Supreme Court dismisses appeal as no important legal issue exists regarding contract termination under Art. 636 CC.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal, ruling that no important legal issue requiring interpretation existed. The appellant argued that the question of necessary diligence to terminate a work contract under Art. 636 of the Civil Code was unresolved, but the Court found the facts clear. Since the parties had agreed on defect removal and the contractor failed to act within the set deadline, the right to terminate was established without legal ambiguity.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 636 § 1 k.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal question raised does not constitute an important issue unresolved in precedent or requiring interpretation to resolve a serious doubt, as the facts here clearly established the contractor's failure to remove defects within the agreed term.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 589/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa A. K.– J.przeciwko R. C. – S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt XII Ga […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Pozwany R.C.-S. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do pytania: jakie akty staranności powinien podjąć zamawiający, aby mógł skutecznie odstąpić od umowy o dzieło na podstawie art. 636 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Wskazana we wniosku kwestia nie może być uznana za zagadnienie tego rodzaju. Według art. 636 § 1 k.c., jeżeli przyjmujący zamówienie wykonywa dzieło w sposób wadliwy albo sprzeczny z umową, zamawiający może wezwać go do zmiany sposobu wykonania i wyznaczyć mu w tym celu odpowiedni termin; po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu zamawiający może od umowy odstąpić albo powierzyć poprawienie lub dalsze wykonanie dzieła innej osobie na koszt i niebezpieczeństwo przyjmującego zamówienie. Ziszczenie się przewidzianych w tym przepisie przesłanek odstąpienie od umowy o dzieło nie budzi wątpliwości w świetle dokonanych w sprawie ustaleń.
Z ustaleń tych, wiążących Sąd Najwyższy na podstawie art. 39313 § 2 k.p.c., wynika, że strony porozumiały się na piśmie w dniu 21 kwietnia 2010 r. co do usunięcia wad czyniących wykonywane dzieło niezdatnym do przeznaczonego użytku i co do terminu ich usunięcia przez pozwanego, jak też że pozwany w uzgodnionym terminie wad tych nie usunął i powódka w dniu 10 września 2010 r. złożyła pisemne oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Co do wykładni art. 636 k.c. zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2008 r„ V CSK 182/08.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. 2013. 461). [l.n]