Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 523/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet preliminary review requirements under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 523/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the tenant against the lower courts' ruling confirming the landlord's right to terminate the lease. The tenant argued that the appellate court misapplied contract interpretation rules regarding the partners' declarations and witness testimony. The court rejected this, stating the appeal did not present a new legal issue but merely contested the factual assessment of the contract's termination.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issue raised is not new, does not require a universal solution, and is merely a dispute over the correct application of existing law to specific facts.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility preliminary review requirements contract interpretation rules new legal issue standard Polish Civil Procedure Code lease termination dispute universeal legal question

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Ponieważ mimo rozwiązania umowy i wezwania do zwrotu nieruchomości pozwana nie zwróciła ich, Sądy uwzględniły powództwo.W skardze kasacyjnej strona pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt.1, 2 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Ponieważ mimo rozwiązania umowy i wezwania do zwrotu nieruchomości pozwana nie zwróciła ich, Sądy uwzględniły powództwo.W skardze kasacyjnej strona pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt.1, 2 i 4 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]db
art. 65 k.c
Stwierdziła, że zagadnieniem prawnym są zasady wykładni oświadczeń woli stron, składanych przez kontraktujące podmioty przy zawieraniu umowy, a zatem prawidłowa wykładnia art. 65 k.c.
art. 65 § 2 k.c
Stwierdziła, że zagadnieniem prawnym są zasady wykładni oświadczeń woli stron, składanych przez kontraktujące podmioty przy zawieraniu umowy, a zatem prawidłowa wykładnia art. 65 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Ponieważ mimo rozwiązania umowy i wezwania do zwrotu nieruchomości pozwana nie zwróciła ich, Sądy uwzględniły powództwo.W skardze kasacyjnej strona pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt.1, 2 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), jak również tego, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., poprzestając w tym zakresie jedynie na stwierdzeniu, że Sąd drugiej instancji zastosował przepis art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Nie wykazała też, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne.Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 523/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa Województwa […]‎przeciwko P. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.‎o wydanie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu pierwszej instancji uwzględniającego powództwo o nakazanie pozwanej wydania stronie powodowej określonych w wyroku nieruchomości.Sądy obu instancji uznały, że strona powodowa miała podstawy do rozwiązania ze skutkiem natychmiastowym łączącej strony umowy dzierżawy powyższych nieruchomości, gdyż strona pozwana nie wykonała obowiązku zagospodarowania nieruchomości w sposób określony w umowie. Ponieważ mimo rozwiązania umowy i wezwania do zwrotu nieruchomości pozwana nie zwróciła ich, Sądy uwzględniły powództwo.W skardze kasacyjnej strona pozwana, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 § 1 pkt.1, 2 i 4 k.p.c. Stwierdziła, że zagadnieniem prawnym są zasady wykładni oświadczeń woli stron, składanych przez kontraktujące podmioty przy zawieraniu umowy, a zatem prawidłowa wykładnia art. 65 k.c. i sformułowała trzy zagadnienia:„1.

Jakie znaczenie dla oceny zgodnej woli stron i treści zawartej przez nie umowy mają oświadczenia, składane przez wspólników jednej ze stron w toku negocjacji dotyczących nabycia udziałów tej strony? 2. W jak daleko idącym zakresie zeznania świadków lub przesłuchanie stron (osób zawierających umowę) mogą służyć wykładni umowy, zgodnie z art. 65 § 2 k.c., w szczególności czy na podstawie zeznań świadków lub stron mogą być w drodze wykładni uzupełniane postanowienia zwerbalizowane w treści umowy np. w zakresie terminu świadczenia, uprawnienia strony do złożenia danego oświadczenia, etc.? 3.

Czy sąd, ustalając rzeczywisty zamiar stron istniejący w momencie zawierania umowy, bierze pod uwagę także kwestie poboczne (takie jak: sposób wykonywania umowy, korespondencja stron, dalsze oświadczenia, etc.) uwarunkowane okolicznościami zmienionymi po zawarciu umowy? Czy okoliczności takie mogą być wykorzystane przy dokonywaniu wykładni, której efektem jest zatem umowa w istocie zmodyfikowana – w stosunku do pierwotnej sytuacji stron w momencie jej zawierania – czy też taka interpretacja nie będzie niezgodna z art. 65 § 1 i 2 k.c.?”.W ocenie skarżącej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona bowiem Sąd Apelacyjny zastosował art. 65 § 1 i 2 k.c. całkowicie odmiennie niż to, zdaniem pozwanej, powinno mieć miejsce.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżąca nie wykazała, że w sprawie występują przesłanki przedsądu, na które się powołała.W żaden sposób nie uzasadniła potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów prawa (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), jak również tego, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., poprzestając w tym zakresie jedynie na stwierdzeniu, że Sąd drugiej instancji zastosował przepis art. 65 k.c. „całkowicie odmiennie”, niż, jej zdaniem, powinien, co oczywiście nie jest wystarczające do spełnienia przesłanki przedsądu przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r.

I PKN 34/01, OSNP 2004/6/100, z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004/3/49 i z dnia 11 stycznia 2008 I UK 285/07, niepubl.). Nie wykazała też, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne.Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. powinien przedstawić występujące w sprawie zagadnienie prawne przez odpowiednie sformułowanie go w sposób wymagany przy przedstawianiu przez sąd zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu na podstawie art. 390 k.p.c. Powinien również wskazać kontrowersje i rozbieżne oceny prawne jakie zagadnienie to wywołuje, wykazać, że mają one poważny i uniwersalny charakter, nie były przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, a wymagają rozwiązania przez ten najwyższy organ sądowy nie tylko w celu prawidłowego rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla rozwoju judykatury (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r.

II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 czerwca 2005 r. V CSK 3/05 i z dnia 13 lipca 2007 r., niepubl.).Przedstawione zagadnienia, ze względu na ich sformułowanie i uzasadnienie, nie mają charakteru zagadnień prawnych w powyższym rozumieniu, lecz stanowią w istocie polemikę z ustaleniami i oceną Sądów obu instancji w zakresie sposobu wykładni i ustalenia treści umowy stron oraz przyczyn i skuteczności jej rozwiązania a więc w zakresie zastosowania art. 65 k.c. oraz przedstawienie własnej wersji strony pozwanej w tym przedmiocie. Podkreślić przy tym trzeba, że kwestia wykładni i zastosowania art. 65 k.c., w tym problematyka związana z wykładnią oświadczeń woli stron umów była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, co przedstawiła sama skarżąca cytując liczne orzeczenia tego Sądu w omawianym zakresie.

Najpełniejszy wykład dotyczący problemów interpretacji oświadczeń woli w świetle art. 65 k.c. oraz dorobku judykatury i doktryny zawiera uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 29 czerwca 1995 r. III CZP 66/95 (OSNC 1995/12/168). Wielokrotnie też Sąd Najwyższy stwierdzał, że przy wykładni każdego oświadczenia woli w postaci językowej należy uwzględniać również kontekst sytuacyjny („okoliczności”, o których mowa w art. 65 k.c.), a elementów tego kontekstu nie da się wymienić w sposób wyczerpujący, zależą one od okoliczności każdej konkretnej sprawy (porównaj między innymi wyrok z dnia 29 stycznia 2002 r.

V CKN 679/00, niepubl.). Zagadnienia przedstawione przez skarżącą nie są więc nowe, gdyż zostały już wielokrotnie i wyczerpująco wyjaśnione przez Sąd Najwyższy. Nie chodzi więc o wyjaśnienie nowych, istotnych i budzących poważne wątpliwości zagadnień prawnych, lecz o ocenę, czy w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy Sądy prawidłowo zastosowały art. 65 k.c. do wykładni oświadczeń woli stron i ustalenia treści umowy dzierżawy, a to jest kwestią prawidłowości zastosowania w sprawie określonego przepisu prawa i może być podnoszone w ramach podstaw kasacyjnych, nie jest natomiast istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt1 k.p.c. Z tych wszystkich przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.Na wniosek strony powodowej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną zasądzono na jej rzecz od pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]db