Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 507/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue or obvious injustice exists.

Numero d'incarto IV CSK 507/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the lower court's decision on costs was not subject to review. The appellant argued that possession based on a deed lacking notarial form automatically constitutes bad faith possession. The court determined that existing precedent clearly established this rule, meaning no significant legal issue or obvious injustice warranted the appeal's acceptance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, the law requires interpretation, the proceedings are invalid, or the appeal is obviously justified; otherwise, the appeal is dismissed.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal significant legal issue obvious injustice bad faith possession notarial form Supreme Court dismissal of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 1 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 3983 § 1 k.p.c.
Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art.
art. 7 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
3983 § 1 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob.
art. 3989 § 1 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
art. 3983 § 1 k.p.c
Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art.
art. 7 k.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3983 § 1 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1991 r., III CZP 108/91
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz.
III CZP 108/91
Trzeba przypomnieć, że, zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1991 r., III CZP 108/91 (OSNCP 1992, nr 4, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 507/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa J. K. ‎przeciwko Gminie J. ‎o ustalenie i zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w L. ‎z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 kwietnia 2016 r., którym Sąd Okręgowy zmienił zawarte w wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 6 listopada 2015 r. rozstrzygnięcie o kosztach procesu, a poza tym apelację powódki od tego wyroku oddalił.

Z kolei Sąd Rejonowy w O. wyrokiem z dnia 6 listopada 2015 r. umorzył postępowanie w części dotyczącej żądania ustalenia, natomiast w części dotyczącej żądania zasądzenia od pozwanej kwoty 75 000 zł z odsetkami oddalił powództwo. Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Twierdziła, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii:- czy w każdym przypadku, bezwarunkowo, osoba, która weszła w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienie własności zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego jest samoistnym posiadaczem w złej wierze?- czy posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienie własności zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego jest automatycznie samoistnym posiadaniem w złej wierze, bez konieczności obalenia domniemania dobrej wiary z art. 7 k.c.?Poza tym skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona „…wobec rażącego uchybienia Sądu Okręgowego w L. przepisom prawa materialnego jak i procesowego, który uznał automatycznie, że skoro małżonkowie T. weszli w posiadanie przedmiotowej nieruchomości na podstawie umowy zamiany sporządzonej bez zachowania formy aktu notarialnego są samoistnymi posiadaczami w złej wierze…”.Analiza wywodów zawartych w skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie wskazanych przez nią przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania.Odnosząc się do przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., trzeba przypomnieć, że w przepisie tym chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie jest potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym.Skarżąca nie wykazała, że przedstawione przez nią w niniejszej sprawie zagadnienie prawne nie zostało dostatecznie wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Trzeba przypomnieć, że, zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1991 r., III CZP 108/91 (OSNCP 1992, nr 4, poz. 48), której została nadana moc zasady prawnej, osoba, która weszła w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienia własności, zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego, nie jest jej samoistnym posiadaczem w dobrej wierze.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.

Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Nie może powtarzać uzasadnienia podstaw kasacyjnych; powinien wykazać, że zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, a więc dostrzegalna prima vista oraz że każdy prawnik bez przeprowadzania wnikliwej analizy powinien dojść do wniosku, że zaskarżone orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe.

Skarżąca nie przytoczyła argumentów świadczących o tak rozumianej oczywistości. Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzą wskazane przez skarżącą przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aj