Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified due to lack of clear legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, citing the absence of a clear legal error. The appellants argued for the invalidity of a contract affecting land registry entries, but failed to demonstrate a cardinal violation of law. Consequently, the court determined the appeal was not obviously justified under the relevant procedural statute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously justified if the lower court's decision is not clearly contrary to fundamental legal provisions or if the appellant fails to provide a convincing legal argument demonstrating a cardinal violation of law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 576/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa D. N. i J. N.przeciwko M. K. i J. K.o ustalenie nieważności umowy,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstępuje od obciążenia pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący wskazali na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).
W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035 i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.W judykaturze podnosi się, że zgodnie z art. 31 ust. 2 u.k.w.h. wpis potrzebny do usunięcia niezgodności między treścią księgi wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym może nastąpić na podstawie orzeczenia sądu lub innych odpowiednich dokumentów. Orzeczeniem wykazującym niezgodność w rozumieniu tego przepisu jest wyrok stwierdzający nieważność umowy, na podstawie której dokonano w księdze wieczystej wpisu nowego właściciela nieruchomości, wiążący na podstawie art. 365 § 1 k.p.c. sąd wieczystoksięgowy.
Uwzględnienie wniosku o wpis w księdze wieczystej na podstawie wyroku stwierdzającego nieważność umowy przez wykreślenie nowego właściciela powoduje przywrócenie wpisu prawa własności osoby ujawnionej wcześniej w księdze wieczystej jako właściciel. Wyrok sądu stwierdzający nieważność umowy, na podstawie której ujawniono w księdze wieczystej prawo własności nieruchomości może stanowić podstawę wpisu potrzebnego do usunięcia niezgodności między treścią księgi wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości, jeżeli w chwili rozpoznawania wniosku o wpis (wykreślenie dotychczasowego wpisu) rzeczywisty stan prawny nieruchomości jest zgodny ze stanem wynikającym z wpisu dokonanego przed zawarciem tej umowy.
W przypadku uchylenia podstawy prawnej wpisu powodującego, że stan prawny nieruchomości jest taki, jaki był przed zawarciem umowy, nie zachodzi konieczność wytoczenia powództwa na podstawie art. 10 u.k.w.h. w celu usunięcia niezgodności stanu prawnego księgi wieczystej z jej rzeczywistym stanem prawnym, (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 lipca 2006 r., I CSK 151/06, LEX nr 1170208, z dnia 25 sierpnia 2011 r., II CSK 665/10, OSNC-ZD, 2012, nr C, poz. 50 i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2011 r., IV CSK 13/11, LEX nr 1111005).Przytoczone orzeczenia Sądu Najwyższego świadczą o tym, że oprócz odmiennej wykładni art. 189 k.p.c. zaprezentowanej w skardze kasacyjnej istnieje kierunek interpretacji tego unormowania dokonanej przez Sąd Apelacyjny.
W tym stanie rzeczy brak podstaw do przyjęcia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a skarżący nie podnieśli innych przesłanek, które mogłyby dać pozytywny wynik przedsądu.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]