Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 419/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interest and insufficient argumentation on asset division.

Numero d'incarto IV CSK 419/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially rejected the cassation appeal, dismissing the admissible portion due to insufficient legal argumentation and rejecting the inadmissible portion because the appellant lacked a legal interest. The appellant argued for specific asset valuation metrics but failed to provide the required deep legal reasoning for the 'obviousness' of the claim. Consequently, the court refused to examine the merits of the appeal and assigned costs to both parties.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal interest in the challenged decision or fails to provide sufficient legal argumentation demonstrating the importance of the legal issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal interest gravamen asset division proceedings insufficient legal argumentation supreme court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.,
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1
Art. 13 § 2 k.p.c.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 520 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 419/09

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku Z.P.

przy uczestnictwie M.P.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 grudnia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w O.

z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt [...],

1)

odrzuca skargę kasacyjną w części zaskarżającej

postanowienie w pkt. II (drugim) sentencji w zakresie

oddalającym apelację wnioskodawcy, a w pozostałej

części

odmawia

przyjęcia

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania;

2)

orzeka, że wnioskodawca i uczestniczka postępowania

ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane

ze swym udziałem w sprawie.

Uzasadnienie

Przysługująca

od

prawomocnych

orzeczeń

skarga

kasacyjna,

jako

nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym ujednolicanie

orzecznictwa

sądów

powszechnych,

rozstrzyganie

spraw

precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju

prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego

rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.,

i właściwego ich uzasadnienia.

Chociaż skarżąca powołała się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1

i 4 k.p.c., to nie przedstawiła przekonywającej argumentacji jurydycznej mogącej

przesądzać o „istotności" sformułowanych zagadnień, ani o oczywistej zasadności

skargi.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie

przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach

uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te

kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie

mają charakteru uniwersalnego. Dowodzi tego choćby sformułowanie przez

skarżącą zagadnienia prawnego w postaci dwóch pytań: czy w okolicznościach tej

sprawy sąd zastosował właściwy miernik waloryzacji oraz jaki miernik waloryzacji

należałoby zastosować (str. 3 skargi kasacyjnej).

W wypadku, gdy skarżąca twierdzi, że jej skarga jest także oczywiście

uzasadniona, powinna przedstawić pogłębioną argumentację prawną, wyjaśniającą

w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy

uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa,

możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna uczestniczki nie przedstawia tak rozumianego uzasadnienia

„oczywistości" skargi. Na tle jej uzasadnienia jest wyraźnie widoczne, że ocena

zarzutów - a tym bardziej „oczywistości" zarzuconych uchybień, mających

prowadzić do oceny o „oczywistej" zasadności skargi opartej na takich zarzutach —

wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności

faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżąca nie przekonała

zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania w części, w której była ona dopuszczalna (art. 398 9 § 2 k.p.c. w zw.

z art. 13 § 2 k.p.c.).

Natomiast Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną w części, w której

okazała się ona niedopuszczalna, a mianowicie w części zaskarżającej także

oddalenie w pozostałym zakresie apelacji wnioskodawcy (pkt II sentencji

zaskarżonego w całości postanowienia), ponieważ w tym zakresie uczestniczka nie

miała interesu prawnego (gravamen) w zaskarżeniu orzeczenia (art. 398 6 § 3 k.p.c.

w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1

k.p.c..