogląd o wystąpieniu w sprawie istotnych zagadnień prawnych, skarżący ograniczyli się do wzmianki o braku wypowiedzi judykatury i doktryny odnośnie do poruszonych przez nich kwestii oraz przedstawienia własnego zdania na temat sposobu ich rozstrzygnięcia, co nie odpowiada wymaganiu prawidłowego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania.
Należy dodać, że kwestie dotyczące braku możliwości uwzględnienia na podstawie art. 1003 § 2 k.p.c. wniosku o wykreślenie hipoteki wpisanej do księgi wieczystej po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości zostały już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy w powołanym w skardze postanowieniu z dnia 21 września 2011 r. (I CSK 32/11, OSNC-ZD 2012, z. D, poz. 77), a jednocześnie wykraczały poza zakreślone podstawami skargi granice jej rozpoznania. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania ze skargi orzeczono stosownie do art. 520 § 2 w zw. art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. l.n