Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 513/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial as clear legal error was not proven by applicants.

Numero d'incarto IV CSK 513/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by F.W. and R.W. against a lower court's decision to deny their request for a retrial regarding land boundary disputes. The applicants argued that the lower court's interpretation of the Civil Code and Geodesy Law was obviously erroneous, but the Supreme Court found no such glaring mistake. The court determined that the applicants failed to demonstrate that the lower court's ruling resulted in an obviously incorrect decision based on a clear violation of law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates a clear, flagrant violation of law or basic legal principles that resulted in an obviously incorrect judgment, not merely a disagreement with legal interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility clear violation of law obviously incorrect judgment land boundary dispute retrial request denial geodesy law interpretation Supreme Court review risoluzione del conflitto giurisdizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
w skardze kasacyjnej powołali podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczynę objętą art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wskazuje, w ich ocenie, niewątpliwie sprzeczna z powszechnie akceptowaną, utrwaloną i niebudzącą wątpliwości interpretacja przepisu art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c.
W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 98 § 1 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania wynika z zasady przewidziane w art. 98 § 1 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c. aj a.ł.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj a.ł.
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
w skardze kasacyjnej powołali podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczynę objętą art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 38/06
I UK 285/07
100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl.).
III UK 10/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to formulate a general legal issue regarding the Social Security Act.
I PK 227/02
Supreme Court dismissed cassation as clear legal error did not affect the final judgment outcome.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 513/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku F.W. i R.W.‎przy uczestnictwie K.W., A.D., A.P., B.P., Wojewódzkiego P. Zarządu Dróg Wojewódzkich w G., Skarbu Państwa - Starosty K. i Gminy P.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt III Ca […]/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację F.W. i R.W. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 13 stycznia 2016 r., którym została oddalona złożona przez nich skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 1 grudnia 2004 r., którym dokonano rozgraniczenia między innymi pomiędzy ich działką nr […] a działką […] stanowiącą własność A.P. i B.P. oraz pomiędzy działką […] a działkami […] i […]. F.W. i R.W. w skardze kasacyjnej powołali podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazali przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wskazuje, w ich ocenie, niewątpliwie sprzeczna z powszechnie akceptowaną, utrwaloną i niebudzącą wątpliwości interpretacja przepisu art. 153 k.c. w związku z art. 31 ust. 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna ukształtowana została jako nadzwyczajny środek prawny, służący od prawomocnych orzeczeń, którego celem jest ochrona interesu publicznego, polegającego na ujednoliceniu orzecznictwa sądów i rozwoju judykatury.

Założenie to może być zrealizowane jedynie poprzez powołanie i uzasadnienie istnienia co najmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Nie jest rolą Sądu Najwyższego, nie będącego trzecią instancją sądową, korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej sprawie, nawet gdyby w rzeczywistości miały one miejsce.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej objęta art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga od skarżącego wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy prawnej i dłuższych dociekań.

Naruszenie prawa powinno mieć charakter szczególny i kwalifikowany oraz być przyczyną wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl.). Nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które może stanowić podstawę skargi w rozumieniu art. 3984 § 1 k.p.c. Nie spełnia przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powołanie naruszenia konkretnego przepisu prawa, ale sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego rozstrzygnięcia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004, nr 13, poz. 230; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 38/06, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.).

Uzasadnienie wniosku, na tle podstaw skargi kasacyjnej oraz motywów zaskarżonego postanowienia nie przemawiają za oceną, iż kwestionowane rozstrzygnięcie stanowi konsekwencję jaskrawych błędów w zakresie wykładni prawa, jak też, że zachodzi potrzeba rozpoznania skargi kasacyjnej. Skarżący pominęli zakres kognicji sądu drugiej instancji w ramach rozpoznania apelacji od postanowienia w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania. Nie zostały także przedstawione racje przemawiające za istnieniem podstaw do przyjęcia innego kryterium rozgraniczenia dokonanego w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2004 r.

Kwestionowanie wykładni przepisu art. 31 ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego było bezprzedmiotowe. W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Orzeczenie o kosztach postępowania wynika z zasady przewidziane w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj a.ł.