Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding lease classification or costs calculation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the parish against a bankruptcy administrator. The lower court had already determined the validity of the claim and only needed to calculate costs, classifying a contract as an investment agreement rather than a lease. The court found no legal issue because the appellant's argument relied on a lease classification that contradicted the established facts and the lower court's reasoning.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the first-instance judgment has already resolved the substantive issue and the appellant's argument contradicts the established facts without presenting a genuine legal question.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CSK 541/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa Usługowego P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej w R.przeciwko Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem świętego W. w R.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIEStrona pozwana złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r., w którym oddalono apelację tej strony, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 lutego 2014 r. Wyrokiem tym zasądzono od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 306.573,84 zł. W skardze kasacyjnej strona pozwana powoływała się na naruszenie przepisów wprawa procesowego i materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie istnieje istotne zagadnienie prawne (pkt 1 skargi, s. 4), a ponadto wniesiona skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ w oczywisty sposób zaskarżony wyrok narusza przepisy prawa procesowego i materialnego (pkt 2, s. 5 skargi).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej argumentację prawną o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują - wbrew stanowisku skarżącego - przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że kwestia zasadności roszczenia strony powodowej została już przesądzona, a pozostało tylko zagadnienie ustalenia wysokości poniesionych nakładów przez stronę powodową.
Wyjaśniono także i to, że w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 grudnia 2012 r. łączącą strony umową z dnia 25 czerwca 2007 r. (k. 18-21 akt sprawy) zakwalifikował jako umowę nienazwaną o charakterze inwestycyjnym, a nie jako umowę dzierżawy (s. 300-301 akt sprawy). Taka kwalifikacja prawna tej umowy znalazła się też w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 7 tego uzasadnienia). Oznacza to, że istniała możliwość traktowania § 11 wspomnianej umowy jako podstawy określającej zwrot nakładów na nieruchomość strony pozwanej i ich wysokość.
Tymczasem strona pozwana formułuje zagadnienie prawne (pkt 1 skargi) przy założeniu, że chodzi tu jednak o dzierżawę w rozumieniu art. 693 k.c. Nie było zatem przesłanek do twierdzenia, że w sprawie tej występuje przedstawione przez skarżącego zagadnienie prawne z motywacją podaną w pkt 1 skargi. Nie było też podstaw do stwierdzenia, że złożona skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. z racji naruszenia przepisów prawa procesowego. Tymczasem nie można skutecznie zakwestionować sposobu ustalenia wartości dokonanych przez stronę powodową nakładów na nieruchomość strony pozwanej.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony pozwanej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]