Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CSK 38/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issues or obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CSK 38/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant failed to demonstrate any significant legal issue or cite reasons requiring judicial interpretation of the relevant personal rights statute. Consequently, the court determined the appeal lacked the necessary legal grounds mandated by the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to prove the existence of a significant legal issue, a need for judicial interpretation of the law, or obvious merit.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility requirements significant legal issue judicial interpretation obvious merit Civil Procedure Code personal rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
oparty został na przesłankach wyartykułowanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Również występowanie przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie zostało wykazane.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
oparty został na przesłankach wyartykułowanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Również występowanie przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
oparty został na przesłankach wyartykułowanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CSK 38/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. ‎przeciwko R.S. i J.S.S. ‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lipca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 2 września 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez stronę powodową skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania (s.

2) oparty został na przesłankach wyartykułowanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt V) brak jest wskazania na występowanie jakiegokolwiek istotnego zagadnienia prawnego. Również występowanie przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie zostało wykazane. Strona skarżąca nie wskazała bowiem w pkt V uzasadnienia wniosku przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. (Dz.U.

Nr 81, poz. 530), ani też - poza gołosłownym stwierdzeniem - nie wyjaśniła, na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższego przepisu. Odwołanie się do prezentacji stanowiska, zawartego w jednym wyroku Sądu Apelacyjnego, odnośnie do wykładni tego przepisu, nie dowodzi wystąpienia przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Powołanie się także na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) na ostatniej nienumerowanej stronie skargi, a poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych zarzutów i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc również nie może uzasadniać przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw