Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 567/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of serious legal doubts and failure to frame an abstract legal issue.

Numero d'incarto IV CSK 567/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the Catholic parish's cassation appeal against the lower court's rejection of a servitude claim. The appellant argued that specific provisions of the Act on the Relationship between the State and the Catholic Church required interpretation regarding the suspension of prescription periods. The court found the appeal inadmissible because it merely presented legal arguments without identifying serious legal doubts or formulating an abstract legal issue for review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 390 § 1 k.p.c.: A cassation appeal based on serious legal doubts is inadmissible if the appellant fails to formulate an abstract legal issue separable from the specific facts, or if the Supreme Court has already established the relevant legal interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility serious legal doubts abstract legal issue suspension of prescription state church relationship

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.
z siedzibą w P..Wniosek o przyjęcie niniejszej skargi do rozpoznania oparto na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., podnosząc, że wykładni Sądu Najwyższego wymaga art.
Art. 390 § 1 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno w zasadzie spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob.
Art. 13 § 2 k.p.c.
‎z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Art. 121 pkt 4 k.c.
3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., podnosząc, że wykładni Sądu Najwyższego wymaga art. 121 pkt 4 w zw.
Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.
z art. 123 § 1 pkt 1 i art.
Art. 175 k.c.
123 § 1 pkt 1 i art. 175 k.c. oraz art.
Art. 60 ust. 1 pkt 1, 5 Ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego
Art. 61 ust. 1 pkt 2 Ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego
1 pkt 1 i pkt 5, art. 61 ust.
Art. 63 ust. 1 pkt 1, 2 Ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego
art. 175 k.c
123 § 1 pkt 1 i art. 175 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2016 r., I UK 466/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2016 r., I UK 466/15; z dnia 27 listopada 2015 r., IV CSK 330/15 - nie publ.), przy czym nie chodzi tu o rozbieżności w wykładni pomiędzy sądem pierwszej i drugiej instancji, które orzekały w danej sprawie (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2015 r., IV CSK 330/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2014 r., IV CSK 505/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2014 r., IV CSK 505/13, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2014 r., II UK 515/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2013 r., II UK 142/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2012 r., III CZP 14/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 567/18 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z wniosku Parafii Rzymskokatolickiej p.w. Św. […] w P. ‎przy uczestnictwie E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. ‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Ca (...), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni Parafia Rzymskokatolicka pw. św. […] w P. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 kwietnia 2018 r. oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w I. z dnia 8 listopada 2017 r., którym oddalono wniosek o ustanowienie służebności przesyłu na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w P..Wniosek o przyjęcie niniejszej skargi do rozpoznania oparto na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., podnosząc, że wykładni Sądu Najwyższego wymaga art. 121 pkt 4 w zw. z art. 123 § 1 pkt 1 i art. 175 k.c. oraz art. 60 ust. 1 pkt 1 i pkt 5, art. 61 ust. 1 pkt 2 i art. 63 ust. 1 pkt 1, 2 i nast.

Ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie zawieszenia biegu zasiedzenia służebności gruntowych i służebności przesyłu w okresie, gdy właściciel nieruchomości nie możliwości pełnego odzyskania własności swojej nieruchomości oraz odnośnie do charakteru nabycia własności nieruchomości w postępowaniu regulacyjnym przed Komisją Majątkową.Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, z uwagi na potrzebę wykładni przepisów prawa wymaga od skarżącego wskazania, które przepisy mają być poddane wykładni Sądu Najwyższego.

Konieczny jest również opis wątpliwości związanych z wykładnią powołanych przepisów, polegający na zarysowaniu możliwych sposobów jej dokonania, wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, a także przedstawieniu własnej propozycji interpretacyjnej. W przypadku powoływania się na rozbieżności w orzecznictwie należy również, choćby przykładowo, wskazać orzeczenia, w których ten sam przepis prawa byłby odmiennie wykładany (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2016 r., I UK 466/15; z dnia 27 listopada 2015 r., IV CSK 330/15 - nie publ.), przy czym nie chodzi tu o rozbieżności w wykładni pomiędzy sądem pierwszej i drugiej instancji, które orzekały w danej sprawie (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2014 r., IV CSK 505/13, nie publ.).

Jeżeli jednak Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii wykładni powołanych przepisów i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, a nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu, brak jest interesu publicznego w przyjęciu takiej skargi (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2014 r., II UK 515/13; ‎z dnia 16 lipca 2013 r., II UK 142/13 - nie publ.).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przedstawione przez skarżącego nie spełnia wymagań stawianych tej przyczynie kasacyjnej.

Skarżąca przedstawiła jedynie własną argumentację prawną, polemizująca ze stanowiskiem zajętym przez sądy powszechne rozpoznające sprawę bez poczynienia jakichkolwiek odniesień do rozbieżnych stanowisk orzecznictwa lub nauki prawa w podniesionych kwestiach.Odnosząc się natomiast do drugiej z powołanych przyczyn przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, należy wskazać, że Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno w zasadzie spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - nie publ.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12 - nie publ.).

Istotne zagadnienie prawne należy postawić w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, by mogło być rozpatrywane w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, a wątpliwości z nim związane muszą mieć charakter wyłącznie prawny, czyli nie mogą obejmować elementów stanu faktycznego sprawy (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego ‎z dnia 16 maja 2012 r., III CZP 14/12, z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14 - nie publ.).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania przedstawione przez skarżącą nie spełnia tych wymagań, ponieważ nie zawiera żadnego sformułowanego zagadnienia, tj. problemu do rozwiązania, odnosi się jedynie do potrzeby dokonania wykładni powołanych przepisów.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw.

‎z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj