Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 470/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding public defender appointment.

Numero d'incarto IV CSK 470/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, ruling that the lower court's refusal to appoint a public defender did not constitute an obvious legal error. The appellant argued the decision was clearly unjustified, but failed to provide specific legal reasoning demonstrating why the refusal was manifestly wrong. Consequently, the court found the statutory requirement for an obvious violation of law was not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error prima facie, which requires more than a general claim of injustice and specific argumentation proving the lower court's decision was clearly erroneous.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility obvious legal error public defender appointment civil procedure law Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W konkretnym stanie faktycznym sytuacja taka nie wystąpiła.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W konkretnym stanie faktycznym sytuacja taka nie wystąpiła.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
Skarżący nie przedstawił w tym zakresie stosownego wywodu.Ubocznie należy zauważyć, że nieważność postępowania z przyczyny wskazanej w art. 379 pkt 5 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
W konkretnym stanie faktycznym sytuacja taka nie wystąpiła.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 379 pkt 5 k.p.c
Skarżący nie przedstawił w tym zakresie stosownego wywodu.Ubocznie należy zauważyć, że nieważność postępowania z przyczyny wskazanej w art. 379 pkt 5 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
W konkretnym stanie faktycznym sytuacja taka nie wystąpiła.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt IV CSK 403/11
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt I CSK 411/19
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
IV CSK 403/11
Supreme Court dismisses cassation appeal on lack of procedural invalidity and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
I CSK 411/19
Supreme Court dismisses tenant's appeal on rent increase validity in social housing, citing procedural rules.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 470/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa A. B.‎przeciwko E. P.‎o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt V ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.980,00 (tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług;

2) przyznaje adwokatowi N. C. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 2.970,00 (dwa tysiące dziewięćset siedemdziesiąt) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na czwartej spośród wymienionych przesłanek. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się „oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.

Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi z uwagi na „bezpodstawne oddalenie” jego wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu.Uzasadnienie wniosku - składające się w zasadzie z przytoczenia treści jednego orzeczenia i dwóch zdań uzasadnienia - nie przekonuje o oczywistej zasadność skargi.Należy przypomnieć, że w przypadku, gdy strona skarżąca twierdzi, że jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentacje prawną, wyjaśniającą, w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie.

Skarżący nie przedstawił w tym zakresie stosownego wywodu.Ubocznie należy zauważyć, że nieważność postępowania z przyczyny wskazanej w art. 379 pkt 5 k.p.c. zachodzi wówczas, gdy uczestnik (strona) wbrew swej woli zostaje faktycznie pozbawiony możności działania w postępowaniu lub w jego istotnej części, jeżeli skutki tego uchybienia nie mogą być usunięte w toku sprawy przed wydaniem orzeczenia, które kończy postępowanie w danej instancji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt IV CSK 403/11, nie publ.).

Odmowa ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu, skutkująca pozbawieniem jej możności obrony swych praw, a tym samym nieważnością postępowania, ma miejsce tylko wtedy, gdy strona swoim zachowaniem wykazuje nieznajomość reguł postępowania lub nieporadność, prowadzącą do tego, że przy faktycznym lub prawnym skomplikowaniu sprawy nie jest w stanie wykorzystać prawnych możliwości prawidłowego jej prowadzenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt I CSK 411/19, OSNC z 2021 r., nr 3, poz. 20). W konkretnym stanie faktycznym sytuacja taka nie wystąpiła.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw